چهل و سومین سال پیروزی انقلاب اسلامی

چهل و چند سال قبل، دنیا با یک حرکت غیر قابل انتظار اما حقیقی مواجه شد، حرکتی که سربازان آن از مرگ هراس نداشتند و فرمانده آن معتقد بود غیر از دو نیکی چیزی دیگر وجود ندارد: «یا فتح یا شهادت».

 این حرکت با انقلابات جهانی یک تفاوت ماهوی داشت، حرکت‌ها در آن زمان یا با اندیشه مادی‌گرایی به صحنه می‌آمد یا با دید سکولاریستی اظهار اندام می‌نمود، اما نهضت آیینی اسلام به سرکردگی معمار انقلاب یک تحول معنوی و یک حرکت اخلاقی بود که در پی تسخیر اندیشه برمی‌آمد،  نه تغییر سرزمین‌ها.

 لذا این نهضت برای سران کشورهای جهان ناشناخته بود، و برخی آن را حرکتی کور می دانستند.

 پس‌از پیروزی، جهانیان برای محو این حرکت لحظه‌شماری می‌کردند و تصورشان این بود که بدون اتکا به شرق و غرب، هیچ حرکتی ماندگار نیست و برخی برای آن ارواح مردگان را حاضر می کردند و از آن ها پرس و جو می نمودند، غافل از این‌که خدا در ایجاد این نهضت دخیل بود و رنج‌دیدگان برای تحقق آن چشم‌انتظار.

 ۱۴ کنگره در کاخ کسرا پس‌از ۱۴ قرن از طلوع خورشید محمدی (ص) فروریخت و اسلام الهی بر قدرت پهلوی غالب آمد.

مردمی که از فشار طاغوتیان و استبداد شاهان به ستوه آمده بودند، زنجیرهای ستم را گسستند و رژیم تا دندان مسلح پهلوی که ژاندارم خلیج لقب گرفته بود، فراری دادند و انقلابیون بر ایران  اسلامی مسلط شدند.

دشمنان با تمام وجود به تکاپو افتادند از ترور، کودتا، خشونت های بی نظیر، تضعیف همه جانبه و شایعه تا تحمیل جنگ هشت ساله احزاب بوسیله همه قدرتهای غربی و بعضا شرقی با پول ارتجاع عرب به سرکردگی صدام عفلقی و نقشه آمریکا و کشورهای غربی، همه برنامه ها برای محو انقلاب کشیدند اما آنچه که تصور نمی کردند این که خدا چیز دیگری را رقم میزد. بنا به گفته یکی از سناتورهای آمریکایی در واقعه طبس که گفت: «بگویید همه چیز با ما بود، خدا با ما نبود»

آری همه امکانات با آنان بود خدا با آنان نبود.

اینک چهل و سومین سالگرد پیروزی این انقلاب بزرگ را جشن گرفته و ان شاء ا… این نهضت را به دست حضرت بقیه ا… خواهیم سپرد./-