جعفرپور: اگر قبلاً هم نظارت داشتیم با پسوندهای “نجومی” مواجه نمی شدیم/داخل خودرو حریم خصوصی نیست

جمشید جعفرپور (رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس) در  مراسم رونمایی از سامانه انتشار آزاد اطلاعات که با حضور وزرای ارتباطات و فناوری اطلاعات و ارشاد برگزار میشد، بابیان اینکه «همه ما نیاز به نظارت داریم» گفت: گرچه ما در مقام ایده، قائل هستیم که این عالم محضر خداست اما در مقام عمل مجبوریم بگوییم این مکان مجهز به دوربین مدار بسته است تا اعمال و کارها بتواند بر سبک و سیاق درستش پیش برود.

   

جعفرپور اظهار داشت: نبود سیستم و سامانه نظارتی که اطلاعات مهم و ثروت مهم ملی را در اختیار همگان قرار دهد، باعث مفاسد می‌شود.  اگر پیش از این چنین نظارتی را داشتیم؛ قطعا شاهد بحث‌هایی با پسوند «نجومی» در کشور نبودیم؛ املاک و حقوق‌ها و اختلاس‌های نجومی.

 

به گزارش میلادلارستان به نقل از روابط عمومی دفتر نماینده مردم، وی با بیان اینکه همه این فسادها در تاریکی شکل می‌گیرد، گفت: کسانی خود را برکنار و مبرا از نظارت می‌دانند و به سمتی سوق پیدا می‌کنند که از دستاوردی که انحصار اطلاعات در اختیارشان قرار داده سوءاستفاده کنند.  انتظار داریم در سیاست و اقتصاد تاثیرگذاری بیشتری از سامانه انتشار آزاد اطلاعات ببینیم.

  

جعفرپور با تاکید بر اینکه «افرادی که به قدرت نزدیک‌اند سعی می‌کنند تا به صورت انحصاری از اطلاعات برخوردار شون اما مردم باید بر این فرآیندها نظارت داشته باشند.» گفت: همین که می‌بینیم از سال ۸۸ تا امروز یعنی از تصویب قانون دسترسی و انتشار آزاد به اطلاعات تا اجرایش ۸ سال فاصله است؛ نشان می‌دهد که چه مقدار مقاومت نسبت به آزادسازی اطلاعات وجود دارد.

 

رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ادامه داد: دو دولت با دو گرایش متفاوت در این فاصله زمانی تصویب تا اجرای قانون قرار گرفته‌اند؛ البته باید از دولت آقای روحانی تشکر کرد که این نظارت را به فعلیت رسانده است.  ما باید به عنوان نمایندگان مردم تلاش کنیم که اطلاعات بالسویه در اختیار همگان قرار بگیرد.

جعفرپور همچنین با اشاره به ضعف‌های این قانون به محدودیت‌هایی که برای انتشار اطلاعات وجود دارد؛ اشاره کرد و گفت: در این قانون از حریم خصوصی یاد شده است؛ عبارتی که باید تفسیر شود و نباید دامنه‌اش آنقدر توسعه یابد که هر اطلاعات مهمی در زمره حریم خصوصی قرار بگیرد.
گاهی حریم خصوصی را چنان توسعه می‌دهند که زمینه برخی ناهنجاری‌های اجتماعی فراهم می‌شود.  به طور مثال خودروی در حال عبور در خیابان یا بالکن منازلی که به خیابان و فضای عمومی اشراف دارد دیگر حریم خصوصی نیست.  در نتیجه در تعریف حریم خصوصی باید دقت بیشتری شود.

او ادامه داد: در این سامانه اطلاعات به کسانی داده می‌شود که متقاضی ارتباطی با موضوع موردنظر داشته باشند به همین دلیل آیا امکان دسترسی به اطلاعات محدود نمی‌شود؟ از سوی دیگر محرمانه شدن اطلاعات را باید مدنظر داشت؛ به جز منافع ملی که اطلاعاتی را محرمانه می‌کند منافع اشخاص و گروه‌ها نباید محرمانه باشد.