روایت پرستار NICU از نجات نوزاد ۵۰۰ گرمی تا تلخی از دست دادن یک نوزاد

به گزارش میلاد لارستان، به مناسبت روز پرستار، گفت‌وگویی داریم با زهرا قاسمی، پرستار بخش NICU، که از سال ۱۳۹۵ در این حرفه مشغول است و بخش نوزادان نارس را خانه دوم خود می‌داند. او در این مصاحبه از خاطرات تلخ و شیرین مراقبت از نوزادان، لحظه‌های امیدبخش نجات جان آن‌ها و سختی‌ها و زیبایی‌های شغل پرستاری می‌گوید؛ حرفه‌ای که به تعبیر خودش، از خودگذشتگی می‌طلبد.

میلاد لارستان: لطفا در ابتدا خودتان را معرفی بفرمایید؟

زهرا قاسمی پرسنل بخش nicu از سال ۱۳۹۵ شروع به کار کرده ام. در ابتدا بخش های دیگر بودم اما با افتتاح بخش nicu به این بخش منتقل شدم. این بخش واقعا خاطرات تلخ و شیرین زیادی دارد و بنده نیز به مرور به نوزادان علاقه مند شدم.

میلاد لارستان: خاطراتی از این بخش برای مخاطبین بیان کنید؟

وقتی نوزاد نارس با سختی و وزن کم به دنیا می آید و با فعالیت ما زنده می ماند و بزرگ می شود خاطره بسیار شیرینی برای ما می شود. حتی ما اوایل زمانی که این بخش افتتاح شد یک نوزاد دختر نارس ۲۵ هفته ای داشتیم که فقط ۵۰۰ گرم وزن داشت اما با رسیدگی و مراقبت به وضعیت مطلوب رسید و مرخص شد که این اتفاق برای ما بسیار خوش آیند است.

شاید اول این اتفاق برای ما سخت باشد اما وقتی نتیجه تلاش های خود را دیدیم شیرینی آن برایمان ماند. الان آن دختر حدود ۹ سال دارد و مادر او با ما در ارتباط است و تلاش های ما در ذهنش مانده است.

یکی از خاطرات تلخ من حدود دو سه هفته پیش اتفاق افتاد که یک نوزاد بدلیل تنفس بد به این بخش منتقل شد. اتفاقا خانواده این نوزاد نیز استرس داشتند که فرزندشان به این بخش منتقل شده است. بعد از اینکه حدود یک ساعت نوزاد به دستگاه تنفس وصل بود متوجه شدیم که از دهان نوزاد خون بیرون می آید و تشخیص داده شد که نوزاد خونریزی ریه کرده است و متاسفانه بعد از چند ساعت و با تمام تلاش های ما متاسفانه نوزاد فوت کرد.

ما خیلی تلاش کردیم و خانواده نوزاد نیز شاهد تلاش های ما بودند اما متاسفانه تلاش ها نتیجه نداد و این غم انگیز بود که یک مادر نه ماه فرزندش را حامله باشد و دوران حاملگی سختی را بگذراند اما زمانی که میخواهد شیرینی این سختی را ببیند فرزندش فوت کند.

قطعا این اتفاق برای یک مادر بسیار سخت است و ما نیز در کنار خانواده نوزاد ناراحت شده و اشک ریختیم.

میلاد لارستان: نظرتان در مورد شغل پرستاری چیست؟

شغل پرستاری با توجه به سختی هایی که دارد اما برای من شغل شیرینی است. درست است برخی جاها خیلی سختی کشیده و احساس کم آوردن کردم اما از نظرم شغل شیرینی است.

برخی مردم فکر می کنند شغل پرستاری ساده است اما نمی دانند زمانی که مردم در خواب هستند و ما شیفت شب می دهیم چه سختی هایی دارد.

خیلی از شغل ها دارای تعطیلات فراوانی طی سال به دلایل مختلف هستند اما بسیاری از تعطیلات برای ما وجود ندارد و روزهای خاص سال را باید در شیفت باشیم.

بسیاری از شیفت های ما باعث شده که خیلی از بهترین زمان ها که می توانستیم در کنار خانواده با جشن و خوشحالی بگذرانیم را از دست بدهیم.

حتی فرزندان پرستاران نیز خیلی از مواقع خاص والدین خود را در کنار خود نداشته اند.

برخی مردم فکر می کنند از لحاظ مالی کادر درمان در سطح بسیار بالایی است اما به نظر من در مقابل سختی هایی که کادر درمان متحمل می شود حقوقی که دریافت می کند ناچیز بوده و حتی برخی اوقات نتوانستیم نیازهای خانواده خود را تامین کنیم.

ما پرستاران وقتی خودمان بیمار می شویم بسیاری اوقات بخاطر کمبود نیرو مجبور شده ایم باز هم در شیفت حضور پیدا کرده و وظایفمان را انجام دهیم. شغل پرستاری یک از خود گذشتگی است. حتی برخی اوقات با حال بد به مریض رسیدگی می کنیم.

در دوران های خاص مانند کرونا و جنگ و … که ادارات تعطیل می شوند پرستار باید سر کار حاضر شده و حتی کار مضاعف انجام دهد. البته اینکه ما به مردم خدمت می کنیم و میبینیم حال بیماری مساعد شده خوشحال می شویم. هیچ وقت از انتخاب شغل پرستاری پشیمان نشده ام.

یک پرستار نباید سختی خود را به خانه ببرد و در خانه نیز وظیفه خود را به بهترین نحو انجام می دهد.

مصاحبه : علی یگانه لاری

ی/220