هفته سوم امرداد ماه 1398 -شماره 619 (زندگي حقيقي را دريابيم)

فرا رسيدن ايام ضيافت الهي وسيله‌اي است براي خودسازي و تهذيب نفس تا راهي براي حيات حقيقي انسان ايجاد شود.
قاعده كار اين است كه از طريق رجب و شعبان به استقبال رمضان رفت و در دو ماه اول با دوري از گناه و انجام واجبات و تحقق مستحبات دو ماهه، راه به حريم دوست پيدا كرد زيرا تا جاده ارتباطي با ترك محرمات زيرسازي و با انجام واجبات آسفالت نشود رابطه مخلوق و خالق به جايگاه حقيقي خود نمي‌رسد.
روزه رمضان راهي براي استحكام اين رابطه و اتصال سايه به صاحب سايه، منوّر به نور و در يك كلمه نيستي به هستي است كه اگر چنين شود همه چيز بقا مي‌يابد و فناي در راه او نيز عين بقاست كه:
آب كوزه چون در آب جو شود
محو گردد در وي و چون او شود
بياييم روزه دستگاه گوارش را مقدمه روزه تن و روح قرار دهيم همين‌طور كه نمي‌خوريم و نمي‌آشاميم، با زبان كاري نكنيم كه مرتكب كبيره شويم، با چشم و گوش خلافي انجام ندهيم كه آزردگي روح ايجاد شود و ما را در ضيافت الهي جاي ندهند كه اگر چنين شود روزه معمولي فاقد اثر حقيقي خود مي‌باشد.
به عبارت ديگر روزه را در تمام اعضاي بدن سرايت دهيم به هيچ يك از اعضا اجازة خلاف ندهيم و همه اعضا را به واجبات و مستحبات ترغيب كنيم.
به طور معمول در ماه مبارك رمضان قرائت قرآن به صورت فردي و جمعي برگزار مي‌شود بياييم مقداري از اوقات ماه مبارك رمضان را به تدبر در قرآن اختصاص دهيم.
مثلا روزي نيم ساعت به دقت در آيات الهي بپردازيم و آيات قرآن را در وجود خود پياده كنيم و وجود خويش را به عطر قرآن معطر سازيم و بدانيم كه هرچه با قرآن زندگي كنيم زندگي حقيقي است و زندگي غير قرآني نفس زدني است كه حشرات موذي و درندگان زميني و… هم دارند وتصور نمي‌شود هنر باشد.
بدانيم كه راه نجات و مسير رستگاري در حياتي است كه خداي تعالي به پيامبرش دستور داده و در كتاب مبينش تدوين كرده است.
حتي حقيقت علم و انديشه و تفكر نيز در شناخت صحيح راه انبياء و اوليا ميسر است.
در اين ماه مبارك از رسيدگي به مستمندان بويژه اقوام و اقارب و همسايگان غفلت نكنيم علاوه بر اطعام، رسيدگي به وضعيت و رفع نياز حقيقي آنان از ضروريات زندگي خود بدانيم.
بيماران را دريابيم و براي علاج آنان همت كنيم.
از خداي تعالي بخواهيم در اين ماه مبارك همه ما را از سپاسگزاران درگاهش قرار دهد و ذكر ذاكرين و عمل صالحين را به ما عنايت فرمايد. انشاءا…