جمعه ۲۹ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۵۸ب.ظ
::آخرین مطلب 4 ساعت پیش | افراد آنلاین: ...

یادداشت جنگ، شماره اول؛ فقدان روایت اول

۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۴؛ ساختمان دادگستری لارستان هدف سه موشک از جمله سنگرشکن دشمن قرار میگیرد. ۱۸ شهید و ۵۹ مجروح، نتیجه بمباران ناجوانمردانه دشمن است. اما انتقال خبر به…

۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۴؛ ساختمان دادگستری لارستان هدف سه موشک از جمله سنگرشکن دشمن قرار میگیرد. ۱۸ شهید و ۵۹ مجروح، نتیجه بمباران ناجوانمردانه دشمن است.

اما انتقال خبر به سرخط خبرها دیر و روایت این حادثه جانگداز در بین هایلایت های جنگ کمرنگ می شود.

در ۲۴ ساعت نخست معدودی از خبرگزاریهای رسمی این حادثه را پوشش داده و رسانهوملی نیز بعد از پیگیری معتمدین و خواست آنان از نماینده و سپس تماس عتاب آلود او بود که خبر این کشتارِ کور را در اخبار فارس منعکس کردند‌‌.

مردم لار حق داشتند که این پرسش را مطرح کنند: چرا به این فاجعه مثل سایر جنایات امریکا پرداخته نشده است؟

طبق معمول در این جا نیز فاجعه لار را با فاجعه لامرد مقایسه می شود.چرا پس از آتش بس ، نام لامرد در کنار میناب قرار گرفت اما لار نه؟

اما حمله به دادگستری لارستان حتی در کلام و بیانیه رییس دستگاه قضا یا وزارت دادگستری اندک و بلکه کمیاب بود.

این فقدان روایت و عدم توجه در ابعاد ملی و حتی استانی؛ برای لارستان مسبوق به سابقه است.

به شش دهه قبل برگردیم. به قیام عشایر لر و نفر در سالهای ۴۲ و ۴۳ که در حمایت از نهضت امام خمینی (ره) رقم خورد.

آن قیام که چندین ماه به طول انجامید از صحرای باغ شروع و در گرمشت خنج و بعد از سرکوب وحشیانه و قتل عام دهها زن و مرد و کودک و آوارگی دو طایفه پایان یافت.

در حالی که اولین شهیده ی زن انقلاب اسلامی(شهید باختر بیگلری) و اولین کودکان شهید در همین فاجعه خونشان ریخته شد؛ اما هرگز نام و آوازه آنان در حماسه های انقلاب اسلامی منعکس و ماندگار نشد.

در همان مقطع بروز این فاجعه؛ سیدعبدالعلی آیت اللهی بدنبال رد و نشانی از آن نزد انقلابیون قم و تهران بوده و انگار میخواست در جای خود به این قیام نیز توجه شود.

در کتاب زندگی و مبارزات آیت الله سیدعبدالعلی آیت اللهی نوشته دکتر وثوقی، گزارش شده که در همان ایام سیدعبدالعلی دو نامه جداگانه خطاب به حجه الاسلام سید حسن شریعتمداری و آیت الله العظمی محلاتی نوشته و شرح مفصلی از جنایات دستگاه ستمشاهی علیه عشایر لر و نفر می دهند.

آقا در این نامه ها از علما خواسته بودند که شرحی از این وقایع را به عرض علمای قم و بخصوص امام برسانند؛ که شرح این ماجرا و کشتار از طریق آقای محلاتی به امام خمینی (ره) نیز اطلاع داده می شود.

اما این وقایع و جنایت رژیم شاهنشاهی علیه عشایر غیور لارستان به فراموشی سپرده شده و در سالهای اول پیروزی انقلاب هرگز وارد ادبیات انقلاب نمی شود.

در حالی که حداقل زنان و اطفال خردسال به عنوان اولین شهدای زن و کودک تاریخ انقلاب که با اصابت مستقیم گلوله به شهادت رسیدند؛ شایسته توجه ملی و شاخص سازی فرهنگی بودند.

این واقعه و واقعیت که می توانست مزیتی نسبی برای لارستان و صحرای باغ و عشایر لر و نفر باشد؛ تا سالها مسکوت ماند؛ و تازه از اوایل دهه نود بود که یادی از آنان در کلام برخی مسئولان درجه دو ملی یا استانی به میان آمد و یک تونل بنام شهید باختربیگلری شد.

بیاد دارم که در سفر رهبرشهید به لارستان،پیشنهادی از مرکز برای حضور حضرت آقا بر سر مزار شهدای لر و نفر مطرح بود که این امر به سرانجام نرسید.

وقتی در اواسط دهه هشتاد برای اولین بار در رسانه های محلی لار گزارش مفصلی از قیام عشایر لر و نفر را با تیتر: “قیام کنید ولو بلغ ما بلغ” درج کردم. آن یادداشت بلند مایه خوشنودی و دلگرمی عشایر شد و آنگاه که مسئول بازرسی نهادریاست جمهوری آن را مطالعه کرد؛پرسید:چرا این ماجرا در کشور بازتاب نیافته است؟

این پرسشی است که مخاطب آن مسئولان و متولیان لارستان هستند.

گویا دیر بیداری و یا نیافتن راهی برای خلق روایت و ماندگار کردن آنچه که بر مردم این خطه گذشته، سنتی دیرین است.بر عکس شهرلامرد که توانست روایت جنگش را تا راس نظام سیاسی نیز بالا بکشد.

در یادداشت بعد درباره ی تفاوت ها و مشابهت های حمله به لامرد و لارستان و تفاوت رویکرد مسئولان این دو شهر بیشتر خواهم نوشت.

🔸️🔸️🔸️

اما این یادداشت به شهید سه ساله – رقیه قاسمی،آخرین و کوچکترین شهید لرونفر تقدیم میشود.

ظهر روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۴۳ است.غبار حمله غافلگیرانه قوای دولتی و مزدوران با کشتار فرو نشسته و رقیه ی خردسال که شاهد شهادت پدرش بود، در بغل مادرش از تشنگی بیتابی می کند.

نبردِ نابرابر پایان یافته است.یکی از مزدوران ستمشاهی توجهش به سوی کودک جلب شد.به بهانه ی آب دادن به رقیه، او را از بغل مادرش ستانده و روی تخته سنگی نشاند.

سپس از او چند قدم دور شد و سلاحش را به سمتش نشانه گرفت.کودک در سکوت به نوک لوله سلاح خیره است، یا شاید چشم به چشمان مرد دارد.

اما مزدور شیطان صفت، بی رحمانه ماشه را فشرد. کودک از ضرب گلوله از بالای تخته سنگ بر زمین افتاده و خونین و شکسته، با لبی تشنه به شهادت رسید…

حجت محبی پور – فعال سیاسی

 

ف ۱۱۰

 

نوشته شده در تاریخ:جمعه ۲۹ آبان ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۴۲ب٫ظ

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

نظر سنجی

به نظر شما آیا حضور مسئولین کشوری در منظقه می تواند در راستای توسعه مفید باشد؟

Loading ... Loading ...
آخرین اخبار پربازدیدترین