متل هاي لاري

متل ها، ترانه هايي با معنا و بيشتر بي معنايي هستند كه مادر بزرگها ، مادران وبزرگترهاي خانواده براي سرگرم كردن كودكان خود زمزمه مي كردند.

كودكان با آموختن اين ترانه ها و سرودها،كم كم آن را حفظ و در جمع كودكانه و در بازي هاي كودكانه خود، مي خواندند كه گاه چنان موزون و آهنگين خوانده مي شد كه تا عمق جان و ذهن كودكان نفوذ كرده و تا سالها بعد حتي در ميانسالي و پيري از خاطرها، فراموش نمي شد و هميشه در ذهن مي ماند كه از جمله اين نمونه است كه چند تا از دختربچه ها در حالي كه دست در گردن يكديگر داشتند خيلي صميمي و خواهروار به خواندن آن مي پرداختند و با لذت و شوق زايدالوصفي آن را تكرار مي كردند:

اَما دوتا دادا و خُونگو

چِدَم سَيل كُلُنگو

كُلنگو ني اُداسُن

دوتا چَش گَپ اُداسُن

چِدم نو مو طَبق نا

وَسوئه حاجي بَبَك نا

حاجي بَبَك كُجا چو؟

زِرِ زِمِنِ خدا چو!

***

اَسُّكوئه مُچَلْچَلو

اَز وَرِ بيغ اَدَر مَچو

سَگوئه سياه وَك تَوَكُن

وَك وَك و وَك…