روایت جانباز حادثه تروریستی دادگستری لارستان؛ از همکلامی با شهدا تا آسیب‌های شنوایی و درخواست برای ثبت ملی جنایت

کارمند دادگستری لارستان که در حمله تروریستی ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ به این مجموعه به شدت مجروح شد، می‌گوید: یک ساعت پیش از انفجار با شهید خسروانی هم‌نشین بودم و شهدا را با چهره‌هایی مردمی، کم‌حرف و خدمتگزار به‌خاطر دارم. حیدر نذیری با بیان آسیب‌های شدید از ناحیه جمجمه، گوش و ستون فقرات، از حمایت‌نشدن مالی در درمان‌های تخصصی گلایه کرد و خواستار بازتاب ملی این جنایت صهیونی-آمریکایی و تکریم خانواده‌های شهدا شد.

به گزارش میلاد لارستان، حادثه تروریستی دادگستری لارستان در روز پایانی سال ۱۴۰۴، که به شهادت چند تن از کارکنان قضایی و اداری انجامید، یکی از تلخ‌ترین رویدادهای امنیتی جنوب کشور بود. حیدر نذری، از کارمندان باسابقه این مجموعه که در آن روز به دلیل انجام کارهای معوقه سرکار حاضر بود، از نزدیک شاهد لحظات پیش از این فاجعه بوده و خود نیز به شدت مجروح شده است. او که پس از چهار ماه درمان و فیزیوتراپی بار دیگر به کار بازگشته، در گفت‌وگویی تفصیلی، خاطرات خود از شهدا، جزئیات آسیب‌های جسمی، درخواست‌های خود از مسئولان و پیام مقاومت در برابر دشمن را روایت کرده است.

مشروح این مصاحبه را در ادامه بخوانید.

 

لطفا در ابتدا خود را معرفی نموده و از سوابق کاری خود بگویید؟ 

بنده حیدر نذیری فرزند مرتضی متولد1362 اهل لار هستم. بنده از تاریخ 1391/07/15 تاکنون به عنوان کارمند اداری در دادگستری لارستان مشغول به خدمت می باشم.

در روز حادثه که اتفاقی افتاد؟ شما کجا حضور داشتید؟

در روز حادثه که مصادف با 28رمضان و آخرین روز کاری ادارات دولتی بود( چهارشنبه مورخه 1404/12/27 ) بنده  علیرغم ، مرخصی بودن قاضی و منشی شعبه، به دلیل انجام کارهای معوقه مثل سایر روزهای هفته راهی محل کار خود شدم یادم می آید ساعت هشت صبح بود که وارد ساختمان دادگستری شدم در ابتدا طبق عادت هر روزه به دفتر دادستانی،سر زدم که چند تن از همکاران اداری آقایان اینالوئی،(مدیر دفتر شعبه مذکور)و اسفندیاری در دفتر دادستانی حضور داشتند، چند دقیقه بعد شهید خسروانی و آقای رهسپار، دادستان لارستان نیز به جمع ما اضافه شدند بخاطر اینکه روزهای پایانی سال بود و دادگاه با حداقل کارکنان مشغول به کار بودند حدود پنج تا ده دقیقه ای در کنار این بزرگواران بودم؛سپس راهی اتاق خود شعبه اول دادگاه صلح،واقع در طبق اول سمت چپ، جنب نمازخانه شدم ،بعد از اینکه در دفتر کار خود مستقر شدم چند فقره از پرونده هایی را که باید به دادگاه تجدید نظر ارسال می گردید؛ تنظیم و آماده تحویل به پست کردم. طولی نکشید که «شهید مهدی علیپور» به عنوان مراجعه کننده وارد دفترم شد بنده که از قبل ایشان را می شناختم گفتم مهدی جان !برای چه کاری، و چه  ضرورتی داشت که آخر سال به دادگاه مراجعه کرده ای؟گفت بخاطر پرونده تصادف که سابقا برایم اتفاق افتاده است و الان جهت تحویل گواهی نهایی پزشکی قانونی خود به دادگاه مراجعه کرده ام و قصد دارم که امروز1404/12/27 پس از انجام کارهایم عازم سفر به خارج از کشور،جهت دیدن همسرم شوم، بنده به وی گفتم که گواهی مذکور را باید تحویل شعبه دوم دادگاه صلح بدهید سپس نامبرده خداحافظی کرد و از شعبه خارج شد بعد‌ا در بیمارستان لارستان متوجه شدم که آقای مهدی علیپور شهید شده است.

از کدام نواحی دچار جراحت شدید و در حال حاضر اوضاع عمومی شما چگونه است؟

زمانی که من را  به بیمارستان منتقل کرده بودند و روی تخت بیمارستان بستری بودم آن موقع متوجه شدم که مجروح شده ام .بنده از ناحیه فک و گونه سمت راست، بینی،حدقه چشم راست،پیشانی،چانه ، پشت سر دچار شکستگی شدم همچنین از ناحیه گوش ها دچار پارگی هر دو پرده گوش و آسیب دیدن عصب شنوایی و کاهش شنوایی بین 20تا60 درصد شدم و از ناحیه گردن نیز یکی از مهره های ستون فقراتم آسیب دید.بنده بعد از چندین عمل که در بیمارستان لار داشتم و پس از چهار ماه استراحت و انجام فیزیوتراپی  در حال حاضر به لطف خداوند خوب هستم و دوباره شروع به کارکرده ام.

این حادثه از لحاظ روحی، روانی،مادی و معنوی تاثیرات زیادی بر روی من،خانواده ، اطرافیان و آشنایان گذاشت اما چیزی که برایم ثابت شد اظهار لطف و همدلی آشنایان،دوستان ،همکاران اداری و قضایی و سایر آحاد مردم شریف لارستان بود که بنده را مدیون لطف و بزرگواری خودشان کردند و بنده این اندازه از ابراز حس همدردی آنها هیچ وقت از یاد نخواهم برد.

در بحث هزینه های درمانی و … چه حمایت هایی از طرف دولت صورت پذیرفته است؟

در بحث هزینه فقط در خصوص عمل فک، صورت و بینی که در بیمارستان لار توسط پزشک حاذق لارستانی صورت گرفت هزینه ای از بنده گرفته نشد اما این همه ماجرا نبود، بنده برای مداوای گوش،چشم،گردن و… که برای چندین نوبت و به صورت دوره‌ای می‌بایست به پزشک مربوطه مراجعه کنم خودم شخصا هزینه ها را پرداخت کرده ام و از سمت جایی حمایت مالی نشدم.

در زمان حادثه آیا از شهدا نیز در کنار شما بودند؟

بنده یک ساعت قبل از حادثه با شهید خسروانی کنار هم نشسته بودیم .

ارتباط شما با شهدای این حمله ناجوانمردانه به چه صورت بود؟ خاطره از شهدا یا دیگر جانبازان بیان بفرمایید؟

بنده با چهار شهید که جزو پرسنل قضایی و‌ اداری دادگستری بودند رابطه‌ی بسیار خوب و صمیمانه ای داشتم.خصوصیات بارزی که از شهید تقوایی به‌خاطر دارم کم‌ حرفی ،وقار ،چهره نورانی و صدای دلنشین وی هنگام قرائت قرآن و زیارت عاشورا بود  و خاطره‌ای که از شهید خسروانی به یاد دارم چهره خاکی ،مردمی و گشاده رویی وی در برخورد با دیگران بود و از آنجایی که امام جماعت ما هم بود و اتاق بنده در کنار نمازخانه قرار داشت، موقع نماز که می شد شهید خسروانی که از جلو اتاقم رد میشد با لبخند ملیحی که همیشه بر چهره داشت می گفت:« حیدر بلند شو بیا بریم نماز».همیشه می گفت ما برنده این جنگ هستیم و دشمن صهیونی-امریکائی شکست خواهد خورد.

از خصوصیات بارز شهید خلیلی، چهره خندان، بشاش و خوش اخلاقی وی بود و خاطره ای که از وی بخاطر دارم این بود که همیشه در حالی که انباشتی از پرونده هایی که می بایست تحویل شعبات دیگر گردد و یا از آن‌ها رونوشت تهیه گردد در  بغل گرفته و بین شعبات و طبقه های دادگاه در رفت و آمد بود.

از خصوصیات بارز شهید باقر پوریان چهره مظلوم،مردمی و سکوت همراه با طمانینه وی و داشتن قلبی رئوف و مهربان بود.

وی همیشه جزو آخرین نفراتی بود که از دادگستری خارج میشد. یادم می آید چندین مرتبه در ساعت های پایانی وقت اداری بود  که از دفتر خودش با شعبه تماس  گرفت و  گفت :«مراجعه کننده ای از راه دور آمده و با شعبه شما کار دارد و به دلیلی نتوانسته در وقت اداری به دادگاه برسد، علیرغم اتمام وقت اداری می‌گفت:«اگر شما اجازه بدهید وی را به داخل راهنمایی کنم تا اگر برایتان مقدور است کاری وی را انجام دهید »

توقع شما از مسئولین و مردم چیست؟

تجلیل از خانواده شهدا و جانبازان این حادثه دلخراش،پای درددل ها،دغدغه‌ها و مشکلات خانواده این عزیزان نشستن، پیگیری امورات آنها و به فراموشی نسپردن آنها و از مسئولین محترم بویژه نماینده لارستان تقاضا دارم که آنچنان که شایسته و زیبنده شهدای جنگ رمضان لارستان است از طریق بازنشر و بازتاب این حادثه دهشتناک به عنوان سند جنایت دشمنان صهیونی -امریکائی علیه مردم ولایت مدار لارستان در سطوح کشوری و بین المللی از خون پاک شهدا و جایگاه آنها و لارستان بزرگ دفاع کند و بسان شهرستان های همجوار مانند لامرد و‌ میناب قدم های موثری بردارد.

چه پیامی برای دشمن خبیث دارید؟

ادامه دادن راه رهبر شهید مان و اتکا به خداوند وعدم ناامیدی و ایستادگی و مقاومت  در برابر توطئه های دشمن و اطلاعت از فرامین ولی فقیه مان، و ادامه دادن این راه با خدمت به مردم.

بنظر شما برای اینکه این اتفاق بعنوان یک درس برای نسل آینده بماند باید چه کاری انجام داد؟

زنده نگه داشتن یاد شهدای رمضان از طریق برگزاری یادواره های فصلی،مستندسازی و مصاحبه با جانبازان و خانواده های شهدا، و به صورت کتاب آوردن جنبه‌های گوناگون این حمله ناجوانمردانه به دادگستری لارستان و نصب تندیس این شهدا در میادین شهر ،مزین نمودن اسم خیابان ها ،کوچه های شهر به نام شهدای جنگ رمضان، بازسازی دوباره دادگستری ،به عنوان محل شهادت شهدای عزیزمان،جهت بازدید عامه مردم و آیندگان و در معرض قرار دادن سند جنایت رژیم منحوس صهیونی-امریکائی و‌ مظلومیت شهدای لارستان اقدام شود.

بنظر شما دلیل اصلی حمله به دادگستری لارستان چه بود؟

نمی دانم .شاید اتحاد و همدلی مردم لارستان،ولایت مداری آنها در حوادث اخیر کشور ،ناامیدی و به ستوه آمدن دشمن از حمله به مراکز نظامی و مستأصل شدن و به نتیجه نرسیدن آنها از طریق حمله نظامی که نهایتاً خواست با این حمله ددمنشانه و ناجوانمردانه به دادگستری لارستان که پناه امنی برای مردم بود، این اتحاد و همدلی مردم و‌ مقاومت ستودنی آنها در دفاع از کشور را از بین ببرد و رعب و وحشت و ناامنی در جامعه جایگزین کند.

 کلام پایانی:

همدلی و همراهی آحاد مردم لارستان و مسئولین در جهت حمایت و  پاس‌داشت از خون پاک شهدا و جانبازان این حادثه .
والسلام.

ف ۱۱۰