ضرب المثل ها(17)

در ادامه ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات و كنايات لاري، در اين شماره نيز چند نمونه ديگر از آنها به شما معرفي مي‌كنيم و اميدواريم كه مورد استفاده علاقه‌مندان قرار بگيره.

نَچَك زَني:
كسي كه اهل چانه زدن است. پرحرف و پر حوصله.
***
نِه دِل كَتِ
كسي كه وقتي با او صحبت مي‌كنند يا كاري را به او محول مي‌كنند حواسش جاي ديگري است و نمي‌شود اطمينان كرد كه به درستي كار انجام دهد.
***
چَش شَه شَورِه
كسي كه چشمش به نقطه‌اي خيره مانده و در فكر فرو رفته .
عوام بر اين باورند كه اگر چنين حالتي براي كسي پيش آيد، نشان از آمدن نامه مسافر يا خود مسافر است.
***
چَش شَز پُشتِه
چشم به دنبال چيزي يا كسي داشتن كه عوام بر اين باورند خيري به دنبال ندارد.
***
از تو عَباسي از مَه رَقاصي
وقتي كه مزدي در كار باشد هر امر و فرماني داشته باشي انجام خواهم داد (كار بدون مزد انجام ندادن)
(در اينجا «عباسي» واحد پول در زمان‌هاي قديم (زمان شاه عباس) بوده است.)
***
يَك گوو لِخي، صد گوو، لِخي اَكُن.
اگر تنه گاوي كه خرابكاري كرده به تنه گاوهاي ديگر بخورد آنها نيز آلوده مي‌شوند.
معادل: با مَه نِشين، چون مَه شوي، با ديگ نشين سيه شوي
اگر با افراد ناباب و فاسد معاشرت كني، مثل آنها خواهي شد.
***
اَتِكه شَلِ گَنَه بُدَه كَتِم!
درون گِل و لاي گنديده افتادم.
كنايه از اين است كه در كاري كه انجام دادم، موفق نشدم!
اين كنايه بيشتر در امر ازدواج‌هاي ناموفق كاربرد دارد.
***
اَتِكِه تَش كَتِم!
درون آتش افتادم.
كنايه از اين است كه با انجام اين كار،‌به غم و غصه گرفتار شدم.
بيشتر در ازدواج‌هاي ناموفق و براي زن كاربرد دارد.