دلنوشته‌ای برای مردم ایران عزیز

 

 

 سید روح‌اله قرشی؛ رئیس دانشگاه پیام نور لارستان:

 

هموطنان عزیز، ایستادگانِ راهِ شرافت، سلام بر شما!

این روزها و این شب ها، زیر این آسمانِ مشترک، در کنار هم ایستاده‌ایم؛ نه فقط به عنوان ساکنان یک سرزمین، بلکه به عنوان نگهبانانِ امید، پاسدارانِ آرامش، و وارثانِ تمدنی که هزاران سال در طوفان‌ها ایستاده و هر بار، زیباتر از پیش جوانه زده است.

می‌دانم که دل‌هایتان گاهی سنگین می‌شود. می‌دانم که شب‌های بی‌خوابی، نگرانی برای عزیزان، و صدای اخبارِ دور و نزدیک، گاهی نفس را در سینه حبس می‌کند. اما اکنون، می‌خواهم با شما از چیزی سخن بگویم که قوی‌تر از هر ترسی است: باور به نصرت الهی.

 

این باور، نه یک آرزوی ساده، بلکه یک اعتقاد قدرتمند است. اعتقاد به اینکه:

ما قوی‌تر از آنیم که اجازه دهیم ترس از ابزارهای مادی، آینده‌مان را رقم بزند.

اعتقاد به اینکه اتحادِ ما حول ولایت، دیواری است که هیچ طوفانی نمی‌تواند آن را فرو بریزد.

و باور داریم که این نصرت از ابتدای جنگ با ما بوده و تا انتها با ما همراه خواهد بود.

 

این شب ها، وقتی در خیابان‌ها گرد هم آمده‌ایم، پیامی فراتر از کلمات می‌فرستیم: پیامِ همبستگی. پیامِ اینکه هیچ‌کس تنها نیست. هر نگاهِ مصمم، هر دستِ گره‌خورده با دستِ دیگری و هر پرچمی که در این فضا به اهتزار درآمده، بخشی از پازلی است که تصویرِ پیروزیِ واقعی را می‌سازد: پیروزیِ انسانیت بر خشونت، خرد بر هیاهو، و زندگی بر ویرانی.

پیروزیِ حقیقی، تنها در میدانِ نبرد تعریف نمی‌شود؛ اما همین میدان نیز امروز گواهِ روشنِ غیرت، تدبیر و اقتدار شماست. جهان می‌بیند که ایران چگونه در برابر سنگین‌ترین فشارها ایستاده و چگونه فرزندان این سرزمین، با ایمانی استوار و هوشیاریِ بی‌نظیر، نه تنها دفاع کرده‌اند، بلکه معادلات را به نفع حق و عدالت تغییر داده‌اند. صدای تحلیل‌گرانِ منصف و حتی منتقدانِ دیروز، به یک حقیقتِ انکارناپذیر رسیده است: کفه‌ی ترازو به نفع ایران سنگینی می‌کند و پیروزیِ این نبرد، در دستانِ مردمی است که شانه‌به‌شانه، تاریخ را ورق زده‌اند. این پیروزی، حاصلِ خونِ پاک رهبر شهیدمان، درایتِ فرماندهان، شجاعت سربازان، و استقامتِ کم‌نظیر مردمی است که شب‌ها را با دعای خیر و روزها را با تلاش بی‌وقفه، پیوند زده‌اند.

هر شبی که در خیابان‌ها گرد هم می‌آییم، هر دعایی که برای سربازانِ وطن می‌کنیم، و هر کودکی که با چشمانی پر از ایمان به آسمان نگاه می‌کند، قطعه‌ای از تصویر آینده‌ی درخشان این سرزمین است. آینده‌ای که ریشه در علم و فرزانگی مردمان این کشور دارد و شاخه‌هایش به آسمانِ تمدن ایرانی اسلامی می‌رسد.

پس بیایید با همان غیرتی که دشمن را در میدان عقب رانده، اکنون در مسیرِ تداوم و تعالی این حرکت باهم پیمان ببندیم که:

اولا هیچ‌گاه فراموش نکنیم که قدرتِ واقعی ما، در اتحادِ دل‌ها و یکپارچگیِ کلام ماست.

دوم: هیچ‌گاه اجازه ندهیم خستگی یا شایعه، جایِ امیدِ راسخ و آگاهی را بگیرد.

و سوم هیچ‌گاه دست از حمایت معنوی و عملی از مدافعانِ میهن برنداریم، چرا که آن‌ها ضامنِ آرامش، امنیت و افتخارِ امروز و فردای ما هستند.

ایرانِ عزیز! تو در تاریخ همواره نشان داده‌ای که وقتی مردمت بیدارند، هیچ نیرویی توانِ ایستادگی در برابر اراده‌ی تو را ندارد. امروز نیز همین است. ما ایستاده‌ایم، پیروزیم، و با چشمانی به افقِ روشنِ فردا، مسیرمان را ادامه می‌دهیم.

شب‌هایتان پرنور، دلتان آرام، و راهتان هموار باد.

پیروز باشید، سربلند باشید، و بدانید که ایران، به پشتوانه‌ی شما، تا ابد خواهد درخشید.

ف ۱۱۰