بیانیه شورای اسلامی شهرستان لارستان در محکومیت اظهارات رئیس سازمان نظام پزشکی کشور علیه دانشکده‌های علوم پزشکی لارستان و گراش

شورای اسلامی شهرستان لارستان در محکومیت اظهارات رئیس سازمان نظام پزشکی کشور علیه دانشکده‌های علوم پزشکی لارستان و گراش بیانیه داد.

به گزارش میلاد لارستان، اظهارات اخیر دکتر محمد رئیس‌زاده، رئیس سازمان نظام پزشکی کشور، درباره دانشکده‌های علوم پزشکی لارستان، گراش و برخی دیگر از مراکز آموزشی کشور، به‌ویژه استفاده از تعابیری نظیر «شرم تاریخ پزشکی» و «به خاک سیاه نشاندن»، موجب اعتراض جدی جامعه علمی، دانشگاهی، خیرین و مردم منطقه شده است.

شورای اسلامی شهرستان لارستان ضمن تأکید بر ضرورت ارتقای کیفیت آموزش پزشکی و نظارت تخصصی بر مراکز دانشگاهی، این نوع ادبیات و شیوه قضاوت را غیرمنصفانه، غیرکارشناسی و دور از شأن یک مسئول ملی می‌داند و نکات زیر را اعلام می‌کند:

۱. حدود مسئولیت و صلاحیت اظهارنظر

ارزیابی و اعتبارسنجی دانشکده‌های علوم پزشکی، تابع ضوابط و فرآیندهای قانونی وزارت بهداشت و مراجع تخصصی مربوطه است و بصورت مکرر در حال انجام است. سازمان نظام پزشکی نیز وظایف مشخصی در حوزه نظام حرفه‌ای پزشکی، حقوق بیماران و حمایت از جامعه پزشکی دارد. رئیس این سازمان نمی‌تواند بدون ارائه گزارش کارشناسی و مستندات ارزیابی، خود را در جایگاه مرجع صدور حکم درباره اعتبار دانشکده‌ها قرار دهد.

اگر این مراکز واقعاً با ضعف‌های آموزشی مواجه‌اند، چرا به‌جای بیان تعابیر تحقیرآمیز، گزارش بازدید، شاخص‌های ارزیابی و مستندات رسمی منتشر نمی‌شود؟ آیا صرف نوپا بودن یک دانشکده، دلیل بی‌اعتباری آن است؟ آیا دانشگاه‌های بزرگ کشور از روز نخست تمام امکانات و استانداردهای امروز را داشته‌اند؟ آیا پایین بودن رتبه جهانی برخی دانشگاه‌های ایران به معنای تعطیلی آنها و شرمساری جامعه پزشکی کشور است؟ خود شما در دانشگاهی با رنک ۲ عضو هیئت علمی هستید. آیا فاصله کیفیت آموزشی با دانشگاه‌های تراز اول کشور سبب شرمساری جامعه پزشکی شده است؟ آیا دانشگاه شما از ابتدای تاسیس و با هیئت علمی‌های کم تجربه، بهترین عملکرد را داشته و نواقصی در مقایسه با دانشگاه‌های تهران و شهید بهشتی نداشته؟ آیا شما پس از سال‌ها مسئولیت در نظام حرفه‌ای، از دو دانشکده لارستان و گراش و امکانات آنها بازدید کرده‌اید یا بر اساس اظهارات چند دانشجوی معترض که ممکن است دلایل دیگری برای این پیگیری‌هایشان وجود داشته باشند اقدام به اظهار نظر کرده‌اید؟ به‌عنوان نمایندگان مردم دوست داشتیم پذیرای حضور حداقلی شما در منطقه برای پیگیری مشکلات پزشکان و مردم در حوزه وظایف اصلی تان باشیم که تاکنون سعادت دست نداده است…

۲. پیش از قضاوت درباره دیگران، عملکرد خود را پاسخ دهید.

شما در جایگاه‌های متعدد علمی، دانشگاهی، درمانی و مدیریتی، از جمله مسئولیت بسیج جامعه پزشکی و ریاست سازمان نظام پزشکی و معاونت دانشگاه و عضو هیئت علمی، حضور داشته‌اید و اکنون در دوره دوم ریاست خود بر سازمان نظام پزشکی قرار دارید. بنابراین افکار عمومی حق دارد درباره عملکرد شما نیز پرسش کند.

در سال‌های مسئولیتتان چه برنامه اجرایی مؤثری برای بهبود معیشت پزشکان، اصلاح نظام پرداخت، پیگیری مطالبات معوق بیمه‌ای، کاهش مهاجرت پزشکان و حمایت از حقوق صنفی جامعه پزشکی ارائه و اجرا شده است؟

چقدر به درد مردم درباره زیرمیزی پزشکان متخلف اهمیت داده‌اید و از پزشکان متعهد حمایت کرده‌اید؟ اگر به گفته خودتان در مصاحبه‌ها، نقدها و هشدارهایتان، وضعیت اغلب این حوزه‌ها هر سال بدتر شده، سهم اقدامات و پیگیری‌های سازمان تحت مدیریت شما چه بوده است؟ ظاهرا به‌جای تمرکز بر وظایف حمایتی و حرفه‌ای سازمان، شاهد مصاحبه‌هایی در حوزه‌هایی هستیم که مرجع مستقیم ارزیابی آنها سازمان شما نیست؟

درست است که شما به تنهایی مسئول این اوضاع نیستید؛ لیکن شما بخشی از بدنه مدیریتی پزشکی کشور هستید و اگر دانشکده‌های ما (به گفته شما) در وضع بدی قرار دارد، بخشی از مسئولیت به شما هم باز می‌گردد. اینکه در سال‌های خدمت در نظام حرفه‌ای به هر علتی (اعم از عدم همسوئی با سیاست‌های مدیران وزارتی، عدم نفوذ کلام، نداشتن کاریزمای لازم، نداشتن اعتبار و قدرت چانه زنی لازم، یا هر علت دیگری که شما و شورای مرکزی باید آن‌را ارزیابی کند) نتوانسته‌اید از حقوق همکاران خود بخوبی دفاع کنید؛ نتیجه‌اش احتمالا شده است بدتر شدن اوضاع و فرافکنی شما و اظهار نظر در حوزه های دیگر و گرفتن مواضع تقابلی.

افزون بر این، تعدد مسئولیت‌های علمی، درمانی و مدیریتی شما این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا امکان ایفای مؤثر همه این مسئولیت‌ها و حضور میدانی در مناطق مختلف کشور فراهم بوده است؟ آیا نمی‌شد با دادن برخی مسئولیت‌ها به سایرین، مانع برخی از مهاجرت‌ها شد؟ شائبه‌ها و پرسش‌هایی نیز درباره مسیر تحصیلی، رتبه کنکور و سهمیه‌های احتمالی مورد استفاده شما مطرح است که شایسته است حالا که سخن از کیفیت آموزش پزشکی کشور است، در چارچوب ضوابط و با شفافیت پاسخ داده

شود. کسی که درباره صلاحیت علمی دیگران اظهارنظر می‌کند، خود نیز باید در برابر پرسش‌های عمومی پاسخ‌گو باشد.

۳. زیرساخت را مردم ساخته‌اند؛ مسئولیت کمبودها با دستگاه‌های متولی است.

بخش عمده بیمارستان‌ها، مراکز درمانی، ساختمان‌های آموزشی و تجهیزات پزشکی لارستان و گراش به همت خیرین و مردم منطقه احداث و در اختیار وزارت بهداشت قرار گرفته است. وجود چندین دانشکده در منطقه‌ای فرهیخته و تاریخی، در کنار امکاناتی که نظیرش را بسیاری از مراکز استان‌ها هم وجود ندارد، انتظار طبیعی‌ای ایجاد کرده که دولت و وزارت بهداشت نیز وظایف خود را در تأمین استاد، هیئت علمی، کادر درمان، بودجه، امکانات آموزشی و هزینه‌های دانشجویان انجام دهند.

با این حال، در مواردی حتی هزینه‌های جاری بیمارستان‌های منطقه، از جمله در گراش، با مشارکت خیرین بزرگوار تأمین می‌شود. مراکز درمانی نیز با مطالبات قابل توجه از وزارت بهداشت و سازمان تأمین اجتماعی مواجه‌اند که بنا بر اطلاعات موجود، به صدها میلیارد تومان می‌رسد؛ درحالی‌که کادر درمان منطقه با وجود محدودیت‌ها صادقانه خدمت می‌کند.

تأمین اعضای هیئت علمی، نظارت آموزشی، پشتیبانی علمی و بخشی از امکانات دانشجویی بر عهده وزارت بهداشت و دانشگاه مادر، یعنی دانشگاه علوم پزشکی شیراز، بوده است. بنابراین اگر کمبودهایی در این زمینه وجود دارد، ابتدا باید مسئولیت دستگاه‌های متولی بررسی شود که آیا وظایف را به درستی انجام داده اند؟

دانشجویان پزشکی لار و گراش در سال‌های پایانی تحصیل، دوره‌ آموزشی خود را در شیراز می‌گذرانند و این ظرفیت نیز در تکمیل آموزش آنان مؤثر است. افزون بر این، پذیرش دانشجویان در این مراکز در چارچوب ظرفیت‌های مازاد دانشگاه مادر؛ مورد تأیید وزارت بهداشت انجام شده و اگر این دانشکده‌ها نبود اساسا دانشجویان بایستی در رشته‌های غیر پزشکی تحصیل می‌کردند و احتمالا معترضان، از این موضوع نا آگاهند.

در سخنان شما جای مدعی و متهم عوض شده است؛ اگر کاستی‌ای وجود دارد، باید عملکرد وزارت بهداشت و دانشگاه مادر بررسی می‌شد، نه دانشکده‌های محلی که مردم و خیرین زیرساختش را فراهم کرده‌اند و خودشان باید مدعی باشند.

۴. لارستان و گراش؛ برخوردار از ظرفیت‌های کم‌نظیر آموزشی و درمانی

تصویری که از این منطقه ارائه کرده‌اید، با واقعیت ظرفیت‌های آن فاصله دارد. لارستان و گراش دارای بیمارستان‌ها و مراکز درمانی متعدد، تجهیزات پیشرفته آنژیوگرافی قلب و مغز، چندین دستگاه سی‌تی‌اسکن، پیشرفته ترین ام‌آر‌آی کشور، مراکز دیالیز، پرتودرمانی سرطان و امکانات تخصصی دیگر هستند.

حضور پزشکان حاذق، کیفیت خدمات، هزینه نسبتاً پایین درمان و نوبت‌دهی مناسب موجب شده است بیماران از شیراز، بندرعباس و حتی خوزستان نیز به این منطقه مراجعه کنند. بیمارستان امیرالمؤمنین(ع) گراش، شاخص بیماری‌پذیری‌اش به ازای هر هزار نفر در سال ۱۴۰۴ برای گراش ۱۸۶، میانگین کشور ۱۳۲، شیراز ۱۳۷/۴ بوده است؛ آماری که با توجه به تعریف شاخص، می‌تواند نشان‌دهنده گستره مراجعات و ظرفیت خدمات درمانی منطقه باشد.

خیرین منطقه نه‌تنها زیرساخت‌های گسترده‌ای ایجاد کرده‌اند، بلکه بارها آمادگی خود را برای دعوت از اساتید برجسته بین‌المللی و تأمین هزینه‌های ارتقای آموزش اعلام کرده‌اند. این سرمایه اجتماعی باید مورد حمایت قرار گیرد، نه اینکه با اظهارات تحقیرآمیز سبب دلسردی شویم.

از سوی دیگر، دانشکده‌های کوچک به دلیل تعداد کمتر دانشجو، امکان ارتباط نزدیک‌تر و چهره‌به‌چهره استاد و دانشجو، نظارت دقیق‌تر بر آموزش و اصلاح سریع‌تر ضعف‌ها را دارند. بیمارستان‌های عمومی شهرهای کوچک نیز به دلیل تنوع مراجعات و بیماری‌ها، فرصت مناسبی برای تجربه آموزش پزشکی عمومی فراهم می‌کنند؛ درحالی‌که در برخی بیمارستان‌های بزرگ و تخصصی، تجربه دانشجو ممکن است محدودتر باشد و تعداد بالای پذیرش آنها فرصت آموزش را محدود کند. بنابراین بزرگی دانشگاه به‌تنهایی معیار کیفیت آموزش نیست.

دانشکده‌های نوپا نیز برای جذب و تثبیت هیئت علمی، توسعه رشته‌ها و تکمیل فرآیندهای آموزشی به زمان نیاز دارند. تجربه دانشگاه‌های علوم پزشکی فسا و جهرم که حدود یک دهه پیش از مراکز منطقه، مسیر توسعه را آغاز کرده‌اند و امروز در رشته‌های متعدد و سطوح تخصصی فعالیت می‌کنند، نشان می‌دهد این مسیر شدنی است و آنها در حال حاضر قطب های مهم جنوب کشورند؛ به شرط آنکه فرصت و حمایت لازم فراهم شود.

۵. تمرکزگرایی، مغایر توسعه متوازن و ضرورت‌های راهبردی کشور است.

سیاست‌های برنامه ششم و هفتم توسعه بر آمایش سرزمین، تمرکززدایی و استفاده از مزیت‌های منطقه‌ای، به‌ویژه در مناطق جنوبی و سواحل کشور، تأکید دارند. لارستان به دلیل موقعیت جغرافیایی، نقش خدماتی و پشتیبانی در جنوب فارس و ارتباط با مناطق راهبردی جنوب کشور، نیازمند تقویت زیرساخت‌های درمانی و آموزشی است.

شما که سابقه مسئولیت بسیج جامعه پزشکی را داشته‌اید، باید ضرورت‌های پدافند غیرعامل و توزیع جغرافیایی زیرساخت‌های حیاتی را به‌خوبی بشناسید. آیا در شرایط تهدیدهای نظامی و امنیتی، تمرکز همه امکانات در چند کلان‌شهر تصمیمی منطقی است؟

لارستان در جریان حملات یک سال اخیر بعد از شیراز دومین منطقه مورد تهدید در استان فارس بوده و زیرساخت‌های راهبردی و نظامی آن اهمیت ویژه‌ای دارند. حتی برج علم و فناوری لارستان که با مشارکت خیرین احداث شده و بخشی از آن در اختیار مجموعه بهداشت و درمان قرار گرفته، از ظرفیت‌های مهم علمی و فناورانه منطقه است. و از اهداف احتمالی در جریان جنگ بوده که اهمیت راهبردی این سرمایه‌ها را یادآوری می‌کند و نشان از خروجی های ارزشمند، علیرغم نوپا بودن است. از این باب، لزوم فراهم بودن پشتیبانی درمانی را شما باید بهتر بشناسید. آیا شما در مسیر مصالح کشور حرکت می کنید؟ یا آگاهی درستی از سیاست‌های کلان کشور دارید و اینگونه در مقابلش ایستاده اید؟

۶. مهاجرت پزشکان و دانشجویان؛ نتیجه سیاست‌های کلان را نمی‌توان به دانشکده‌های نوپا نسبت داد.

شما خروجی برخی دانشکده‌های نوپا را جوانان بیکار و مهاجر معرفی کرده‌اید؛ درحالی‌که دانشکده‌های لارستان و گراش که از سال ۱۴۰۱ پذیرش پزشکی عمومی داشته‌اند، با توجه به دوره هفت‌ساله این رشته، هنوز فارغ‌التحصیل پزشکی عمومی نداشته‌اند.

مهاجرت پزشکان، عموما از میان نخبگان، باتجربه ها و متخصصان کشور بوده، و به عواملی نظیر معیشت، امنیت شغلی، نظام پرداخت، مطالبات معوق و شرایط حرفه‌ای مربوط است؛ مسائلی که سازمان نظام پزشکی باید برای پیگیری آنها برنامه و عملکرد مشخص داشته باشد.

از سوی دیگر، محدودیت ظرفیت آموزش پزشکی در سال‌های گذشته موجب شده است شمار زیادی از جوانان ایرانی برای تحصیل پزشکی به ترکیه، روسیه و کشورهای اروپایی بروند و خانواده‌ها هزینه‌های سنگین ارزی بپردازند. بنا بر اطلاعات محلی، حتی از یک روستای کوچک لارستان بیش از ده نفر برای تحصیل پزشکی به خارج از کشور رفته‌اند. این روند نیازمند بررسی جدی نهادهای نظارتی است.

آیا پذیرش جوانان مستعد در دانشگاه‌های داخلی، با نظارت مستقیم و امکان ارزیابی مستمر، به نفع کشور نیست؟ آیا بهتر است ظرفیت داخلی را محدود کنیم و سپس برای تحصیل دانشجویان در خارج، ارز فراوانی از کشور خارج شود و بخشی از آنان از مسیر ارزشیابی مدارک خارجی وارد نظام درمان شوند؟ آیا این سیاست‌ها به نفع آینده پزشکی کشور بوده است؟ دانشجویان پزشکی لارستان و گراش که از رتبه های خوب کنکور کشور هستند؛ نه جاماندگان. آیا این سیاست شما منجر به سرافکندگی نظام پزشکی کشور می شود یا حمایت مردم و خیرین ما؟!

به قول امیرکبیر، «مملکت‌داری به سفارش عمه و خاله نمی‌شود»؛ سیاست‌گذاری باید بر پایه شایستگی، عدالت، منافع ملی و ارزیابی دقیق باشد.

۷. لارستان، مستعد قطب آموزش بین‌المللی و فناوری سلامت است.

حضور صدها هزار نفر از خانواده‌های لارستانی در کشورهای حوزه خلیج فارس، ارتباطات دیرینه اقتصادی و اجتماعی، فرودگاه بین‌المللی لار (که تا پیش از جنگ هر روز به کشورهای عربی پرواز داشت و پنجمین فرودگاه پر پرواز خارجی کشور بود) و زیرساخت‌های درمانی منطقه، ظرفیت ویژه‌ای برای جذب دانشجویان ایرانی مقیم خارج و دانشجویان بین‌المللی فراهم کرده است.

لارستان می‌تواند به قطب آموزش بین‌المللی پزشکی، گردشگری سلامت و شرکت‌های دانش‌بنیان تبدیل شود. وجود جامعه‌ای گسترده از متخصصان و تحصیل‌کردگان در کنار تجار، کارآفرینان و سرمایه‌گذاران بین‌المللی، مزیتی کم‌نظیر برای انتقال فناوری، نوآوری و صادرات خدمات علمی و درمانی است. بسیاری از این فعالان اقتصادی سال‌ها در شرایط تحریم برای تأمین نیازهای کشور تلاش کرده‌اند. برعکس سیاست شما، برای کشور میلیاردها دلار ارزآوری داشته اند.

تضعیف امید این مردم و دلسرد کردن خیرین، دانشجویان و سرمایه‌گذاران، خلاف سیاست‌های امیدآفرینی، پیشرفت علمی و استفاده از ظرفیت‌های مردمی مورد تأکید رهبر شهید انقلاب و رهبر معظم انقلاب است.

۸. مطالبات شورای اسلامی شهرستان لارستان

با توجه به موارد فوق، شورای اسلامی شهرستان لارستان مطالبات زیر را اعلام می‌کند:

۱. انتشار مستندات و گزارش‌های کارشناسی مبنای اظهارات رئیس سازمان نظام پزشکی درباره دانشکده‌های لارستان و گراش و ارائه پاسخ روشن به افکار عمومی.

۲. عذرخواهی رسمی ایشان بابت تعابیر تحقیرآمیز و خدشه به اعتبار مراکز علمی، دانشجویان، استادان و خیرین منطقه.

۳. حمایت عملی وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی شیراز از دانشکده‌های منطقه، تأمین هیئت علمی، استادان، منابع مالی و امکانات آموزشی و تدوین برنامه زمان‌بندی‌شده برای توسعه رشته‌ها.

۴. حمایت از ظرفیت خیرین، دعوت از استادان برجسته، توسعه آموزش بین‌المللی، گردشگری سلامت و بهره‌گیری از برج علم و فناوری لارستان برای توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان.

۵. درخواست از شورای عالی نظام پزشکی کشور و ریاست محترم جمهوری برای بررسی ادامه مسئولیت دکتر محمد رئیس‌زاده و ارزیابی همسوئی و آگاهی ایشان نسبت به سیاستهای کلان کشور.

۶. درخواست از دادستان‌های محترم لارستان و گراش به‌عنوان مدعی‌العموم برای بررسی اظهارات منتشرشده از حیث احتمال خلاف واقع بودن، تشویش اذهان عمومی و ورود خسارت به اعتبار مراکز علمی منطقه و تشکیل پرونده قضایی در صورت احراز شرایط قانونی.

۷. دعوت از جبهه نیروهای انقلابی لارستان و گراش، ستادهای انتخاباتی دکتر پزشکیان و تشکل‌های مردمی، دانشگاهیان، پزشکان، دانشجویان و خیرین برای اعلام موضع، مطالبه‌گری رسانه‌ای در تقبیح این اظهارات.

سخن پایانی

ما مخالف نقد و ارزیابی علمی نیستیم؛ مخالف تخریب، تحقیر و قضاوت بدون تحقیق هستیم. اگر دانشکده‌ای کمبود دارد، راه‌حل آن تأمین استاد، تکمیل زیرساخت، اصلاح فرآیندها و نظارت تخصصی است، نه ناامید کردن دانشجویان و بی‌اعتبار جلوه دادن تلاش چند دهه مردم و خیرین.

در این میان، لازم می‌دانیم از مواضع مسئولانه و روشنگرانه دانشکده‌های علوم پزشکی لارستان و گراش و تلاش‌های مدیران، استادان و کارکنان این مجموعه‌ها، به‌ویژه از زحمات دکتر حسین‌زاده و دکتر بروجردی در پیگیری اخذ، حفظ و تداوم رشته‌های آموزشی و تقویت ظرفیت‌های علوم پزشکی منطقه، صمیمانه قدردانی کنیم. همچنین از پیگیری‌ها و حمایت‌های دکتر بروجردی در دفاع از شأن و جایگاه دانشکده‌های منطقه سپاسگزاریم.

لارستان و گراش نه خواهان امتیاز خارج از قانون‌اند و نه از ارزیابی علمی هراس دارند؛ خواهان عدالت، احترام، حمایت و فرصت برابر برای رشد و پیشرفت‌اند.

سرمایه مردم را نمی‌توان با چند جمله تخریب کرد؛ آینده علمی منطقه را نیز با نگاه تمرکزگرا و قضاوت‌های شتاب‌زده متوقف نخواهیم کرد.

حامد مقدم/ رئیس شورای اسلامی شهرستان لارستان

ف ۱۱۰