افزایش روند بیابان‌زایی در مناطق جنوبی استان فارس

 

 

پدیده بیابانی شدن که در امتداد مسئله کمبود آب و فرسایش خاک ایجاد شده از ترمزهای اساسی توسعه و از نگرانی‌های مهم برای توسعه طی دهه‌های آینده است که منجر به کاهش کیفیت زندگی در شهرها و روستاهای کشور می‌شود و نیازمند انجام اقدامات موثر در سطح استان‌های کشور است.

به گزارش میلاد لارستان به نقل از خبرگزاری ایمنا؛ «سالانه یک میلیون مترمربع در کشور به بیابان تبدیل می‌شود» این سخن رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور است که اردیبهشت ۱۴۰۲ مطرح شد، زنگ هشدار جدی برای آینده کشور که در ۱۷ استان کشور به صدا درآمده است.

کشورمان ایران در کمربند بیابانی جهان قرار دارد و از نظر طبیعی مستعد بیابانی شدن است. با این همه سرعت بیابانی شدن در ایران بیشتر از بسیاری دیگر از کشورهای واقع در این کمربند است و تمام برنامه‌های مقابله با بیابان‌زایی تا امروز حتی نتوانسته است یک سوم نیازهای سالانه در این حوزه را رفع کند.

اگر سالی یک میلیون هکتار بیابان در کشور ایجاد شود، با توجه به مساحت یک میلیون و ۶۴۸ هزار و ۱۹۶ کیلومترمربعی ایران، کشورمان تا حدود ۱۶۴ سال آینده به بیابانی کامل تبدیل خواهد شد؛ طی سال‌های اخیر طرح‌های زیادی برای مقابله با بیابان‌زایی در سرزمین ما آغاز شده است، اما چنانچه سرعت اجرای این طرح‌ها چند برابر نشود، نمی‌توان انتظار پایانی خوش را داشت.

گفته می‌شود بیابان‌های ایران با ۱.۲ درصد خشکی‌های جهان، ۲.۴ درصد پدیده‌های بیابانی بدون پوشش و ۳.۸ درصد مناطق بیابانی جهان را در خود جای داده است، همچنین ۲۰ میلیون هکتار از سرزمین ایران تحت تأثیر فرسایش بادی قرار دارد که در کنار پدیده بیابانی شدن، منجر به بروز مسئله ریزگرد و کاهش کیفیت زندگی در شهرها و روستاهای کشور شده است.

روح‌الله خدا رحیمی، رئیس اداره امور بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس اظهار می‌کند: حدود یک میلیون و ۲۴۰ هزار هکتار از عرصه‌های منابع طبیعی استان فارس در معرض بیابانی شدن است.

وی می‌افزاید: در شهرستان‌های جنوبی، شرقی و مرکزی استان و شهرستان‌هایی همچون لارستان، لامرد، خنج، مهر، زرین دشت، نی ریز، فراشبند، داراب، بختگان، فسا و بختگان این پدیده را بیشتر شاهد هستیم.

رئیس اداره امور بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس در خصوص اقدامات انجام شده برای مقابله با این پدیده، تصریح می‌کند: مطالعات در مناطق بیابانی و در یک عرصه ۷۵۰ هزار هکتاری صورت گرفت و در قالب محدوده مورد مطالعه، پروژه‌های اجرایی همچون نهال‌کاری، مدیریت رواناب‌های سطحی، حفاظت قرق، آبیاری و مراقبت، بذرکاری، احداث بادشکن زنده و زراعت چوب انجام شده است.

خدارحیمی اضافه می‌کند: علاوه بر پدیده خشکسالی سایر عوامل همچون طبیعی و انسانی در بروز بیابان تأثیرگذار است؛ وضعیت بافت خاک و شرایط زمین‌شناسی منطقه که جزو عوامل طبیعی است و عوامل انسانی همچون تخریب اراضی، چرای بی رویه دام، تغییر کاربری‌های غیرمجاز، کشاورزی غیراصولی، توسعه صنایع و جاده‌سازی را در بر می‌گیرد و روند بیابان‌زایی را افزایش می‌دهد.

وی ادامه می‌دهد: روند بیابان‌زایی در استان فارس نسبت به گذشته بیشتر و تشدید شده است.

ف ۱۱۰