مصاحبه بی‌پرده با رئیس دادگستری لارستان

پاسخ به شایعات فضای مجازی؛ وزیر اطلاعات در دادگستری را نبود/جنگ الکترونیک دشمن، دوربینها را کور کرد

به گزارش میلاد لارستان، بیستوهفتم اسفندماه برای مردم لارستان به روزی تبدیل شد که در خاطر تاریخ این خطه ماندگار خواهد ماند. در شرایطی که جنوب کشور درگیر جنگ نابرابر تحمیلی بود و لارستان به دلیل موقعیت راهبردی و حضور مردمی انقلابی، یکی از پایگاههای اصلی پدافند و دفاع از میهن به شمار میرفت، ناگهان آسمان آرام این شهر با زوزه جنگنده‌ها شکسته شد و دادگستری لارستان، نماد عدالت و امنیت، در کانون حملات موشکی دشمن قرار گرفت. انفجارهای مهیب، نه‌تنها دیوارهای یک ساختمان را فرو ریخت، بلکه قلب بسیاری از خانوادههایی را که عزیزانشان را در این جنایت از دست دادند، برای همیشه مجروح ساخت.

اما آنچه این فاجعه را از یک حمله نظامی صرف متمایز میکند، پرسش‌های عمیقی است که در اذهان باقی ماند؛ از انگیزه‌های واقعی دشمن برای هدف قرار دادن یک مرکز قضایی گرفته تا شایعاتی که در فضای مجازی درباره دلایل پنهان این حمله دست‌به‌دست میشد. در میانه این ابهامات، اما روایت شخصی کسی که خود در آن روز با مرگ دست‌به‌گریبان بوده، می‌تواند پرده از بسیاری از زوایای پنهان بردارد. کسی که هم قاضی دادگستری است و هم یک قربانیِ زندهی این حمله؛ کسی که از پشت میز قضاوت، ناگهان خود را در میان آوار و دود و خون یافت.

برای بازخوانی این حادثه تلخ، فرصتی دست داد تا با شاهرخ جابری، رئیس دادگستری لارستان، گفتوگویی صمیمی و بی‌پرده داشته باشیم. او که در آن روز با شکستگی مهره‌های کمر و پرتاب شدن روی آوار، لحظات مرگ را از نزدیک لمس کرد، حالا با خاطراتی زنده از همکاران شهیدش، از آن روز پرآشوب میگوید، از تعداد موشکهایی که بر سر مردم فرود آمد، از تمهیدات پدافندی که جان بسیاری را نجات داد، و از برنامه‌های حقوقی برای پیگیری این جنایت در محاکم بین‌المللی.

این مصاحبه اما فقط مروری بر گذشته نیست؛ بلکه نقشه راهی است برای آینده. از درخواست برای تبدیل ساختمان آسیبدیده به موزه و یادمان شهدا تا نقد عملکرد برخی ادارات در بحران و تأکید بر لزوم ثبت نام لارستان در تاریخ دفاع مقدس، همه و همه نشان از عزمی راسخ دارد که میخواهد از خون شهدا پلی بسازد به سوی عدالت و ماندگاری. با ما همراه باشید تا روایت ناگفته یک بمباران، یک دادستان و یک مردم را از زبان کسی بشنویم که در میان آتش، صدای عدالت را بلندتر از انفجار شنید.

در زیر مصاحبه اختصاصی خبرنگار میلاد لارستان با شاهرخ جابری رئیس دادگسری لارستان را می‌خوانید:

از روز حادثه برای ما بفرمایید که برای شما چه اتفاقی افتاد؟

در ابتدا عرض کنم که به واسطه حضور نیروهای مدافع وطن در منطقه و موقعیت لارستان در جنوب کشور بخش اعظمی از دفاع از میهن در این جنگ بر عهده منطقه لارستان بوده است. شاید علت اصلی حملات گسترده دشمن به منطقه این موارد بوده است. یکی از اتفاقات تلخ در این مدت حمله به دادگستری لارستان بود که باعث به شهادت رسیدن و مجروحیت جمع زیادی از هم وطنان در این حمله شد.

در روز 27 اسفندماه که حادثه حمله به دادگستری لارستان اتفاق افتاد بنده 3 وقت رسیدگی به پرونده داشتم که یکی از جلسات انجام شد و خوشبختانه در وقت رسیدگی دوم طرفین حضور پیدا نکردند وگرنه ممکن بود شهدا بیشتری نیز داشته باشیم. حدود ساعت 9:34 دقیقه بود که صدای جنگنده را ابتدا شنیدم و بلافاصله دو انفجار رخ داد. اتاق من رو به خیابان اصلی در طبقه بالای دادگستری بود و بلافاصله بعد از انفجار دیوار و دود و حرارت به سمت من آمد و میز قضاوت اول به سینه من برخورد کرد و  من به هوا پرتاب شد. در این حین من به خاطر برخورد میز و موج انفجار به دیوار برخورد کرده و با کمر از بالا به پایین به روی آوارها پرتاب شده و دقایقی بی هوش شدم. وقتی به هوش آمدم کنار باغچه حیاط دادگستری افتاده بودم و متوجه خرابی گسترده ساختمان شدم. حدس من بخاطر شدت انفجار این بود که همه افراد شهید شده باشند. در ادامه بدلیل شکستگی مهره های کمر بنده را به بیمارستان گراش منتقل کردند. در همان روز از همکاران جویای اوضاع شدم که به من گفتند که اوضاع مساعد هست و من خوشحال شدم اما در دل میدانستم باور موضوع سخت است. شب ساعت 11 بود که خبر شهادت 4 تن از همکاران دادگستری و 14 نفر از مردم عادی به من رسید و درد خودم و مردم با هم عجین شد. واقعا آن روزها از لحظات سخت زندگی بنده بود. جا دارد از کادر درمان بیمارستان های لار وگراش بسیار تشکر کنم که واقعا دلسوزانه زحمت کشیدند.

چند موشک در روز حادثه شلیک شد؟

تعدادی از قطعات پرتابه ثبت و ضبط هم شده و مستند نیز شده است. البته بین اینکه از بمب سنگرشکن استفاده شده یا موشک اختلافاتی وجود دارد. در ابتدا 2 پرتابه به سمت چپ ساختمان شلیک می شود که یکی از پنجره و دیگری از سقف وارد می شود. موشک سوم از بالا وارد شده و در راهرو منفجر شده که بیشترین تعداد شهید بخاطر این پرتابه بوده است. دو پرتابه نیز به سمت غرب ساختمان برخورد کرد که به نظر مجموعا 5 پرتابه در سه مرحله به خود ساختمان دادگستری شلیک شده است. مستحضر هستید که به پشت تعمیرگاه روبرو و آمبولانس هلال احمر و آمبولانس علوم پزشکی نیز پرتابه هایی برخورد داشت که به این تعداد اضافه می گردد.

در روز حادثه آیا تمهیدات پدآفند غیرعامل نیز سنجیده شده بود؟

بله، با توجه به اینکه آخر سال بود و بنا به دستورالعمل دورکاری کارکنان در شرایط جنگی از حدود 60 نفر پرسنل حدود 21 نفر در محل کار حاضر بودند و خوشبختانه همین اتفاق باعث کاهش تعداد شهدا و مجروحین شد. البته ما واقعا تصوری از حمله به دادگستری نداشتیم و تصور میکردیم نهایتا در ساعت غیراداری برای آسیب به زیرساخت برخی ساختمان ها هدف قرار گرفته شود.

آخرین آمار از شهدا و مجروجین جنگ تحمیلی رمضان در منطقه چه تعداد بوده است؟

طبق آمار تعداد شهدا در حادثه دادگستری 18 نفر بوده و حدود 50 نفر نیز در خود دادگستری مجروح شدند. در مجموع جنگ رمضان تعداد شهدا در منطقه لارستان 27 نفر بوده و بالغ بر 140 مجروح داشته ایم. در بین 27 شهید فقط 1 نفر نظامی بوده و بقیه از مردم عادی هستند. تقریبا از 21 همکاری که در روز حادثه حضور داشتند 20 نفر از آنان مجروح شدند که هنوز تعدادی به علت شدت بالای جراحت تحت درمان قرار دارند.

بنظر شما هدف از این اتفاق و حمله به دادگستری لارستان چه بوده است؟

گمانه زنی های زیادی در مورد حمله به دادگستری شده که به نظر من برخی از این مطالب بخاطر توجیه حمله دشمن بیان می شود. قاعدتا بخشی از این شایعات دشمن به راه انداخته تا ذهن مردم را درگیر و جنایت خود را توجیه نماید. اعتقاد من این است که کینه دشمن از لارستان بوده است. لارستان  شاخص مهم در بحث دفاع و انقلابی گری مردم داشته که باعث کینه در دشمن شده است. در بحث جنگ 12 روزه، جنگ رمضان و حوادث 18 و 19 دی ماه لارستان جزو شهرستان های امن به حساب می آمد که بخاطر حضور مردمی بصیر و آکاه در این شهر است و واقعا این شهرستان خوش درخشیده است. از همان زمان سایت های معاند تهدیدهایی نسبت به لارستان داشتند زیرا مردم لارستان با آنها همراهی نکردند. قطعا دشمن بخاطر کینه سعی در به شهادت رساندن مردم داشته وگرنه می توانست به ادارات خلوت حمله کند.

 برخی شایعات مانند حضور شخص وزیر اطلاعات در دادگستری یا کینه از آقای قاضی خسروانی در فضای مجازی و بین محافل مطرح شده است. در این خصوص می توانید توضیح دهید؟

بنده هر دو موردی که بیان شده را مردود اعلام می کنم. در بحث حضور شخص وزیر اطلاعات در دادگستری شب قبل از حادثه لار، ایشان در تهران توسط اسرائیل ترور می شود و حتی خود ما از این موضوع از شب قبل اطلاع داشتیم و فقط بخاطر قطعی شدن شهادت، صدا و سیما فردای آن روز شهادت ایشان در کنار خانواده را رسانه ای کرد. دلیل دوم در کل وزیر اطلاعات ربطی به دادگستری یک شهرستان ندارد و وزارت آنها جداست. دلیل سوم اگر ایشان در دادگستری لار بودند حداقل باید بنده یا تعدادی از مسئولین شهرستان مانند فرماندار یا … برای خوش آمدگویی نزد ایشان بودیم در حالیکه هیچ مسئول شهرستانی در روز حادثه در دادگستری حضور نداشت. قطعا وقتی زمان جنگ است بخاطر مسائل پدآفند غیرعامل اگر مسئول مهمی در شهرستانی حضور پیدا کند در جای شلوغی مانند دادگستری اسکان پیدا نمیکند. دلایل دیگری نیز برای عدم حضور ایشان می توان بیان کرد که مطالب طولانی می گردد.
در بحث قاضی خسروانی که در فضای مجازی بیان شده ایشان حکم اعدام یکی از سرکردگان اغتشاشات سال 98 را داده نیز اول باید بیان شود شهید خسروانی کمتر از سه سال بود که در لار حضور پیدا کرده بود. بعد هم اینکه در حکم اعدام آن فرد اصلا قاضی با نام خسروانی اعلام حکم نکرده که حتی تشابه اسمی وجود داشته باشد. دلیل سومی هم که می توان بیان کرد اینکه ایشان بسیار بصورت عادی رفت و آمد داشت و خانه و ماشین و مسیر طی شده وی مشخص بوده است. پس  اگر هدف ترو ایشان بود براحتی می شد در زمان غیراداری این کار را در لار یا جهرم صورت داد.

در مجموع باید گفت تمام موارد بیان شده شایعه و گمانه زنی است و نباید به آنها توجه کرد. حتی اگر این دلایل درست باشد پس چرا حمله به بهمن موتور، بازار میوه و تره بار، پمپ بنزین و کوه کرمستج اتفاق افتاد. در آن مکان ها که هیچ مسئول یا مورد نظامی وجود نداشت اما دشمن از سر کینه به مردم و معیشت آنها حمله کرد.

آیا فیلمی از زمان وقوع حادثه دادگستری جهت اعلام به مراجع بین المللی وجود دارد؟

اتفاقا ما پیگیر این موضوع بوده ایم که اگر مراکز اطراف یا افرادی از زمان وقوع حادثه فیلم گرفته اند در اختیار بگیریم تا بتوانیم در محاکم بین المللی استفاده کنیم و از همینجا تقاضا دارم اگر کسی فیلمی تهیه کرده در اختیارمان قرار دهد. با توجه به حادثه میناب و لامرد یکی از کارهایی که دشمنان برای سرپوش گذاشتن بر جنایات خود صورت دادند جنگ الکترونیک بود. در روز حادثه دوربین یکی از ادارات که بر روی دادگستری اتفاقا تنظیم بوده چند دقیقه قبل از حادثه قطع و دوباره پس از حادثه وصل می شود. دوربین موجود در محل دادگستری نیز مدار آن سوخته است. متاسفانه بدلیل جنگ الکترونیک فیلمی از زمان خود حادثه به دست ما نرسیده است.

برنامه شما برای احیا یا نگهداری ساختمان آسیب دیده دادگستری چیست؟ برآورد شما از خسارات مالی چه میزان بوده است؟

حدودا بالغ بر 200 میلیاردتومان خسارت تجهیزات موجود در ساختمان دادگستری برآورد ما  است. قطعا ساخت ساختمان جدید بسیار پر هزینه است که این مهم نیازمند یاری مسئولین منطقه ای، استانی و کشوری است. در بحث ساختمان آسیب دیده به شخصه علاقه مند هستم ساختمان به همین شکل حفظ شود تا بعنوان یادمانی از شهدا و جنایت آمریکا باقی بماند زیرا بنظر من اینجا یک مکان مقدس است. درخواست داده ایم که که زمینی بعد از دفترنمایندگی ولی فقیه در امور اهل سنت به سمت اداره امور آب به ما اختصاص دهند تا بتوانیم با تامین هزینه یک فضای اداری مناسب برای دادگستری به صورت متمرکز ایجاد کنیم. حدود 6 تا 7 هزارمتر مربع برای این کار نیاز داریم که بتوانیم تمام دادگاه ها را بصورت متمرکز در یک مکان بسازیم. برای این کار نیازمند همکاری و همیاری نماینده مرم در مجلس، اداره کل راه و شهرسازی، فرمانداری و مسئولین شهرستان هستیم تا موضوع دادگستری داغ هست بودجه ها را نیز تامین نماییم. اگر این اتفاق بیافتد میتوان ساختمان آسیب دیده را به عنوان یک یادمان حفظ کرد. نیاز است پیگیری هایی از سمت واحد فرهنگی شهرداری و بنیاد  حفظ و نشرارزش های دفاع مقدس صورت بگیرد تا این مکان مقاوم سازی و برای انجام کارهای فرهنگی در آن استفاده شود.

برای دفاع از حق خانواده شهدا و مجروحان چه اقدامات حقوقی را صورت داده اید؟

یکی ازکارهای انجام شده تشکیل پرونده قضایی برای این جنایت است. در همین خصوص شکایت اولیای دم و مجروحین اخذ شده و جهت رسیدگی نهایی به دادسرای تهران ارسال خواهد شد. از منظر بین الملل به دستور رئیس محترم قوه قضائیه و پیگیری شورای قضایی استان فارس، رئیس مرکز وکلای قوه قضائیه و تعدادی از کارشناسان شخصا در محل ساختمان دادگستری حاضر شده و کارشناسی های لازم را صورت دادند. در مرحله بعد تعدادی از وکلای بین المللی و کشور در ساختمان دادگستری حضور پیدا نموده که اتفاقا بیان کردند این جنایت از  قالب های مختلف قابل پیگیری قضایی در محافل بین المللی است. ما نیز اسناد و مدارک مورد نیاز را در اختیار آنها قرار دادیم که امیداریم اتفاقات خوبی رقم بخورد. بزودی این دادخواست ثبت شده و علیه جنایت کاران پرونده در سطح دادگاه لاهه تشکیل می گردد.

در بحث خسارت دیدگان جانی و مالی نقش دادگستری چه مواردی بوده است؟

در بحث خسارت مادی قرار شد بیمه ایران این خسارات را پرداخت نماید. اگر نیاز به تشکیل پرونده باشد دادگستری کارشناس رسمی در اختیار افراد قرار می دهد تا خسارات آنها دقیق تر محاسبه گردد.

بیان شده که برخی اموال و پرونده ها و امانات در این جنایت از بین رفته است. لطفا در این خصوص نیز توضیح فرمایید؟
از سال 1400 به بعد تقریبا سند رسمی بر روی پرونده ها نیست و موارد بصورت سیستمی پیگیری می شود. خوشبختانه بیشتر پرونده ها مخصوصا پرونده هایی که از سال 1400 به بعد بوده در سیستم بایگانی شده و فقط تعداد محدودی از پرونده ها کامل از بین رفته است. پس از آواربرداری تعدادی از پرونده ها پیدا شده و برخی نیز که نیمه سوخته بوده بدل گرفته می شود و دوباره احیا خواهد شد. در مجموع اگر اموالی هم نزد ما بوده در جنگ 12 روزه بنا به دستورات ابلاغی اموال مردم را به آنها برگرداندیم.

خاطره ای از همکاران شهید خود بیان فرمایید؟

در حادثه دادگستری شهیدان محمدصالح تقوایی، حامد خلیلی، مهران خسروانی و عبدالرحیم باقرپوریان از همکاران دادگستری بودند. در مورد شهید صالح تقوایی ایشان بسیار انسان خاکی و قانون مندی بودند. ایشان هیچ  وقت حاضر نمیشد کار خود را بر دوش دیگران بیاندازد و مقید بود امورات خود را خودش انجام دهد. اتفاقا بعد از شهادتشان یکی از مراجعین به من گفت من سالها ایشان را در مسجد امام علی(ع) می دیدم و دعاخوانی ایشان را می شنیدم اما نمیدانستم ایشان قاضی دادگستری است. یک روز قبل از حادثه از استان به دادگستری آمده تا بازدیدی نمایند. وقتی به اتاق ایشان رسیدیم با توجه به شرایط جنگی از ایشان خواستیم که برود اما ایشان بیان کرد که ( ما عاشق شهادت هستیم و هر چه تقدیرالهی باشد پیش خواهد آمد) این جمله ایشان در ذهن من مانده است. قطعا همه ما البته عاشق شهادت هستیم . روحیه شهید تقوایی بگونه ای بود که حتی پرونده های آینده هم سعی می کرد زودتر انجام دهد تا کار مردم روی زمین نماند.
شهید خسروانی بسیار انسان دل رحم و مردمی بود و با روی گشاده با مردم برخورد داشت. شهید خلیلی کارمند بنده بود و اتفاقا لحظه شهادت بخاطر کار ارباب رجوع در سالن همکف حضور داشت و اگر شاید در اتاق خودش بود زنده می ماند. شهید باقرپوریان هم انسان بسیار سر به زیر و مظلومی بود و در آن روز پس از حمله اول برای کمک به سمت ساختمان می آید تا مجروحان را نجات دهد اما با حمله دوم به شهادت می رسد.

نظر شما برای پاسداشت خون شهدا چیست؟

ما باید دو کار مهم را در شهرستان پیگیری کنیم. یکی اینکه باید در تمام ادارات عکس شهدای منطقه باشد تا یادی از آنها زنده بماند و به نسل های بعد هم منتقل شود. باید زندگینامه و تصاویر شهدا در دید مردم بماند. دوم اینکه بخاطر مطرح شدن نام لارستان در کشور اتفاقاتی که منطقه در زمان جنگ افتاد را به گوش همه برسانیم تا شهرستان نیز مطرح شود. باید بخشی از بودجه فرهنگی ادارات به سمت این کارها سوق داده شود و حتی نمادهایی در شهر برای شهدا ساخته شود. باید فرهنگ سازی کنیم و رسانه ملی را پای کار بیاوریم تا اتفاقاتی که در لار نیز افتاده مانند لامرد و میناب پوشش دهند.
بنظر من شهید سلیمانی می توانست در مشهد، قم یا اماکن مقدس دیگر خاکسپاری شود اما دفن ایشان در شهر کرمان باعث مطرح شدن و بوی خدایی گرفتن این شهر شد. باید خون عزیزان باعث پیام رساندن در سطح ملی شود و لارستان نیز به جایگاه خود برسد.

کلام پایانی؟
بنظر من برخی ادارات در بحث ترویج حوادث لارستان کوتاهی نموده اند. متاسفانه برخی ادارات مخصوصا ادارات خدمات رسان کارکرد اصلی خود در شهرستان را فراموش کرده اند. البته دادگستری بعنوان مدعی العموم پیگیر حق مردم خواهد بود و سعی در کاهش نارضایتی ها خواهد داشت. برخی از مسئولین نیز به سمت کارهای انتخاباتی رفته اند و انگار فعالیت هایشان برای ورود به آینده انتخابات است. باید به این افراد نیز تذکر داد تا فعالیت های خود را بنا به مصالح عموم صرف نمایند. در پایان از رسانه های منطقه بخاطر پوشش مناسب اتفاقات جنگ و حمایت از رزمندگان و مردم تشکر و قدردانی می کنم. واقعا رسانه ها در اوج جنگ نقش بسیار مفیدی داشتند. امیداوریم در آینده شاهد برگزاری همایش ها و برنامه های مختلفی جهت پاسداشت خون شهدای شهرمان به ویژه شهدای جنگ تحمیلی باشیم.

ف ۱۱۰