روایت میدان(۲)/۹۰ شب موکب‌داری!!

بیش از ۹۰ شب از آغاز حضور در میدان خیابان می‌گذرد و هستند انسان هایی که یک شب هم غیبت در کارنامه خود ندارند.

به گزارش میلاد لارستان، درست از ۹ اسفند ۱۴۰۴ بود که پس از حمله وحشیانه دشمنان صهیونیستی و آمریکایی به سرزمین مقدس ایران و در پی آن شهادت امام خامنه‌ای عزیز، خون‌ها به جوش آمد و مردم با ندای انتقام به خیابان‌ها ریختند.

با شکل‌گیری تجمعات خودجوش مردمی در شهر لار، بساط تدارک و برپایی موکب در ورودی کوی گاله از طرف اهالی محل، هیئت سیدالشهداء علیه السلام و بروبچه‌های پایگاه شهید مرادزاده پهن شد. یک پای ثابت اغلب این قبیل برنامه‌ها، مطلب و حسن پیرمراد هستند که از همان آغازین لحظات برپایی موکب، گرداننده امور بودند.

در همان روزهای آغازین کار، نوای حُزن‌انگیز قرآن همچون اغلب مساجد شهر لار در فراق رهبر شهید انقلاب بشکل مرتب پخش می‌شد و تا روزها ادامه داشت و با چای و خرما و غیره از تردد کنندگان در موکب پذیرایی می‌شد.

همزمان با شکل‌گیری و انسجام بیشتر تجمعات در شهرقدیم لار و اوج‌گیری حضور مردم، کار موکب سنگین‌تر و طولانی‌تر شد و هرشب با هرچیزی که خدا می‌رساند، از مردم پذیرایی می‌شد.

پای ثابت همه این شب‌ها،‌ حسن آقای پیرمراد بوده است. کسی که بیش از ۹۰ شب یک تنه پا در رکاب بوده و برای استمرار کار موکب تلاش کرده است. او کسی است که هرشب حداقل یک ساعت زودتر از شروع مراسم تجمع در محل موکب حاضر است و سیستم صوتی، وسایل پذیرایی در موکب را فراهم می‌کند و تا یک ساعت پس از برنامه گردهمایی مردمی، در موکب حضور دارد و آخرین نفر راهی منزل می‌شود.

در کنار وی، پدرش نیز پابه‌پای او در رتق‌وفتق امور دستی بر آتش دارد. هر چند از همراهی و حضور مستمر نیروهای پایگاه شهید مرادزاده که بشکل گمنام نیز در پیشبرد کار موکب و ایجاد نظم و امنیت غافل ماند.

افرادی از قبیل پیرمرادها در کف خیابان کم نیستند و مردانه در میدان هستند و همین‌هایند که برای دشمن خط و نشان می‌کشند.

ف ۱۱۰