مسئولان در کنار شرکت در جلسات و همایش‌ها به آسیب‌های اجتماعی شهر هم رسیدگی کنند

خودکشی‌های چند مدت اخیر در لار، ما را بر آن داشت تا به طور خلاصه به تعریفی از خودکشی و علل و عوامل آن بپردازیم.

خودکشی کلمه‌ای است که هر روز بیشتر از دیروز می‌شنویم, گویا تنها آنانی که دست به این عمل می‌زنند جرأت رویارویی با آن را دارند. خودکشی از شروع تاریخ مکتوب روی داده و نگرش‌ها نسبت به آن بسته به زمان, فرهنگ و همچنین انگیزه ها متغیر بوده است.

خودکشی‌های چند مدت اخیر در لار، ما را بر آن داشت تا به طور خلاصه به تعریفی از خودکشی و علل و عوامل آن بپردازیم.

به طور کلی شایع‌ترین سن اقدام به خودکشی در دهه سوم عمر و شایع‌ترین علت خودکشی اختلالات روحی (در رأس آن افسردگی)، اختلافات خانوادگی و مشکلات اقتصادی عنوان می‌شود.

شایع‌ترین روش خودکشی نیز حلق‌آویزی است.

در شکل‌گیری خودکشی، عوامل بسیاری از قبیل سن, جنس, وضعیت تأهل, سطح درآمد, سطح سواد و موارد نظایر آن تأثیرگذار است.

برای کاهش میزان خودکشی آن به تربیت و پرورش اجتماعی افراد بها داده و خانواده‌ها و مربیان باید به طور دقیق و محبت‌آمیز رفتار کودکان و نوجوانان را تحت نظر بگیرند.

مراکز مشاوره باید توسعه یابند و در نهایت مسؤولین امور اجتماعی باید در جهت نیازهای اجتماعی افراد هدایت گردند.

در پی وقوع رخدادهای ناراحت‌کننده خودکشی‌های اخیر در شهر لار، یکی از شهروندان مطلبی را تهیه و ارسال کرده که جای تأمل از سوی مسئولان مرتبط دارد که این مطلب بشرح ذیل است:

قابل توجه مسئولان محترم لارستان

لازم است در کنار شرکت در همایش ها و بزرگداشت ها و جلسات و غیره، قدری هم به آسیب های اجتماعی شهر رسیدگی فرمائید!!

آمار خودکشی وحشتناک جوانان شهر لار تنها با یک خبر سطحی و تاسف دوستان وی منتشر و خاموش می‌شود.

البته این حرکت علاوه بر تاثیرات روانی شخصی برگرفته از اوضاع وخیم اقتصادی و فاصله شدید طبقاتی اجتماعی موجود ناشی می‌شود!!

مگر نمی گویند هرکس اقدام به خودکشی کند علاوه بر خود یک جامعه را به قتل رسانده است، پس وجدان ما کجاست؟ چرا بفکر حل مشکلات نیستیم؟!

در تکمیل این مطلب باید خطاب به مسئولان و در رأس آن مدیران اجتماعی بایذ نوشت که؛ در شناسایی مشکلات بویژه در محلات و در میان قشر آسیب‌پذیر جامعه و فقیر چه به لحاظ اقتصادی و چه فرهنگی بهتر عمل کنند. مشکلات باید منعکس شود. برگزاری کارگاههای مشاوره‌ای و آموزش‌های زیستی اگر شده به شکل چهره به چهره انجام شود.

از اداره بهزیستی و اورژانس اجتماعی توقع نقش‌آفرینی پررنگ‌تر است.

یادمان باشد، جوانان شهرمان سرمایه‌های شهرمان هستند.

ف ۱۱۰