برای افزایش نجوایمان با امام زمان چه کنیم؟!+13 راهکار عملی

به *نجواهای درونی* که گوش می‌دهیم صداها و حرف‌ها و سخنان مختلفی می‌شنویم.  گاهی از *رنجی* شکایت می‌کنیم.  گاهی از *سختی* رنجیده شده باز تکرار می‌کنیم.  گاهی *پندی* را مرور می‌کنیم. گاهی *نوایی* را همخوانی می‌کنیم.  گاهی لب به *ذکر* می‌گشاییم و دل و خاطره آن چیز دیگری می‌گوید.  گاهی *همهمه* است و فقط همین…  گاهی *سکوت* است..

نجوای درونی هرکسی *عامل و محرکی برای هدایت یا گمراهی* اوست.
نجواهایی که همراه با *غم و اندوه* است و از *عمل* فرد را باز می‌دارد یا *خاطراتی* مرور می‌شود که *کدورتی* زنده می‌شود یا *گناهی* تداعی می‌شود، یا *نفرتی* فعال می‌شود.  اینها همگی فرد را از یاد خدا *غافل* می‌کنند و *محلی برای جولان شیطان* است.

نجواهایی که *با امام* است، *حرکت* ایجاد می‌کند *خیرات* را الهام می‌کند، *غم بی امامی* را تداعی می‌کند، *محبت به امام و اهل تقوا* را تأکید می‌کند، *پندها* را مرور می‌کند. به یاد انسان مومنی می‌افتد، *رحمت بخشی به دیگران* را تداعی می‌کند. یاد خدا و قدرت های او را یادآور می شود و همگی نجواهای امام گونه است و *ما را به حقایق دلالت می دهد. * جواها نقش بسیار مهمی در خوشحالی و بدحالی انسان دارد و نوعا آن را دست کم می‌گیرند.

و از آنجایی که بخشی از نجواهای درونی, بازخوانی شنیده هاست, اینجاست که اهمیت موسیقی ها یا نواهایی که فرد می شنود اهمیت خود را بیش از پیش نشان میدهد و امان از اینکه جوان یا نوجوانی فیلتری برای گوش دادنش به موسیقی نداشته باشد و محتوای فاجعه انگیز موسیقی های رپ… به همین سادگی و به بهانه یک تفریح و سرگرمی… اصول اعتقادی جوانان ما تغییر میکند… چنانکه فاصله با امامشان…

 *امام* نجواهای درونی را می شنود و باید در این نجواها *ادب* داشت. یا *امام* نجوای بی ادبانه ما را نمی شنود پس چه بد است که *امام* دار هستیم و مشتاق ندای درونی او نیستیم.
بخش مهمی از *امام* خواهی *نجوا* خواهی درونی است. که اگر نباشد لذت حیات از انسان سلب می شود.

برای اینکه نجوای با *امام* در درون افزایش یابد میتوان چنین کرد:

۱. صبح ها بعد از خواب و شب ها قبل از خواب *سلام* به اهل بیت علیهم السلام را فراموش نکنیم.
۲. هر روز صبح فهرستی از کارهای خود را به نیت *امام* و نثار او فهرست نماییم.
۳. قبل از شروع کار که بسم الله می گوییم باء را *ولایت* *امام* بدانیم.
۴. اصرار به افشای بسم الله هرچند در خلوت داشته باشیم.
۵. الهاماتی که درباره کارهای خیر به ما می شود را درصورت امکان بلند و رسا بازتکرار کنیم.
۶. بعد از هر کار خوبی آن را مرور کنیم و کم و کسرهایش را با خود مرور کنیم.
۷. در کارهای خیری که می کنیم اهل بیت به ویژه *امام* را شریک کنیم.
۸. تمام اطرافیانمان را بامسما و با نیکی یاد کنیم.
۹. در هنگام ملاقات دوستان یا اعضای خانواده زبان به *دعا* برایشان بگشاییم.
۱۰. رفتارهایی داشته باشیم که زینت اهل بیت علیهم السلام باشد و بر این کار اصرار داشته باشیم.
۱۱. بدی های دیگران را نادید بگیریم و درصورت یادآوری برایشان *استغفار* کنیم.
۱۲. نمازها را به عشق *امام* و در جماعت با او بخوانیم.
۱۳. وقتی *خیال* خود را *طاهر* کردیم، نسبت به القائات و الهامات اعتماد لازم را داشته باشیم.

اللهم عجل لولیک الفرج