چند كلمه اصيل لاري با معاني آنها

*)بُخَنگو: اتاق كوچك روي پله سرداب
*)زِرِ اَوِل: زير سقف
*)بُنِ بُنَكو: بام سر پله
*)سِدَيري: جليقه
*)بَسْمَكو: سطل بزرگ مسي پايه‌دار كه در مجالس عروسي يا عزاداري سيدالشهدا در آن شربت درست مي‌كردند.
*)بِئَتْ دَه: تخته بالاي آس دستي كه آن تخته سوراخي داشت كه دسته آس در آن قرار مي‌گرفت.
*)كَبُلَه: تخته وسط آس كه روي ميله‌اي قرار داشت و آس روي آن مي‌گشت.
به آدمي كه تنبل و بي‌حال خوابيده بود مي‌گفتند مَگَه كَبُلَت كَتِه؟ يعني مگر كَبله‌ات افتاده؟
*)تُرُپَّه: ترك (ظرف چيني يا سفالي كه ترك برداشته باشد) مي‌گويند ترپه شده .
تِك ظُر: بشقاب و خورش خوري
ناخو: حوض گرد كوچكي كه بغل چاه و بردي صحرا قرار داشت و از سنگ و ساروج ساخته بودند.
ظرفيت ان دو برابر تغار بود و در آن براي حيوان، گاه تر مي‌كردند.

گردآورنده: فاطمه (مرواريد) نخبه‌الفقهايي