از «کـَتَـه کـُرسی» چه می دانید؟!+عکس

میلاد لارستان: کـَتَـه کـُرسـی؛ این وسیله  درقدیم  توسط استاد نجـّارانِ محلی ساخته می شد که از جنس چوب و صندوقی شکل بود.

چهار پایه و دو در نیز در سمت جلو و یک چفت و بند داشت.

سمت جلو  آن رنگ آمیزی می شد و با چند تکه پارچه زری یا مخمل سبز و سرخ دایره ای شکل می بُریدند به کمک گل میخ زرد به سطح جلو می کوبیدند و آنرا  تزئین می کردند.

این جزء وسایل بسیار ضروری و کاربُردی خانه و از جمله جهیزیه های عروس خانم های قدیم به شمار می رفت که بعنوان یک کمد و گَنجِه زمینی، مورد استفاده قرارمی گرفت.

نوعروسان، ظروف و گاهأ لباس های مجلسی و اشیاء قیمتی خود را در آن نگهداری می کردند.

همچنین تنقلات و شیرینی و خوردنیهائی که برای پذیرائی از مهمانان مورد استفاده بود نیز در آن، جا می دادند و در آنرا قفل می کردند.

بعدها کَـته کُـرسی تغییر کاربری می داد و مکان امنی می شد برای قرار دادن چیزهایی که نباید در دسترس سایر اعضای خانواده و بخصوص بچه ها باشد. یعنی این عروس خانم که در طول سالها صاحب فرزند و نوه و نتیجه ( یعنی مادربزرگ) می شد، وقتی بچه ها به همراه پدر و مادران خود به دیدن “بی بی” می آمدند او نیز از داخل این گنجه، خوردنی های مورد علاقه بچه ها ون نوه ها را بر می داشت و از آنها پذیرائی می کرد.

خوشحالی بچه ها ازدیدن شیرینیها وقتی که از داخل این کمد خارج می شد، بسیار تماشائی بود آنها میدانستند بی بی، هر چیز با ارزشی را دور از دسترس بچه ها قرا می دهد و پنهان می کند و به کسانی می دهد که خیلی برای برایش عزیز باشند.

بچه ها به شوق دیدن مادربزرگ و خوردن همین شیرینی ها یا هدایا، بی صبرانه  به انتظار می نشستند که به دیدن مادربزرگ بروند تا جیبهای خود را از تنقلات و شیرینی های مورد علاقه شان، پرکنند.

البته در آن دوران، این خوردنی ها شامل کلوچه برنجی، بادام زمینی، نخود و کشمش، بلبل مُـَشاتو، شکلات، کُنار سنجد و… می شد که چون به فراوانی امروز نبود، برای بچه ها طعم و ارزش بیشتری داشت.

نگارنده: عشرت جهاندیده