مطالعه بی‌مطالبه یعنی هیچ!

 

 

رضا تکبیری دبیر مجمع مطالبه‌گران لارستان به مناسبت ۱۶ آذرماه مصادف با روز دانشجو یادداشتی تنظیم و منتشر کرده است که در زیر می‌خوانیم:

مطالبه‌گری یکی از وظایف ذاتی یک دانشجو است که می‌بایست مثل خونی که در بدن انسان جاری است، دریک دانشگاه نیز جریان داشته باشد و همه دانشجویان باید مطالبه‌گری را به عنوان یک حق برای خود به رسمیت بشناسند و نسبت به مسائل پیرامون خود هیچ‌گاه بی‌تفاوت نباشند چراکه وقتی دانشجویان جوان به مطالبه‌گری از مسئولین بپردازند این خود باعث می‌شود که مسئول مربوطه در مسیری که باید، قرار گیرد و کار را در راستای اهداف نظام به پیش برد و از آنجایی که دانشجو موذن جامعه است، اگر خواب بماند ممکن است نماز امت نیز قضا شود!

مطالبه‌گری و برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی یکی از جدی‌ترین مطالباتی است که رهبر فرزانه‌ انقلاب همواره در دیدارهایشان با دانشجویان و مجموعه‌های دانشگاهی مطرح فرموده‌اند. با وجود این و به رغم مطالبه‌ی صریح و جدی مقام معظم رهبری، هنوز آن چنان که باید در دانشگاه‌ها به بحث کرسی‌های آزاداندیشی و مطالبه گری پرداخته نشده؛ به گونه‌ای که نارضایتی معظم له از روند برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی را می‌توان به روشنی در کلام ایشان اینچنین مشاهده کرد:

“فکر کنید، بگوئید، بنویسید، در مجامعِ خودتان منعکس کنید؛ آن کرسی‌های آزاداندیشی را که من صد بار – با کم و زیادش – تأکید کردم، راه بیندازید و اینها را هی آنجا بگوئید؛ این می‌شود یک فضا. وقتی یک فضای گفتمانی به وجود آمد، همه در آن فضا فکر می‌کنند، همه در آن فضا جهت‌گیری پیدا می‌کنند، همه در آن فضا کار می‌کنند؛ این همان چیزی است که شما می‌خواهید. بنابراین اگر چنانچه این کاری که شما مثلاً در فلان نشست‌تان، در فلان مجموعه‌ی دانشجوئی‌تان کردید، فکری که کردید، ترجمه‌ی عملیاتی نشد، به صورت یک قانون یا به صورت یک دستورالعمل اجرائی درنیامد، شما مأیوس نشوید؛ نگوئید پس کار ما بی‌فایده بود؛ نخیر”

طبیعت دانشجو مطالبه‌گری است؛ مطالبه‌گری کنید و از مسئولان بخواهید که کار جدّی بکنند؛ یکی از کارهایی که شماها می‌توانید بکنید این است؛ شما برحذر بدارید مسئولان را از کارهای نمایشی؛ از آنها بخواهید کارهای جدّی و واقعی انجام بدهند؛ این یکی از مطالبات درست و به‌جای دانشجویان است که می‌توانند این را بخواهند. البتّه هیچ لزومی هم ندارد که برخورد تند و تیز بکنید! بعضی‌ها خیال می‌کنند که راه تذکّر دادن این است که تند و تیز وارد بشوند، انتقاد کنند، دعوا کنند، سر و صدا کنند؛ نه، هیچ لزومی ندارد ــ البتّه خود ما هم دوره‌ی جوانی از این کارها میکردیم؛ بنده وقتی میبینم گاهی بعضی از تندی‌های جوانها را، به یاد جوانی‌های خودم می‌افتم که خاطراتی داریم ــ می‌توان منطقی و هوشمندانه و کاملاً جدّی وارد میدان مطالبه‌گری شد و مطالبه‌گری کرد که وقتی آن جور بشود، دانشجو را دیگر متّهم نمیکنند به نق‌زنی؛ وقتی تند صحبت می‌کنید، متّهمتان می‌کنند می‌گویند «آقا! دانشجو می‌آید فقط نق می‌زند»؛ نه، وقتی که منطقی و جدّی و با منطق و استدلال مطالبه‌گری کردید، متّهم به نق‌زنی هم نمی‌شوید. بعلاوه، این مطالبه‌گری موجب می‌شود که بعضی نگویند «خب حالا که مثلاً تشکیلات مدیریّتی دولت تشکیلات انقلابی است ــ مجلس انقلابی، دولت انقلابی و مانند اینها ــ دیگر مثلاً نقش دانشجوهای انقلابی چیست؟» نخیر، اتّفاقاً می‌توان گفت نقش‌شان گاهی اوقات بیشتر است، برای خاطر اینکه امکان حضورشان، امکان فعّالیّت‌شان، امروز بیشتر است. یکی از موارد، همین مطالبه‌گری است که می‌توانید انجام بدهید.

مقام معظم رهبری در جایی دیگر فرمودند: «من بارها گفته‌ام ازآن روزی باید ترسید که جوان ما، دانشجوی ما در دانشگاه انگیزه طرح مسئله، طرح سوال، طرح درخواست نداشته باشند.»

لذا دانشجویان و مسئولین دانشگاه‌ها باید بدانند که اگر برای به اجرا در آوردن کرسی‌های آزاداندیشه و مطالبه‌گری از مسئولین، زمینه‌سازی نکنند پیشرفتی آنچنان که باید حاصل نخواهد شد و فضای دانشگاه باید آموزشِ علم همراه با مطالبه‌گری باشد چراکه مطالعه بدون مطالبه یعنی هیچ!

ف ۱۱۰