تحلیلی کوتاه بر شبکه های اجتماعی

شبکه‌های اجتماعی نظیر واتس‌آپ (WhatsApp)، تلگرام (Telegram)، اینستاگرام (Instagram)، وایبر (Viber)، لاین (LINE)، تانگو (Tango)، بی‌تالک (BeeTalk) و … تلاش می‌کنند تا با تأثیر بر افکار افراد جامعه، به مرور زمان جهان‌بینی آنان را نیز مورد حمله قرار داده و با جایگزین کردن فرهنگ غربی و ضد دینی، فرهنگ غنی ایشان را در تزلزل و سقوط محض جای دهند.

در زمان‌های نه چندان دور، اگر دختر و پسری از یک خانواده، از خانه بیرون می‌رفتند، پدر و مادر نگران شده و دلواپس فرزندان بودند، اما اکنون با شیوه‌های جدید و هدفمند، فرزندان و خانواده‌ها تحت حمله‌ی استبداد غرب و غرب‌گرایان هستند. هم ‌اکنون فرزند خانواده در خانه و از طریق اینترنت، ماهواره و گوشی موبایل خود، می‌تواند در جهان سیر کرده و از خانواده، اقوام، دین و فرهنگ خود فاصله بگیرد و چه بسا هویت خود را فراموش کرده و طعمه‌ی تهاجم فرهنگی دشمنان قسم‌خورده ایران اسلامی شده و تغییر هویت و فرهنگ دهد.

شبکه‌های اجتماعی اخیراً در گوشی‌های موبایل جلوه‌گری می‌کنند و اغلب افراد، خصوصاً جوانان در عضویت حداقل یک شبکه می باشند. شاید عده‌ای به ظاهر باسواد و مثلاً تحصیل‌کرده، ایراد وارد کرده و ترقی و پیشرفت را مثال آورده و از مشارکت در این شبکه‌ها دفاع جانبدارانه کنند. اما ای کاش از طریق این شبکه‌های نوظهور، آیات قرانی، احادیث و روایات پیامبران و ائمه‌ی اطهار(ع) و همچنین فرهنگ اصیل ایران اسلامی حشر و نشر پیدا می‌کرد. متأسفانه با بررسی و نگاهی علمی و حساب شده کاملاً مشهود است که بیش از حدود ۵۰% از موجودیت این شبکه‌ها به طنزهای هدفدار، شوخی‌های بی‌معنی، عکس‌ها و فیلم‌های غیرمتعارف و موزیک‌های غربی وابسته است.
بعضی از اعضای گروه‌ها، حتی اسم شبکه‌ی اجتماعی که درآن عضویت دارند را نمی‌توانند به صورت صحیح تلفظ نمایند، مثلاً شبکه‌ی واتس‌آپ را واستاپ نام می‌برند. حال کسی که سواد نداشته و کم‌سواد است وقتی با این طرز تفکر عضو یک شبکه گردد حدس بزنید گردانندگان این شبکه‌ها چه آثار مخربی را بر زندگی اجتماعی و شخصی این چنین عضوی برجا می‌گذارند.

یکی از آسیب‌های جدی در زمان حال این است که بعضی اعضاء و یا اغلب کسانی که در این شبکه‌ها عضویت دارند ادعای باسوادی می‌کنند و این به خودی خود خطرناک است چه رسد به اینکه این افرادِ به ظاهر با سواد، تحت‌الشعاع اهداف شوم و پلید این شبکه‌ها نیز قرار گیرند. کسانی که علی‌الظاهر دم از سواد زده و در گروه‌ها اظهار دانایی می‌کنند، از خویش هیچ ندارند؛ برای خالی نبودن عریضه از اینترنت و یا کتب و یا مقالات و مجلات کپی‌برداری کرده و به اسم خود در گروه به اشتراک می‌گذارند. بعضاً درگروه‌ها کشمکش‌هایی به وجود می‌آید که ناشی از این کم‌سوادی‌هاست. افراد درگروه‌ها سعی می‌کنند بر افکار همدیگر تأثیر بگذارند، دنبال دوست‌یابی هستند و یا عضوی را مورد هجوم قرار داده و مثلاً با روشنفکر جلوه دادن خویش، فضای مجازی را تبدیل به صحنه‌ی دعوا و درگیری و جبهه‌گیری می‌کنند و یا با عوام‌فریبی قصد نفوذ در شخصیت و زندگی شخصی اعضاء کرده و این اعضاء از اینکه در بازی تهاجم فرهنگی افتاده‌اند بی‌اطلاعند.

دیده شده است که زن تحت تأثیر گروه از شوهر جدا شده و شوهر با تأثیری که نوشته‌های هدفمند و یا بی‌هدف بر وی گذارده‌اند نسبت به زن و فرزند بی‌خیال شده و در زندگی شخصی دچار تزلزل گردیده است. ناگفته نماند اندیشمندان و تیزهوشان دیندار و خداترس هم در این وادی حضور دارند که جای بسی شکر است که با نشر آثار دینی تحت عناوین فرهنگی و اسلامی کار کرده و گروه دارند.

هیچ کس با علم و علم‌اندوزی و به‌روز شدن مخالف نیست و چه بسا در دین هم تأکید مؤکد شده و نقل و روایات فراوانی درکسب دانش آمده است. در قرآن کریم هم اشارات متعددی در تحصیل علم و دانش گوشزد شده ولی چه خوب است ابزار علمی و امکانات و رفاهیات موجودِ امروزی در چارچوب اخلاق ناب اسلامی هدایت شود و اگر اینترنت و ماهواره و شبکه‌های اجتماعی هستند با هوشیاری از آن استفاده کنیم و در راه هدف، هویت و فرهنگ ناب اسلامی گام برداشته و بهره بریم، نه اینکه چشم بر واقعیات بسته و با دست خویش، فرزندان و خانواده‌ی خود را طعمه‌ی افکار فریبِ غربیان و دشمنان اسلام کنیم.

 صابر اکبری – کارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات و استاد دانشگاه‌های لارستان