بازی مایه

در گذشته باز های محلی  فراوانی وجود داشت که بچه ها در فصل های مختلف آن را به اجرا وبازی می کردند . یکی از این بازی ها که بیشتر در تابستان رواج داشت بازی مایه  ( تیله ) بود  که بعضا از جنس شیشه ای یا از سنگ بود که توسط خود بچه ها با پیدا کردن سنگ کف رودخانه‌ها آن را به صورت گرد در می آوردند . برای این بازی احتیاج به چند چاله کوچک که به آن گاله می گفتند بود  که این گاله ها در یک امتداد  به فاصله سه متر از همدیگرقرار داشت .

 هر کدام از گاله ها هم اسمی داشت . گاله شوک اولین گاله بود وآخرین نفری که بازی می کرد .  گاله تیر باز بهترین گاله به حساب می آمد که بعد از غار بازی را شروع می کرد . گاله سم باز  ( سومین گاله ) دم باز و گاله آخرکه گاله غار بود.  اشاره به غار که اولین نفری بود که قبل از گاله ی شوك که در محلی که به آن چک غاری می گفتند بازی از محلی مشخص شروع می‌کرد . علاوه بر اصطلاحاتی که در این بازی اشاره شد دیگر اصطلاحات به طور خلاصه باز گو می شود :

چلی چل : برای شروع بازی هر کس از بچه ها با توجه به زرنگی خودشان سریع در یک قسمت بازی قرار می گرفتند.( این عمل قبل از شروع بازی توسط یکی از بچه ها با صدای بلند اعلام می کرد هرکی چلی چل بگره )

چک غاری : به محلی صاف که ابتدای بازی از آنجا شروع می شد

دست خشاره ای : بعضی از بازیکنان برای اینکه به مایه خود بیشتر سرعت دهند از این عمل استفاده می کردند که تخلف محسوب می شد .

بی گاله : اگر مایه به مایه دیگر برخورد می کرد واز کنار گاله ( گود ) به خارج می فرستاد بی گاله می گفتند .

تیر بزی : اگر فردی از محلی که مایه آن قرار داشت  کمی جلوتر بازی می کرد . به ان تیر بزی می گفتند .که  تخلف محسوب می شد .

 رچ شاده : اگر مایه ای در جریان بازی به پای  فردی می خورد یک نفر دیگر از بازیکنان مایه را به سویي که قرار بود حرکت کند مسیر آن مشخص می کرد .

راه بندی شاده : بعضی از بازیکنان برای دوستان خود مایه خودرا در مسیر مایه دوستش قرار می داد که نوبت بعدی که با ایشان است به راحتی به او بزند ( مایه اش برخورد کند ).

گن خوری : کسی که قات می زد و با  لج بازی قوانین بازی  را زیر پا می گذاشت .

دنگول  زدن . : زمانی که فردی برا ثر باخت وناراحتی باخته بود . بجای دعوا کردن چاله ها ( گاله ) را خراب می کرد .

پته : که معمولا پوست بیسکویت یا  آدامس یا شکلات  بود . که به  برنده بازی تعلق می گرفت .

نحوه بازی :
فرد که به نام غار بود بازی را شروع می کرد با ضربه زدن به مایه ی خود سعی می کرد مایه دیگران را هدف قرار دهد اگر مایه ی دیگربازیکنان به چاله می خورد وداخل چاله یاگاله می افتاد طرف  گاله خود را از دست می داد. و همچنان غار می توانست  مایه های دیگر نیز هدف قرار بدهد .  ولی اگر مایه غار به مایه های دیگران برخورد نمی کرد نوبت تیر باز بود که بازی را شروع کند .  اگر در جریان بازی قبل از اینکه مایه به مایه دیگری برخورد وارد گاله حریف می شد طرف می توانست از پشت گاله مایه طرف را هدف قرار بدهد . با هر زدن مایه  ویا انداختن مایه به داخل گاله یک عد د  پوست بیسکویت یا  آدامس یا شکلات یا سر نوشابه  جایزه می گرفت .

یعقوب کامجو – کارشناس تربیت بدنی آموزش وپرورش