نيمه دوم خردادماه 76 – شماره 67 (حاكميت ضابطه)

در شماره پيشين نكاتي لازم و ضروري پس از جريان انتخابات به رشته تحرير درآمد و تحت اختيار علاقه‌مندان قرار گرفت.
در اين شماره يكي از آن نكات را به صورت گسترده‌تر به بحث مي‌كشيم.
رعايت قانون و احترام آن يكي از مهمترين اصول ترقي و تعالي جامعه انساني است. جامعه‌اي كه در آن قانون حاكميت يابد و هر كس براساس مسئوليت خويش وظيفه خود را تشخيص داده و خود را در برابر خدا، قانون الهي و قانون اساسي و ضوابط اجتماعي جامعه اسلامي مسئول و متعهد بداند و به خود اجازه تخطي از آن ندهد جامعه‌اي پيشرو ، پويا، زنده و اميدبخش خواهد بود. به عكس جامعه‌اي كه در آن رابطه جاي ضابطه را بگيرد، هر كس براي خود قانون تراشي كند و براي خويشتن توجيه شرعي و عقلي بيافريند و رعايت قوانين را ويژه بيچارگان و زيردستان بداند و… جز يأس و نااميدي چيزي عايد نخواهد شد و اميد تعالي فكري غير ممكن است.
براستي چرا در موارد مختلف رابطه جانشين ضابطه و نفوذ كلام اشخاص جايگزين قوانين مي‌شود؟ اگر اين عمل در يك كشور بي‌اعتنا به حقوق انساني صورت پذيرد شايد حائز اهميت نباشد ولي در كشوري كه پيامبرش علل شكست گذشتگان را عدم رعايت قوانين و ضوابط مي‌داند و حاضر نمي‌شود ازاجراي حد يك عضو خانواده اشرافي بگذرد و امامش مي‌فرمايد اگر تمام دنيا به من بدهند كه طعمه موري را از دهانش بگيرم، نخواهم گرفت، چگونه فلان مسئول به خود اجازه مي‌دهد كه حقوق حقه مردمي را به بهانه‌هاي واهي و مضحك از بين ببرد يا به مردمي ديگر كه حق آنان نيست بپردازد يا…
به طور مسلّم هيچ جامعه‌اي، جامعه ايده‌آل نبوده و هيچ كشوري از مسئولين معصوم و مهذب و مزكي برخوردار نيست و مسئولين جامعه اسلامي ما از نيروهاي خوب و متدين جامعه هستند و اين به معني عدم رعايت ضابطه از ناحيه اكثر مسئولين محترم نظام هم نمي‌باشد و به طور مسلم اغلب مسئولين محترم توجه دارند كه قانونمندي و رعايت قوانين و رفع تبعيض وسيله اساسي حفظ نظام مقدس است كه با خون هزاران شهيد آبياري گرديده و با انديشه امام راحل و رهبر معظم انقلاب به رشد و تعالي رسيده است. اما اندك مسئوليني كه چيزهايي را مقدم بر قانون مي‌دانند و گهگاه ضوابط صريح جامعه كه حافظ اسلام و نظام است زير پا مي‌گذارند اگرچه بسيار اندك‌اند اما ندانسته آب به آسياب دشمن مي‌ريزند. اميرالمومنين علي(ع) چگونه عدالت را از همه چيز برتر مي‌دانند و چگونه عاشقانه در مسير عدالت فداكاري مي‌فرمايندبه نحوي كه جان خود را در راه اجراي عدالت از دست مي‌دهند، تا جايي كه جورج جورداق مسيحي مي‌گويد علي بن ابيطالب(ع) درمحراب عبادت از شدت عدلش به شهادت رسيد.
از سوي ديگر مي‌دانيم كه قوانين مصوبه وحي منزل نيست و ممكن است درتحقق با مشكل مواجه شويم يا در عمل به قانون از عدالت اجتماعي دور گرديم. بايد قانون در رفع آن اقدام كند نه طرحي خودساز جاي قانون حاكميت نمايد.
به اميد گسترش قوانين و ضوابط و عدالت اجتماعي در همه ابعاد. انشاءا…