مناجات خائفین امام سجاد(ع) با نوای میثم مطیعی

همزمان با آغاز ماه بندگی خدا ماه رجب بر آن شدیم تا مناجات خمس عشر(15 مناجات امام العابدین امام سجاد(ع) را با هم مرور کنیم. بدین جهت فایل صوتی مناجات خمس عشر در ادامه در اختیار کاربران قرار گرفته است. فایلهای صوتی مناجات خمس عشر با صدای مداح ولایی حاج میثم مطیعی

می باشد. اولین بخش مناجات خائفین می باشد که از اینجا می توان دریافت نمود.

امام علیه‏السلام در این مناجات از خوف و خشیت خود نسبت به خدای تعالی پرده برداشته است و اینک اصل آن مناجات:

الهی اتراک بعد الایمان بک تعذبنی؟ ام بعد حبی ایاک تبعدنی؟ ام مع رجآئی برحمتک و صفحک تحرمنی؟ ام مع استجارتی بعفوک تسلمنی؟ حاشا لوجهک الکریم ان تخیبنی، لیت شعری، اللشقآء ولدتنی امی؟ ام للعنآء ربتنی؟ فلیتها لم تلدنی و لم تربنی، و لیتنی علمت امن اهل السعادة جعلتنی، و بقربک و جوارک خصصتنی؟ فتقر بذلک عینی، و تطمئن له نفسی.
الهی هل تسود وجوها خرت ساجدة لعظمتک، او تخرس السنة نطقت بالثنآء علی مجدک و جلالتک، او تطبع علی قلوب انطوت علی محبتک، او تصم اسماعا تلذذت بسماع ذکرک فی ارادتک، او تغل اکفا رفعتها الآمال الیک رجآء رأفتک او تعاقب ابدانا عملت بطاعتک حتی نحلت فی مجاهدتک، او تعذب ارجلا سعت فی عبادتک؟ الهی لا تغلق علی موحدیک ابواب رحمتک، و لا تحجب مشتاقیک عن النظر الی جمیل رؤیتک. الهی نفس اعززتها بتوحیدک کیف تذلها بمهانة هجرانک؟ و ضمیر انعقد علی مودتک کیف تحرقه بحرارة نیرانک؟ الهی اجرنی من الیم غضبک و عظیم سخطک یا حنان یا منان یا رحیم یا رحمن یا جبار یا قهار یا غفار یا ستار، نجنی برحمتک من عذاب النار، و فضیحة العار، اذا امتاز الآخیار من الأشرار، و حالت الأحوال، و هالت الأهوال و قرب المحسنون، و بعد المسیئون، و وفیت کل نفس ما کسبت و هم لا یظلمون.»

«خدایا! آیا بر این باور باشم که تو با وجود ایمان به خود، مرا عذاب خواهی کرد؟ و یا پس از دوستی به تو مرا از خود دور خواهی ساخت؟ یا با وجود لطف و رحمتت و چشم امید داشتن به عنایت تو باز هم محرومم خواهی کرد؟ و یا با این که به عفو و رحمت تو پناه آورده‏ام باز هم مرا تسلیم کیفر و عذاب خواهی کرد؟ حاشا از ذات مقدس کریمت که نا امیدم سازی! خدایا کاش می‏دانستم که مادرم مرا برای بدبختی زاییده و یا برای رنج و عذاب پروریده که در این صورت ای کاش نمی‏زایید و پرورشم نمی‏داد، و ای کاش می‏دانستم که آیا مرا از اهل سعادت مقرر فرموده‏ای و برای تقرب به خود و همسایگی خویش مخصوص گردانیده‏ای؟ تا دلم شاد و چشمم روشن می‏شد و قلبم آرام می‏گرفت.

خدایا، آیا کسانی را که در پیشگاه عظمتت، صورت به خاک ساییده‏اند، رو سیاه می‏گردانی؟ و یا زبان آنانی را که بر مجد و بزرگواریت ثنا گفته‏اند، گنگ می‏کنی؟ و آیا دلهایی را که محبت تو را در خود دارند، تیره می‏سازی؟ و یا گوشهایی را که از شنیدن ذکر تو لذت می‏برند، کر می‏کنی؟ و یا آن دستهایی را که با امید به لطف تو به درگاهت بلند شده‏اند به غل و زنجیر می‏بندی؟ و یا بدنهایی را که در راه طاعت تو رنج برده‏اند و با تلاش و کوشش در راه عبادتت لاغر و ضعیف شده‏اند، کیفر و عذاب خواهی کرد؟ و یا آن پاهایی را که در راه بندگیت دویده‏اند دچار عذاب خواهی ساخت؟ خداوندا درهای رحمت خویش را به روی بندگان یکتاپرست خود مبند و علاقه مندان به خودت را از مشاهده جمالت محجوب مگردان. خدایا آن جانی را که به افتخار توحید خودت گرامی داشتی چگونه به ذلت و خواری هجرانت دچار خواهی ساخت؟ و دلی را که در کمند عشق و محبت خود گرفتار کردی چگونه در آتش خشم خود می‏سوزانی؟ خدایا مرا از خشم و غضبت که بسیار دشوار است در پناه خویش نگهدار، ای مهربان خدا و ای پر مهر و احسان و ای بخشنده و با رأفت و ای جبران کننده و با جبروت و ای آمرزنده، ای پرده پوش، به رحمت خودت مرا از آتش عذابت نجات ده و از ننگ و رسوایی مصون دار در آن روزی که نیکان را از بدان جدا می‏سازی و هنگامه حالات و عقبات سهمگین فرامی‏رسد و نیکوکاران به مقام قربت می‏رسند و بدکاران از لطف و رحمتت دور می‏شوند و هر کسی به جزای اعمالش می‏رسد و به هیچ کس ستم روا نمی‏گردد…»

امام علیه‏السلام در این مناجات در گفتگو با خدای تعالی را گشوده است، و با تمام ادب و خضوع با ذات مقدس حق سخن می‏گوید، با این امید که او مؤمنان و موحدان را عذاب نکند و آتش دوزخ بدن ایشان را نسوزاند، حاشا بر کرم و بزرگواری خدای تعالی، صورتهایی را که در برابر عظمت او به خاک ساییده شده،دچار عذاب کند و زبانهایی را که ثنای او را گفته و گوشهایی را که از شنیدن یاد او لذت برده و دستهایی را که به درگاه او برای دعا و به آرزوی لطف و رحمت او بلند شده است به عقوبت مبتلا نماید زیرا که عذاب خدا مخصوص گنهکاران و مجرمان از دشمنان اوست.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.