پلاستیک ها، نفس هایی که بند آوردند

یک زمین و یک خالق ، خالقی که خلق کرد هر مخلوقی را ؛ ماهیت بخشید آنان را ؛ برتر دانست انسان را و نامید او را اشرف مخلوقات . تفکری برتر از سایر مخلوقات به او عطا نمود ؛ شاید باید از این تفکر برتری که به ما ارزانی داشته است ، توقع نمود که در راه پیشرفت و آسایش و آرامش ما پیش رود !
چه بسا، بی توجه ایم به اینکه چه آسیبی به زیستگاه زیستنمان میزند و چه ضرری به موجوداتی که در کنارمان نفس بر می آورند!

این روزها پلاستیک ها بزرگترین گره کوری است که راه نفس ها را تنگ کرده ؛ تنگ تر و کورتر تا آنجا که نفس جانداری را آرام آرام و بی هیاهو بند می آورد واکنون این انسان است که مسبب آن است ! نفس ها را قطع میکند و زیستگاه ها را نابود !! بی آنکه ذره ای از صدای قطع شدن نفس ها  را بشنویم .

عده ای ، بی ادعا ، نزد هم نشسته ایم و از خودمان آغاز کرده ایم “مصرف درست پلاستیک ” را .
باور داریم که ناتوانیم در حذف پلاستیک ها از زندگی ، ولی امیدوار به مصرف درست پلاستیک ها قدم برمیداریم !

حمایت از ما ، حمایت از زیستگاهمان ، حمایت از نفس هایمان و نفس های موجوداتی است که در کنار ما هستند!  ” با مصرف حتی یک پلاستیک کمتر ، زندگیمان را از بند دار پلاستیک ها رها سازیم “

کیمیا مهرنیا