شعر لاری درباره «وطن»

 

عبدالرضا مفتوحی، مدیرانجمن ادبی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لارستان قطعه شعری را در وصف وطن سروده است که در زیر می‌خوانید:

 

زن و مرد و گَپ و کیدو وَ یک اِذنُش هماهنگه

وطن که اتحادُش مثلِ اُرمای تِکِ پَنگه

کِسی که نسلِ سلمان اِسی ذاتُش اشعری نیسی

وَ ذِلت زندگی خش نی وَ عزت مُردَه فرهنگه

اَبو واخونِ سردارُش درختی ساوز اَتِ ایران

که میوَش جَی یکی سردار، صد سردار و سرهنگه

چَشی بو از دُمِ خاکِ وطن ، وایَک گپ و کیدو

اَبِن آرش کمون و تیرُشو کُمبَه شُتِ کَنگه

اَزِن فریاد اَتَبلَه ی آسَمون هر موشَکِ ایران

که صهیون وصلهَ یِ ناجوری اِسی لکَه ی ننگه

وطن درسی شَ اسراعیل دا که جو شَتِ جو نی

کری اُشکه اَصهیون که دگَه بیخود نِواشَنگه

سگِ زرد خِرف حرفُش و غیر از ادعا نیسی

ابو تالون وَ چن تا موشک و راحت مُتِ چنگه

وطن اُشخنده دَسِ دشمن و جودار و بیداره

ادئنه دشمنُش بیکار نانی فکرِ نیرنگه

بِدَئنه دشمنی که فکر خاک اِسی هلاک اِسی

که ایدَف حرفِ تنگَه ی هرمز اِسی عرصَشو تنگه

مسلمونی که خالص بو اَتِ دنیا بِدو باید

تل آویوِ خُنَی شیطون و واجب بِسَه یِ سنگه

شاعر: عبدالرضا مفتوحی/مدیرانجمن ادبی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لارستان

ف ۱۱۰