«لادایر» وسیله رحمت یا اسباب زحمت!!

در روزهایی که جنوب فارس بیش از هر زمان دیگری به یک گره گشای واقعی نیاز دارد، فرودگاه بین‌المللی لارستان همچنان در باتلاق وعده‌ها و پروازهای نمادین دست‌وپا می‌زند.

به گزارش گروه شهروند خبرنگار میلاد لارستان، بی‌تردید، قدردان تلاش‌هایی هستیم که پس از شرایط جنگی و تعطیلی کامل فرودگاه، شرکت هواپیمایی «لاد ایر» را پای کار آورد تا حداقل چراغ پرواز در این فرودگاه روشن بماند. همان دو پرواز هفتگی تهران–لار–تهران، با وجود قیمت‌های بسیار بالایی که در این مسیر تعیین شده بود، باز هم بخشی از درد مردم را دوا می‌کرد و از سفرهای طاقت‌فرسای جاده‌ای می‌کاست. اما همین «رحمت» محدود نیز دیری نپایید و اکنون به «اسباب زحمت»ی تازه برای مردم لارستان و شهرهای همجوار تبدیل شده است.

اکنون در اواخر مهرماه هستیم و از ابتدای شهریورماه، همان دو پرواز هفتگی شرکت لاد ایر در مسیر تهران–لار–تهران – که قرار بود پس از پنج ماه وقفه از سر گرفته شود – به دلایلی که هرگز به‌صورت رسمی از سوی فرودگاه یا شرکت مربوطه اطلاع‌رسانی نشد، باطل شده است. این در حالی است که آقای بروجردی، نماینده مردم لارستان در مجلس شورای اسلامی، بارها از رونق پروازها با ورود لادایر سخن گفته و حتی از برقراری پروازهای لارستان–مشهد به‌عنوان «تحقق وعده» یاد کرده بود. اما وعده‌ها در آسمان لارستان، بیش از آنکه به پرواز تبدیل شوند، به لغو و سکوت رسیده‌اند. پرسش اصلی این است: چه اصراری بر اتکای صرف به یک شرکت وجود دارد؟

مگر پیش از این، شرکت‌های داخلی نام‌آشنایی مثل ایران‌ایر، کاسپین، قشم‌ایر، کیش‌ایر و تابان از فرودگاه لار پرواز نداشتند؟ گزارش‌ها نشان می‌دهد که در دوره‌ای نه‌چندان دور، همین فرودگاه با پروازهای ایران‌ایر، قشم‌ایر، کیش‌ایر، کاسپین، تابان و…، در لار پرواز داشتند. امروز اما جای این شرکت‌ها در لار خالی است و برخی از آن‌ها مسیرهای خود را به شیراز و بندرعباس منتقل کرده‌اند. این دست‌دست کردن‌ها و ابهام در اطلاع‌رسانی، این شائبه را تقویت می‌کند که اصرار بر انجام پرواز توسط شرکت لادایر – که خود فعلاً با موانع مجوز و ناوگان دست‌وپنجه نرم می‌کند – به دلایلی مبهم است که هیچ‌کدام به نفع مردم نیست.

بله، در کشور کمبود ناوگان یک واقعیت انکارناپذیر است. اما سخن بر سر فرودگاهی است که پیش از جنگ، رتبه پنجم کشور را در اختیار داشت و زیرساخت‌های آن طی سال‌ها با هزینه‌های سنگین فراهم شده است. برای چنین فرودگاهی، برقراری حداقل یک پرواز روزانه به تهران – نه دو پرواز هفتگی که هر لحظه ممکن است لغو شود – یک خواسته حداقلی و نه حداکثری است. وقتی فرودگاه لامرد در همان منطقه با ده‌ها پرواز هفتگی توسط چندین شرکت فعال است و حتی به‌عنوان «فرودگاه جایگزین» معرفی می‌شود، تعطیلی مطلق یا نیمه‌تعطیل نگه‌داشتن لارستان یک بی‌تدبیری آشکار است.

این وضعیت نه‌تنها کارکنان فرودگاه را در آستانه تعدیل نیرو قرار داده، بلکه دانشجویان، اساتید پروازی، پزشکان متخصص و بیمارانی را که به سفر سریع به پایتخت نیاز دارند، به جاده‌های پرخطر کشانده است.

در این میان، یک فرصت عملی و کم‌هزینه نیز روی میز مسئولان است که چشم‌پوشی از آن هیچ توجیهی ندارد. شرکت هواپیمایی عمانی «سلام‌ایر» (SalamAir) پس از وقفه‌ای طولانی، بار دیگر پروازهای خود به ایران را از سر گرفته و در روزهای یکشنبه و جمعه هر هفته در مسیر مسقط–تهران–مسقط فعال است. با توجه به حضور چشمگیر و ریشه‌دار مردم لارستان و جنوب فارس در کشور عمان، و همچنین استفاده گسترده شاغلین و ساکنین این منطقه از فرودگاه مسقط به‌عنوان دروازه ترانزیت به سایر کشورهای حوزه خلیج فارس، پیشنهاد می‌شود مسئولان استانی و نمایندگان مجلس از این شرکت برای برقراری پرواز در مسیر لار–مسقط دعوت به عمل آورند. این اقدام، هم یک گره از مشکلات ارتباطی منطقه را باز می‌کند و هم وابستگی مفرط به یک شرکت داخلی را کاهش می‌دهد.

تعطیلی فرودگاه لارستان، تعطیلی نبض حیاتی اقتصاد خطه لارستان است. بازارها، صادرکنندگان و واردکنندگان کالا، و مردمی که سال‌ها با اتکا به این فرودگاه ارتباط خود را با پایتخت و خارج از کشور حفظ کرده‌اند، امروز بیش از هر زمان دیگری هزینه بی‌عملی و ابهام را می‌پردازند. خواهش ما از مسئولان – از نماینده مجلس تا مدیرکل فرودگاه و مسئولان استانی – این است که تمام همّ‌وغم خود را بر روی فعال نگه‌داشتن این قلب تپنده لارستان متمرکز کنند. رونق پروازها با تنوع بخشی به شرکت‌ها، شفاف‌سازی فوری دلایل لغو پروازها، و دعوت عملی از سایر ایرلاین‌ها از جمله سلام‌ایر، تنها راه بازگرداندن اعتماد از دست رفته مردم به آسمان لارستان است.

در غیر این صورت، «لادایر» که قرار بود وسیله رحمت باشد، به اسباب زحمت دائمی برای مردمی تبدیل می‌شود که سال‌هاست چشم به آسمان فرودگاه خود دوخته‌اند.

ف ۱۱۰