وزیر آمد؛ اما باز هم نیامد!!

 

وزیر بهداشت طی حدود ۴۰ روز اخیر ۲ بار به استان فارس سفر کرده اما با وجود تقاضای مردم و خیرین برای حضور در لارستان، این مهم اجابت نشده است.

به گزارش میلاد لارستان، در اواخر اسفند ماه سال گذشته بود که خبر حضور وزیر بهداشت و درمان در چند شهرستان هم‌مرز با لارستان نظیر جهرم، داراب، زرین‌دشت و لامرد و عدم برنامه‌ریزی برای سفر به لارستان، گلایه عمومی و به ویژه خیرین و اصحاب رسانه را در پی داشت.

در فاصله کوتاهی از این موضوع، براساس اخبار، طی دو روز اخیر وزیر بهداشت مجدداً به شیراز و فسا سفر داشته است و با وجود طرح تقاضای مردم، متأسفانه هیچ اقدامی از سوی مسوولان استان فارس، نماینده مردم لارستان، خنج، گراش، اوز و جوین در مجلس شورای اسلامی، فرماندار ویژه لارستان و غیره برای حضور در این منطقه صورت نگرفته است.

حضور پررنگ خیرین در کمک به دولت در حوزه بهداشت و درمان در ابعاد گسترده در خطه زرخیز لارستان بزرگ، این توقع بجا و حق را در مردم و در رأس آنها، خیرین به وجود آورده تا حداقل به شکل حضوری و میدانی دستاوردهای دست‌ساز آنها را ببیند و پای دغدغه و صحبت‌شان بنشیند.

برای سفر وزیر بهداشت به حوزه تحت‌پوشش مجموعه علوم پزشکی لارستان می‌توان بهانه‌های زیادی تراشید که از اهم آن افتتاح بخش قلب و آنژیوگرافی و راه‌اندازی دستگاه پیشرفته گاما کمرا در بیمارستان امام رضا علیه السلام لار، پیگیری روند ساخت بیمارستان جویم، بازدید از پردیس علوم پزشکی لارستان، اختصاص دستگاه سی تی اسکن بیمارستان بیرم، گشایش گره‌های موجود در تکمیل بیمارستان راهپیما اوز، بررسی ایجاد مرکز ناباروری در بیمارستان لار و… است.

نقش جناب حسین‌زاده نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی بعنوان پُل ارتباطی و وکیل مدافع مردم و مسئولان در دعوت‌گیری از وزرا و مدیران ارشد کشور بسیار حائز اهمیت است و شوربختانه سکوت، سکون و انفعال ایشان غیرقابل قبول است و جای گله گذاری دارد.

مردم و خیرینی که از جیب و فقط برای کمک به کشور و در راستای کاستن از خرج و رنج هموطنان و بدون هیچ چشم داشتی پای کار هستند، شایسته بهترین‌ها هستند. هرچند هدف غایی خیرین لارستان بزرگ جلب رضایت خدا و کمک به کشور و هموطنانشان است و کسی ببیند یا نبیند بازهم از همت آنان کاسته نمی‌شود اما باید قدردان خیرین بود و دستانشان را بوسید.

در پایان باز هم می‌گوییم، همچنان منتظر میزبانی از وزیر می‌مانیم….

ف ۱۱۰