رحمت يا زحمت؛ حکایتی اندر احوال باراندگی های اخیر منطقه…

يه وقت‌هايي عطري به مشامتون مي‌رسه كه به ياد كسي مي‌افتيد و يا خاطره‌اي از اون براتون زنده ميشه يا صدايي و نوايي كه شما رو ميبره به يه دوران ديگه. البته ميتونه خاطره‌اي بد باشه و يا خاطره‌اي خوش.

مثلاً شنيدن صداي اخبار از راديو منو به ياد زماني ميندازه كه مدرسه‌ها دوشيفته بود. زماني كه  پدر لب كوشكن مي‌نشست و غرق در اخبار  مي‌شد و اون طرف‌تر مادر داشت كهنه بچه‌ها رو تو تشت (طشت) معدني مي‌شست و بي‌بي كنار «آبشي»‌قليون چاق مي‌كرد و بباجي در حال ريختن چاي بود توي استكان كمرباريك خودش.

ياد اون دوران به خير، نه خبري بود از هواشناسي نه چيزي. باد كه مي‌اومد تمام نگاه‌ها ختم مي‌شد به بباجي و اون بود كه پيش‌بيني لازم رو انجام مي‌داد. و خبر باد قوس، خبر خوشي بود باري يك بارندگي خوب و چه تعريف‌هايي كه مي‌كرد از آمادگي مردم براي استفاده هرچه بهتر از اين موهبت الهي.

باغچه خونه‌ها، هيچ كدوم لبه نداشت و آب رچنه‌ها (ناودان‌ها) مستقيم وارد باغچه‌ها مي‌شد اينطور هم براي باغچه خوب بود هم براي سفره‌هاي زيرزميني.

برعكس اين دوره زمونه كه اگر باغچه‌ها لبه نداشته باشند، براي صاحب خانه كسر  شأن به حساب مياد و كلاس خونشون افت پيدا مي‌كنه.

قديما تا مي‌خواست بارون بياد، فوري مَمَر بركه‌ها رو تميز مي‌كردند و مسيل‌ها رو تعمير يا لايروبي مي‌كردند تا اگر بارون شديدي باريد، آب به راحتي راه خودش رو پيدا كنه  و به هر كوچه و خيابون وارد نشه. دقيقاً برعكس اين دوره كه نه تنها كار به ممر بركه‌ها به اون صورت ندارند كه متأسفانه در برخي از محلات، اقدام به پر كردن مسيل‌ها شده و اين خطر بزرگيه براي زماني كه بارون شديدي بباره.

اتفاقاً چند روز پيش از كنار پارك حاشيه رد مي‌شديم كه به فرمان بباجي ايستادم. به ديدن مسيلي رفتيم كه از كنار پارك حاشيه عبور مي‌كنه. متأسفانه با صحنه نازيبايي مواجه شديم. مسيل، در اثر بارندگي‌هاي اخير پر از آب بود. آبي كه راكد و ثابت يك جا ايستاده بود. آبي كه مي‌رود محيط مناسبي شود براي ازدياد حشرات مختلف مثل مالاريا و سالك و لانه‌اي شود براي موش و قورباغه و عقرب و مار. يك محيط كاملاً غير بهداشتي و مي‌طلبد همت مسئولين شهري و بهداشتي شهر كه هرچه سريع‌تر فكري و اقدامي كنند.

به قول بباجي ، خدا همه‌چي به ما ميده و اين ما هستيم كه بدانيم چگونه از  اين همه نعمت به خوبي استفاده كنيم و راه حل‌هايي پيدا كنيم كه رحمت  تبديل به زحمت نشه.

حميد رضا پريدار

توضیح: این یادداشت چندی پیش در صفحه فرهنگ مردمی روزنامه میلاد لارستان منتشر شد.