لارستان؛ از گستردگی حوادث تا غیبت در روایت ملی

در روزهای جنگ، لارستان مجموعه‌ای از حوادث تلخ و خسارت‌بار را تجربه کرد؛ حوادثی که ابعاد انسانی، اجتماعی و زیرساختی آن، فراتر از یک منطقه جغرافیایی بود.

از حمله به دادگستری لارستان تا حادثه تفرجگاه کوهستانی کرمستج و مجتمع بین‌راهی؛ از آسیب به مخزن سوخت شرکت نفت، تأسیسات راداری و برق، فرودگاه بین‌المللی لارستان، میدان میوه و تره‌بار، خودروی حمل دارو و نمایشگاه شرکت بهمن موتور.

این‌ها صرفاً فهرستی از حوادث نیستند؛ هرکدام بخشی از زندگی اجتماعی  منطقه لارستان و جنوب کشور، بخشی از امنیت روانی مردم، بخشی از سرمایه اقتصادی و زیرساختی و مهم‌تر از همه، بخشی از حافظه انسانی لارستان را در خود جای داده‌اند.

با این حال، در کنار همه این اتفاقات، یک پرسش جدی همچنان پابرجاست:

چرا گستردگی حوادث لارستان، متناسب با ابعاد انسانی و اجتماعی آن، به یک روایت فراگیر در رسانه‌های ملی و مجازی تبدیل نشد؟

چرا صدای خانواده‌های داغدار، روایت آسیب‌دیدگان، ابعاد خسارات و آنچه بر زندگی مردم این منطقه گذشت، نتوانست جایگاه متناسبی در دستور کار رسانه‌ای کشور و تصمیمات کلان مسئولین کشور پیدا کند؟

آیا مسئله صرفاً کمبود خبر و گزارش بود؟ آیا ضعف در مستندسازی و پیگیری رسانه‌ای  نقش داشت؟  یا مجموعه‌ای از این عوامل، دست به دست هم داده‌اند تا بخشی از واقعیت اجتماعی لارستان در حاشیه روایت ملی باقی بماند؟

این پرسش‌ها قرار نیست با چند گلایه رسانه‌ای پاسخ داده شوند. اتفاقاً نیازمند بررسی، گفت‌وگو، مطالبه‌گری و مواجهه مستند با واقعیت‌اند.

از همین نقطه، پرونده مشترک رسانه‌های لارستان با عنوان «لارستان؛ از گستردگی حوادث تا غیبت در روایت ملی» آغاز می‌شود.

این پرونده تلاشی جمعی برای بازخوانی آن چیزی است که در روزهای جنگ بر لارستان گذشت؛ اما در سطحی فراتر، می‌خواهد نسبت میان رسانه‌های محلی، رسانه‌های ملی و حق مناطق برای دیده‌شدن و روایت‌شدن را نیز به بحث بگذارد.

در این مسیر، با انتشار یادداشت‌های تحلیلی، گزارش‌های میدانی، گفت‌وگو با خانواده‌های شهدا و آسیب‌دیدگان، مصاحبه‌های تخصصی، روایت‌های مستند و تولیدات تصویری، تلاش خواهیم کرد ابعاد مختلف این مسئله را بررسی کنیم.

این پرونده همچنین فرصتی است برای بازنگری در عملکرد خود رسانه‌های محلی؛ اینکه تا چه اندازه توانسته‌ایم واقعیت‌های پیرامونمان را مستند کنیم، روایت‌های انسانی را به زبان رسانه ترجمه کنیم و از ظرفیت هم‌افزایی برای رساندن صدای منطقه فراتر از مرزهای جغرافیایی آن بهره ببریم.

از همه رسانه‌ها، خبرنگاران، فعالان رسانه‌ای، نویسندگان، پژوهشگران و صاحب‌نظران لارستان دعوت می‌کنیم به این جریان مشترک بپیوندند.

این پرونده، آغاز یک مطالبه مشترک است؛ مطالبه‌ای برای روایت مستند، نقد منصفانه، ثبت تاریخ و بازگرداندن سهم لارستان به حافظه رسانه‌ای کشور.

ف ۱۱۰