لارستان شهر برکه ها

هرکجا برکه ای نشسته به خاک  
بی شک آنجا ست  مرز لارستان است
 گر بهارش بگسترد دامن
می شود قالی بهارستان

اوج تجلي معماري گنبدي در دنيا، از آن لارستاني‌هاست و آب‌انبار، يكي از شاهكارهاي بزرگ منطقه‌ی جنوب، در ايران به شمار می‌رود. به عقيده‌ي پروفسور جونس، معماران لارستاني، توانسته‌اند، از آب باران، به صورت بهينه استفاده كنند و اگر به گذشته‌هاي دور برگرديم و كلمه‌ی آبادي را موشكافي كنيم، پي مي‌بريم كه كلمه‌ی آبادي، بدون آب، بي‌معناست. پس، هر كجا آب باشد، آبادي به وجود مي‌آيد.

آبادي‌ها باعث به وجود آمدن تمدن‌ها و فرهنگ‌ها مي‌گردند از کنار جاده ها که عبور می کنید از کوچه های تنگ وترش  روستاها و بخش ها وحتی داخل  محلات شهرستان لار که گذر می کنید در صحرا ها وحتی در دامنه کوه ها ودر بعضی از خانه های قدیم که درمسیر رودخانه هستند  چشم ها  خیره می شود به برکه های گرد بوبلند و دراز که یک زمانی به انسانها مایه  حیات آن ها یعنی آب را تامین  وذخیره می کردند  .

 و به طور یقین  هنوز هم در اکثریت روستاها و  شهر های لارستان مردم به علت کم آبی مجبورند  از آب این برکه ها استفاده می‌کنند .  آمار دقیقی از برکه های  تمام  منطقه لارستان در اختیار نداریم ولی در مورد شهرستان لار وحومه های نزدیک بیش از سه هزار برکه   شناسایی و از‌آنها فیلم وعکس گرفته شده است که تعدادی از آنها در سایت لارستان شهر برکه ها ثبت و ضبط شده است .

لارستاني‌ها در هنگام بارش باران راز و نيازهاي خاصي دارند.
مثل اين شعر:
لِلا لؤلا  برو بيا، بركه‌ي آغا پر ببو.
 معنی فارسی این شعر:
 اي خدا، باران بيايد، آب‌انبار آقا پر شود.
سعی داریم که برکه های معروف لارستان به معرض دید مردم قرار بدهیم تا هم یادی از خیرین باشد و هم میراث گذشتگان راپاس ونگهداری کرده باشیم .  در آینده از نحوه ساختن ومصالحهای که بکار رفته است و مشخصات کلی برکه ها بیشتر می نویسیم .

این بار،  برکه آقا

آب انبار آقا از آب انبارهاي بزرگ شهرستان لار از توابع استان فارس در جنوب كشور ايران است كه در محله پيرغيب شهر قديم لار و در جهت جنوب شرقي بقعه مير علي‌بن حسين شهريار قرار گرفته‌است.  تاريخ ساخت اين بنا مربوط به دوره صفويه است.  اين آب انبار ساختماني است دايره‏اي شكل با سقف مخروطي و مخزن آبي به عمق تقريبي ۱۴ متر كه در زير سطح زمين ساخته شده و مصالح به كار رفته در آن سنگ با ملات گچ و ساروج است و يك دهانه ورودي بنا توسط چند پلكان به محوطه پاشير ارتباط مي‏يابد.  براساس سنگ نوشته موجود در آب انبار، اين بنا در سال ۱۳۶۶ توسط صداقت و با معماري مهدي، مورد مرمت واقع شده‌است.  در تاريخ ۶/۱۰/۱۳۵۵ اين آب انبار با شماره ۱۳۲۵ در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده‌است.

تهیه کننده یعقوب کامجو