گر همه نانها بسوزد، بهتر است تا كه روز قيامت تنم بسوزد

در زمان حضرت (محمد) زنى بود پرهيزگار و با خدا. وقت نماز هر كارى را رها مى كرد و مشغول نماز مى شد. روزى مشغول پختن نان بود كه مؤذن بانگ اذان داد و مردم را به نماز فرا خواند. اين زن دست از نان پختن كشيد و مشغول نماز شد. چون به نماز ايستاد، شيطان در وى وسوسه كرد و گفت :اى زن ! تا تو از نماز فارغ شوى همه نان هاى تو مى سوزند. زن در دل خود جواب داد: اگر همه نانها بسوزد، بهتر است تا اين كه روز قيامت تنم به آتش دوزخ بسوزد و عذاب شوم .

شيطان بار ديگر وسوسه كرد كه : اى زن ! پسرت در تنور افتاد و بدنش سوخت . زن در دل جواب داد: اگر خداوند مقدر كرده است كه من در حال نماز باشم و پسرم در آتش تنور بسوزد، من به قضاى خدا راضيم و نماز خود را رها نمى كنم و اگر خدا بخواهد او را از سوختن نجات مى دهد.

در اين حال شوهر زن از راه رسيد، زن را ديد كه مشغول نماز است و تنور هم روشن مى باشد، در تنور نان ها را ديد كه پخته شده ولى نسوخته است و فرزندش در ميان آتش بازى مى كند و به قدرت خدا آتش در او اثر نداشت .

وقتى زن از نماز فارغ شد دست او را گرفت نزديك تنور آورد و گفت : داخل تنور را نگاه كن . وقتى زن به درون تنور نگاه كرد، ديد فرزندش سالم و نان ها پخته شده بدون آن كه سوخته باشد. زن فورا سجد شكر به جاى آورد و خداى خود را سپاس گزارد.

شوهر، فرزند خود را برداشت و پيش حضرت محمد (ص) برد و داستانش را براى آن حضرت تعريف كرد!
و فرمود: اى مرد! برو از همسرت بپرس چه كرده و با خداى خود چه رابطه اى داشته ؟ شوهر آمد و از او سوال نمود. زن در جواب گفت :

من با خداى خود عهد كرده ام چند عمل نيك را انجام دهم . آنها عبارت اند از:

 هميشه كار آخرت را بر كار دنيا مقدم بدارم.

از آن روزى كه خود را شناختم بدون وضو نبوده ام.

 هميشه نماز خود را در اول وقت مى خوانم.

اگر كسى بر من ستم كرد و مرا دشنام داد كينه او را در دل نگيرم ، و او را به خدا واگذارم.

 در كارهاى خود به قضاى الهى راضى باشم

سائل را از در خانه ام ماءيوس نكنم