آیا تکلیف مدیریتِ مهم‌ترین نهاد فرهنگی هنری لارستان تعیین می‎‌شود؟!

دانیال افتخاری: از زمانی که نوجوان بودم خوب به یاد دارم که اوضاع چگونه بود! آشفتگی، خانه به دوشی، کمبود بودجه و امکانات، و نیروهایی کم‌رمق، حال و روز اداره‌ای بود که اکنون نزدیک به ۵ ماه است بدون رییس دائم به پیش می‌رود!

همان روزها که پدرم در کتابخانه‌ای – که هنوز زیر نظر این نهاد فعالیت می‌کرد – با سختی‌ها و کمبودهای زیادی دست و پنجه نرم می‌کرد، شرایط آنجا و مکان و امکانات و نیروها را از نزدیک می‌دیدم و در همان سن و سال، خیلی از مسائل را درک می‌کردم…

اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لارستان به‌رغم اقدامات و برنامه‌های خوبی که در حوزه‌ی فرهنگ و هنر شهرستان داشته، اما همیشه کمیتش لنگ بوده! شخصیت‌های خوب و فرهنگ‌دوستی همچون سید علی هاشمیان و زنده‌یاد رحیم آرین را به خود دیده اما هیچ‌گاه خروجی آن چنگی به دل نزده است. البته اساس این مشکلات به بالاتر از سطح شهرستان مربوط است و به کمبود بودجه‌ی «واقعیِ» فرهنگی کشور و ساختار معیوب وزارتخانه برمی‌گردد؛ اما به‌طور قطع می‌گویم مدیران شهرستان و برخی فعالان فرهنگی‌مان در اوضاع آشفته‌ی این اداره‌ی خسته و فرسوده مقصراند.

نمی‌خواهم به مسائل مرتبط با حضور دکتر بهزاد مریدی در مدیر کلی ارشاد فارس و آمدن و رفتن سید علی اصغر رفعت حقیقی بپردازم، چرا که پیرامون آن بحث‌های زیادی شده؛ اما آن‌چه به عینه دیده می‌شود، رکود در فعالیت اداره فرهنگ و ارشاد است که قطعاً به فعالیت حرفه‌ایِ هنرمندان جوان و پیش‌رو و بسیاری از امور فرهنگی و هنری شهرستان ضربه می‌زند. بسته ماندن درب مجتمع فرهنگی- قرآنی شهید علیشیری با وجود رسیدن هشتمین ماه سال ۹۷، تعطیلی برنامه‌های شاخص فرهنگی طی چند ماه اخیر و بی‌خبری از انجمن‌های متعدد هنری، ادبی و فرهنگی، جلوه‌هایی از این رکود است!

یک سال حضور نماینده‌ی شهرستان‌مان در رأس کمیسیون فرهنگی پارلمان هم چندان اثری بر رونق فرهنگ و ارشاد نداشت؛ هرچند دیگر نهادهای فرهنگی و مذهبی لارستان هم پیشرفت و ارتقایی در خود ندیدند. با حضور رفعت حقیقی در این اداره البته یکی دو سالی در برنامه‌های فرهنگی و هنری، نمایشگاه‌ها، سینما و انجمن‌ها رونق و حرکتی پدید آمد اما آن هم ماندگار نبود اکنون رسیده‌ایم به نقطه‌ای که پس از ۵ ماه در تعیین یک رییس برای این اداره مانده‌اند!

اوضاع بهم ریخته و نیمه بحرانیِ کنونی- به‌ویژه در وادی اقتصاد و تجارت کشور- و تأثیری که بر زندگی همه حتی قشرهای بالای جامعه گذاشته، شاید فعالان فرهنگی و افراد مؤثر در شهرستان را هم درگیر روزمرگی کرده باشد، اما باید اندکی بیش از گذشته به صحنه بیایند و از مدیران شهرستان مطالبه کنند… بحث بر سر کارآمدی، نوع تعامل و برنامه‌های فرهنگیِ سرپرست کنونی فرهنگ و ارشاد نیست، که آن هم در بخش‌هایی قابل تقدیر است؛ اما مسأله مهم آنجاست که در نظر مردم و جامعه هنری و فرهنگی‌مان، تصویر این نهاد همچنان با «رخوت» و «خستگی» و «بی‌برنامگی» گره خورده که به‌ هیچ وجه پسندیده نیست.