روش شيرين كردن اخور (الوك: بادام كوهي – بخورك)

 امشب توي مسجد، كبري خانم دختر همسايه‌مون رو بعد از سالها ديدم. ديدن دوباره اون، منو به روزاي بچگي و محله باصفا و قديمي‌مون انداخت و خاطرات كودكي‌هامو، برام تداعي كرد كه وقتي خاله‌بازي مي‌كرديم و هر كدوم يه نوع خوردني كه معمولا شامل: نون مهوه روغني، خرما، اخور، كُنار، نقل پيرزن (ذرت بوداده) شكر پنير و… هميشه اون، فقط اَخور مي‌آورد ولي مواد ما هر دفعه يه چيزي بود براي همديگه مي‌برديم . يادمه بيشتر وقت‌ها توي كوچه اونا جمع مي‌شديم چون هميشه اخور شيرين توي خونه،آماده داشتن و چندتا مغازه‌دار محل، از اونا مي‌خريدن تا توي مغازه‌شون بفروشن. خونه آقاي ماشاءالله ياسايي را مي‌گم، خداحفظش كنه. چقدر اخور مجاني بهمون مي‌داد و ما بدون رعايت سلامتي دندون‌هامون، با دندون مي‌شكستيم و مغز اونو مي‌خورديم. خيلي وقتها كه كاسه نذري يا چيزي مي‌برديم خونه‌شون جا ظرفي هم اخور مي‌داد. ما مي‌گفتيم خونه ماشاءالله اخوري!

خوشحالي ديدن كبري خانم و زنده شدن خاطرات در اذهان ما باعث شد كه بعد از اتمام نماز جماعت مدتي با هم  گپ بزنيم. در همين فرصت كوتاه ازش خواستم تا روش شيرين كردن اخور رو براي خواننده‌هاي ميلاد بگه تا به نام خودش چاپ كنم. با خوشرويي قبول كرد و ازش خواستم به روش اون وقتها برامون بگه، نه روش امروزي. درون يك خمره آب جوشيده مي‌ريزيم. مقدار معيني اخور تلخ درون خمره مي‌ريزيم. در اطراف خمره آتش روشن مي‌كنيم كه معمولا با كود حيواني و سرگين است. سر خمره را با دم‌كني مي‌بنديم.

به مدت سه روز آتش را روشن نگه داشته و نمي‌گذاريم خاموش شود. بعد از سه روز، آب خمره را خالي كرده و اخورها را درون تلي ريخته و بعد به آن نمك مي‌زنيم كه در اين وقت اَخور شيرين شده و قابل خوردن است.

با تشكر از بانو كبري ياسايي از لار