مبارزه با تروريست‌ها يا انهدام زيرساخت‌ها

چندي است كه آمريكا و كشورهاي هم‌پيمان با استكبار جهاني به بهانه مبارزه با گروههاي تروريستي  و مشخصاً گروه داعش و حقيقتاً براي بازگشت به خاورميانه با طرحي جديد و ضربه زدن به گروههاي مقاومت از جمله سوريه، عراق، حزب‌ا… لبنان و… با كبكبه و دب دبه بازگشته‌اند و با

همراه نمودن كشورهايي مانند عربستان سعودي و قطر و تركيه و… و درگير نمودن آنان خواهان از بين بردن زيرساخت‌هاي گروههاي مقاومت براي آرامش دادن به صهيونيسم قسي‌القلب بين‌الملل و كودك‌كش هستند و به قول خودشان با بمباران‌هاي هوايي به دنبال كشتن تروريست‌ها افتاده‌اند.

 معلوم نيست كدام كارشناس نظامي، نظريه‌پردازي نموده كه با بمباران مي‌توان به كشتار افراد مبادرت ورزيد. با بمباران تنها مي‌توان مقرّ دشمن، پادگان و مناطق اقتصادي و نظامي آنان را نابود ساخت، كه معمولاً داعش فاقد استقرارهاي اينچنيني است و از بين بردن پالايشگاهها و… ضربه زدن به مردم و حكومت سوريه است.

عجيب اين كه سازمان ملل عليرغم مشاهده اين وضعيت، كوچكترين عكس‌العملي هم نشان نمي‌دهد و آنان با خيالي راحت و بدون دغدغه به نابودي اموال مردم بي‌پناه مشغولند.

معلوم نيست به آتش كشيدن منطقه خاورميانه مقدمه چه قضاياي بعدي باشد. مردم عراق و سوريه با آزادي كامل حكومت خود را انتخاب كرده‌اند.

مدعيان حقوق بشر با كدام مجوز براي ضربه زدن به استقلال كشورهاي مستقل و غير وابسته كه به آمريكاي جنايتكار «نه» گفته‌اند، با تمام قدرت براي نابودي  زيرساخت‌هاي آنان به صحنه آمده‌اند.

اين‌ها بايد به قانون به اصطلاح بين‌المللي كه خودشان  ايجاد كرده‌اند وفادار باشند و كاري بي‌قانون انجام ندهند.

  اگر كسي كه زورش بيشتر باشد بخواهد با قلدري، عليه كشورهاي ديگر وارد جنگ شود و بدينوسيله حاشيه امني براي رژيم صهيونيستي فراهم نمايد، چه نهايتي را به دنبال دارد و چه نتيجه بد و نادرستي به جهان بشريت مي‌دهد.

اين مسأله به آنارشيست بيشتر شباهت دارد تا نابودي مهره سوخته داعش  يا انديشه مرده تكفيري يا گروه تاريخ گذشته بعثي.

اينان براي نابودي زيرساخت‌هاي كشورهاي همچون سوريه و عراق مانند پالايشگاهها، منابع اقتصادي و نفتي و منابع دفاعي به صحنه آ‌مده‌اند و كشورهاي كمك كننده به آمريكا بايد بدانند كه چنين روزي براي آنان هم خواهد بود.

سردبیر