«تئاتر لارستان، روزی روزگاری» 

عطاالله اسروش: اگر زبان لاری فراموش شود، تئاتر بومی هم می‌میرد

 

عطاالله اسروش، از چهره‌های شاخص کمدی لاری، در ادامه گفت‌وگوهای «تئاتر لارستان؛ روزی روزگاری» تأکید می‌کند که احیای نمایش‌های بومی و توجه به زبان مادری، تنها راه نجات تئاتر لارستان است.

به گزارش میلاد لارستان، عطاالله اسروش فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۲ و با اجرای نمایش «سقوط شیطان کوچک» در پایگاه مقاومت شهید همنشین‌فرد آغاز کرد. او سال‌هاست که با خلق کمدی‌های اجتماعی، ارتباطی عمیق با مخاطبان لاری‌زبان برقرار کرده است.

شخصیت محبوب «ب‌ ب‌ یعقوب» در ابتدا با نام «نَ نَ یعقوب» شکل گرفت و بعدها به یکی از ماندگارترین کاراکترهای کمدی لاری تبدیل شد؛ شخصیتی که ریشه در واقعیت‌های اجتماعی دارد.

اسروش زبان لاری را ستون اصلی تئاتر بومی می‌داند و می‌گوید: «اگر زبان از بین برود، فرهنگ و نمایش هم دوام نخواهند آورد.»

او راز ماندگاری آثار نمایشی را در همدلی گروه، احترام متقابل و تعهد به کار می‌داند و کارگردانی را بهترین جایگاه برای صیانت از هویت اثر معرفی می‌کند.

این هنرمند باسابقه، کمدی لاری را هنری برخاسته از دل مردم می‌داند؛ هنری که می‌تواند زبان، فرهنگ و آداب و رسوم کهن لارستان را زنده نگه دارد. او همچنین سابقه حضور در نمایش‌های «کنار لک و پک» و «راز یک نگاه» را در کارنامه خود دارد.

اسروش نمایش «ب‌ ب‌ یعقوب» را عاملی مهم در جذب نسل جوان و آشنایی آنان با زبان مادری می‌داند و هشدار می‌دهد:

«زبان اصیل لاری در حال فراموشی است و اگر امروز برای آن کاری نکنیم، فردا دیر خواهد بود.»

این هنرمند پیشکسوت در پایان، از حمیدرضا پریدار به عنوان همراه همیشگی خود در خلق شخصیت‌ها و نمایش‌ها قدردانی کرد.

مصاحبه: حمیدرضا پریدار

ف ۱۱۰