لزوم توجه به افزایش کشت و ایجاد کارخانه های فرآوری کنجد در لارستان

با توجه به کیفیت کنجد تولیدی در منطقه ایجاد کارخانه های فراوری و تولید محصولات جانبی کنجد می تواند رونق اقتصادی را به همراه داشته باشد.

به گزارش خبرنگار میلادلارستان، منطقه لارستان به عنوان یکی از مناطق مهم تولید کنجد در فارس و حتی ایران شناخته می‌شود. تولید کنجد و کیفیت آن در منطقه به حدی است که این محصول جهت تولید سایر محصولات جانبی به استان های دیگر از جمله یزد و… ارسال می شود. لیکن با توجه به ظرفیت‌های بالای کشاورزی و صنعتی این منطقه، ایجاد کارخانه‌های فرآوری کنجد و تولید محصولات جانبی و… می‌تواند زنجیره ارزش مناسبی را برای این محصولات فراهم کند و به رونق اقتصادی منطقه کمک نماید.

ایران به عنوان یکی از تولیدکنندگان کنجد، نیاز داخلی قابل توجهی دارد. برآوردها نشان می‌دهد که مصرف سالانه کنجد در کشور به حدود ۲۰۰ هزار تن می‌رسد. تولید کنجد در ایران به طور متوسط بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار تن در سال است، که نشان‌دهنده این است که باید برای تأمین نیازهای خود به واردات نیز متکی باشیم

کنجد به عنوان یکی از محصولات کشاورزی با ارزش، در لارستان به طور گسترده‌ای کشت می‌شود. بر اساس آمارها، در سال ۱۴۰۲ حدود ۲۰۰۰ تن کنجد در این منطقه تولید شده است.( یعنی تنها 1% کل تولید کنجد کشور).  از سوی دیگر با توجه به نیاز روزافزون بازار داخلی و خارجی به محصولات فرآوری‌شده کنجد، ایجاد کارخانه‌های فرآوری می‌تواند به کشاورزان محلی نیز کمک کند تا با افزایش تولید محصول درآمد خود را افزایش داده و به رونق اقتصادی منطقه و کشور نیز کمک کنند.

کنجد یکی از دانه‌های مغذی است که محصولات متنوعی از آن تولید می‌شود. ارده، روغن کنجد، حلوا ارده، کنجدهای بوداده، شیرینی های کنجدی، پودر کنجد کاربردی در تهیه غذاهای مختلف، استفاده کنجد در تولید برخی کنسروها و سس ها از جمله سس تاهینی تولید شده از ارده و همچنین استفاده از کنجد به عنوان پایه تولید برخی محصولات ارایشی و بهداشتی جهت مرطوب کنندگی پوست و مو را می توان تنها برخی از کاربردهای این دانه مهم روغنی عنوان نمود

ایجاد کارخانه‌های فرآوری کنجد و حلواشکری می‌تواند منجر به ایجاد شغل‌های جدید شود. برآوردها نشان می‌دهد که هر کارخانه می‌تواند برای ۲۰ تا ۵۰ نفر شغل مستقیم و برای ۱۰۰ نفر شغل غیرمستقیم ایجاد کند. همچنین با راه‌اندازی کارخانه‌های فرآوری، کشاورزان می‌توانند محصولات خود را با قیمت بالاتری بفروشند. پیش‌بینی می‌شود که درآمد کشاورزان با فروش دانه‌های کنجد و حلواشکری تا ۳۰ درصد افزایش یابد.

فرآوری کنجد و حلواشکری می‌تواند ضایعات را کاهش دهد. طبق آمار، حدود ۱۵ درصد از کنجد تولیدی به دلیل عدم وجود امکانات مناسب فرآوری هدر می‌رود. با راه‌اندازی کارخانه، این ضایعات کاهش یافته و بهره‌وری افزایش خواهد یافت.

زنجیره ارزش شامل مراحل زیر است: کشت و برداشت که کشاورزان کنجد را کشت کرده و برداشت می‌کنند؛ فرآوری که دانه‌های کنجد در کارخانه‌ها فرآوری شده و به محصولات مختلفی تبدیل می‌شوند؛ و توزیع که محصولات فرآوری‌شده به بازارهای داخلی و خارجی عرضه می‌شوند.

با وجود مزایای ذکر شده و نیز با توجه به وجود فرودگاه بین المللی لارستان در منطقه جهت صادرات محصولات تولیدی اهمیت حرکت به سمت گسترش تولید کارخانجات فرآوری کنجد در منطقه بیشتر می شود

البته چالش‌هایی نیز در مسیر تشکیل زنجیره ارزش وجود دارد. عدم سرمایه‌گذاری کافی نیاز به جذب سرمایه‌گذاران برای تأسیس کارخانه‌ها را احساس می‌کند. همچنین نیاز به آموزش نیروی کار برای استفاده از تکنولوژی‌های جدید در فرآوری وجود دارد و نیاز به برنامه‌ریزی مناسب برای بازاریابی محصولات فرآوری‌شده نیز احساس می‌شود.

برای تحقق این اهداف فوق پیشنهاداتی شامل جذب سرمایه‌گذاران از طریق برگزاری جلسات با آن‌ها برای تأسیس کارخانه‌های فرآوری، برنامه‌ریزی دوره‌های آموزشی جهت ارتقاء سطح کیفی خدمات نیروی کار، و تدوین استراتژی‌های بازاریابی برای محصولات فرآوری‌شده را می توان ارائه نمود.

امید است با همکاری نماینده مردم، همراهی مسئولین محلی و کشاورزان، شاهد توسعه صنعت کنجد  در منطقه باشیم که بتواند به رونق اقتصادی منطقه کمک کند.