از جامانده ی کربلا به تمامی زائرین حسینی

اربعین نقطه ی آغازین و شروع دگرباره‌ی بشریت و راه رسیدن به منجی است .

شاید آنکس که در این مسیر طی طریق نکرده باشد به خوبی این را درک نکرده اما آنان که حتی چند گامی را به سوی حسین طریق کرده‌اند به خوبی می فهمند. پیاده روی اربعین حسینی نقطه‌ی عطف ‌بشریت است و تمایز این مسیر و زمان و ارزش گذاری آن تنها به این نیست که شاهد حضور خیل کثیری جمعیت ۲۰میلیونی و یا سفره های نذری و اطعام کیلومتری باشد.

روی صحبتم با تمامی زائرین حسینی از یک جامانده که هم اکنون در مسیر مشایه طی طریق میکنند این است که، با دسترسی به شبکه های اجتماعی تمامی سعی و تلاش‌تان صرفاً بر نشان دادن تصاویر پذیرایی موکب ها و خیل عظیم جمعیت نباشد!

آن پیرزن نحیف و خسته و رنجوری که از دنیا دو نخل بیشتر ندارد و از فروش ثمره‌ی آن خرج زائران اربعین خانه‌ی خود می دهد بنویسید و روایت کنید … از ابوسجاد و ابوعلی ها بگوئید و بنویسید و به تصویر بکشانید که ۲۰ روز بدون هیچ چشم داشتی از زائرین پذیرایی می کنند

از زیبایی های مشایه بنویسید و به تصویر بکشانید و از دل های بزرگ این مردمان بنویسید این مردمان به ظاهر فقیر …

از مدرسه ی تربیتی حسین بنویسید که فرزندی که کیف پدر را نامحسوس بر می دارد تا خستگی راه بر پدر کم تر شود از سخاوتمندی و ایثار عراقی ها از التماس های فراوان جهت خادمی عاشقان حسین بنویسید و به تصویر بکشانید …

زائرین عزیز آن قدر اربعین، بواسطه ی نهادینه شدن ایثار زیباست که وقتی برای نشان دادن چیزهای دیگر نیست !!! آری اربعین تمرین ایثار است. چه خوب گفت خدا به موسی که مقام امت آخرالزمان من بواسطه ی ایثار است.

فردا دیر است زائر …
رسانه های همراهتان را به خط کنید و در عوض نوشتن سفرنامه مقام ایثار و از خودگذشتگی را در این سفر مشق کنید …

کاش پویش روایت ایثار داشتیم …

 

یادداشت : امین دلخسته