رُمزَه

ارزش درخت نخل نزد پیشینیان ببینید که این درخت به منزله عمه آدم است.  موزیری فردی که رمزه را درست می کرده است چقدر باید زحمت بکشد که باغچه ای به این بزرگی درست کند واقعا طاقت فرسااست .  سئوالی که مطرح می شود چرا رمزه با این بزرگی ؟!  شاید یکی از دلایلش کمبود آب باشد  و یا دلایل مخصوص به خود دارد .

رُمزَه علاوه بر اینکه یک  آبگیر بود در تابستان به عنوان استخر مردان و زنان هم استفاده می شد .  از پشته آن هم استفاده می کردند  شخم می زدند و گندم یا جو می کاشتند . از خاک رمزه تُمب درست می شد  که مورد استفاده آجر پزان قرار می گرفت .  از شُل ( گِل ) آن بچه ها  بازی به نام پاتلکو انجام می دادند  و در کنار رمزه جای صافی قرار داشت که آب تلمبه از همان قسمت وارد می شد که به آن شیف شیفو می گفتند که حکم سرسره برای بچه ها  داشت که برای  مدتی سرگرم بازی می شدند .

عجب صدایی داشت پاتلکو و چه لذتی داشت سر سره و موقعی که با آب بود تبدیل به  سرسره آبی  می شد .  از این که بگذریم  به درختان نگاه کنید که چقدر با نظم خاصی و با اندازه های دقیق از هم کاشته شده است .  در هر رمزه هم یک نوع درخت خرما کاشته اند یا شاه غنی یا خاسیو یا بَگَشی ویا زرد و پِیَ ارو  ویا  نِلَسو و یا ……

 صمد کامجو