ارتباط تاریخی لارستان و زرین‌دشت

رئیس میراث‌فرهنگی و گردشگری زرین‌دشت گفت: میراث‌فرهنگی رد پای انسان در طول تاریخ است که حامل پیامی انسانی است، پیامی از چگونگی زندگی، تلاش و نبرد انسان برای زنده‌ماندن و غلبه بر طبیعت، برای رفع نیاز خود و استفاده درست از آن چه در دسترس بوده است.

به گزارش میلاد لارستان،حسنی‌نژاد در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه تحلیلی خبری «شیرازه»، بیان کرد: میراث‌فرهنگی و آثار به جا مانده از تاریخ برای ما اهمیت خاصی دارند چرا که این آثار نشان‌دهنده هویت و تمدن کشور هستند و برای حفظ و معرفی این آثار نباید کوتاهی شود.

وی افزود: ایران از مهم‌ترین تمدن‌های باستانی دنیا محسوب می‌شود و همین امر باعث شده است تا تعداد متعددی از آثار باستانی را در دل خود جای دهد.

رئیس میراث‌فرهنگی و گردشگری زرین‌دشت خاطرنشان کرد: یکی از این آثار باستانی که به عنوان یکی از بزرگ‌ترین آب‌انبارهای ایران در شهرستان زرین‌دشت در روستای مزایجان قرار دارد که گنجایش این برکه بیش از چهار میلیون لیتر است و یکی از بزرگ‌ترین آب‌انبارهای ایران به شمار می‌رود.

حسنی‌نژاد یادآور شد: برکه سفید در سال ۱۲۶۵ هجری قمری با تلاش شخصی به نام آقا محمد از اجداد آقایان کسرایی و شجاعی و توسط استاد حسن شیرازی ساخته شده است که این برکه که در کنار قلعه قرار دارد و گنجایش آبی آن حدود چهار میلیون لیتر است.

وی در ادامه افزود: جنس بدنه برکه سفید سنگ و ساروج و عمق برکه از سطح زمین ۱۴ متر ارتفاع از کف تا سقف ۲۸ متر است در کتاب آثار العجم و فارس نامه ناصری روستای مزایجان جزء منطقه لار دانسته شده است.

رئیس میراث‌فرهنگی و گردشگری زرین‌دشت تصریح کرد: نشانه محکمی که این روستا را به لارستان مرتبط می‌سازد و بیانگر خصوصیات مشترک این روستا با منطقه گرمسیری لاراست وجود آب‌انبار برکه سفید است که بعد از قلعه مزایجان از نظر اهمیت تاریخی در مرحله دوم قرار دارد که گذشته از قدمت بسیار زیاد هنوز نیز تأمین‌کننده آب آشامیدنی اهالی است.

حسنی‌نژاد مطرح کرد: دیدن آثار تاریخی، فرهنگی و هنری مربوط به هر دوره از تاریخ تجربه هیجان‌انگیزی برای نسل‌های آینده است که با سال‌ها یا قرن‌های قبل آشنا شوند.

وی در پایان گفت: میراث‌فرهنگی رد پای انسان در طول تاریخ است که حامل پیامی انسانی است، پیامی از چگونگی زندگی، تلاش و نبرد انسان برای زنده‌ماندن و غلبه بر طبیعت، برای رفع نیاز خود و استفاده درست از آن چه در دسترس بوده است که این تلاش‌ها به صورت تجربیات راهگشا در تکوین و تکامل تمدن‌های بشری نقش اساسی داشته است.

ف ۱۱۰