بند حیدری و نعمتی

بنازم به کارهایی که افراد قدیم انجام می دادند .  هر چند از نظر سواد و علم و امکانات در سطح پایین قرار داشتند ولی چون کارهایشان از روی عشق و علاقه وبا وجدان کاری بوده است . کاری هایی که انجام داده اند می بینیم در حال حاضر از روی مهندسی و اصول صورت گرفته است .  در زمستان هر زمان که صدای رعد و برق می شنویم به بباجی می گوییم که احتمال دارد بیخ ( رودخانه )بیاید . ؟ می گوید اگر این برق وغرشت روی رودخانه باشد برای شهر قدیم بیخ می آید .

 می گویم منظورت از  روی رودخانه باشد چیست ؟  در جواب می گوید که پشت قلعه اژدها پیکر رودخانه ی بزرگی می باشد که آب این رودخانه از صحرا های بزرگ اناغ سرچشمه می گیرد .  چون آب زیاد است نرسیده به شهر قدیم بندی به نام حیدری ونعمتی درست کرده اند که آب ها را به دو مسیر  بزرگ هدایت می کند. این بند در ضلع شمالی شهر لار واقع شده است. قسمتی از این آب به رود خانه حیدری سرازیر می شود و این رودخانه مجددا دو شاخه می شود و از کنار صحرای بگال قسمت کمی از آن به رودي مشهور به جواغ ریخته می شود و باقيمانده آن از اناغ به رودخانه ی برو ند  که بزرگترین رودخانه ی لارستان محسوب می شود سرازير می گردد .

رودخانه حیدری نیز از محله پیرغیب کنار امامزاده سید حمزه و پل محمد علی  سه قسمت  می شد:
  ۱-قسمت وسیع آب  به بیخ خوری که از کنار دبیرستان صحبت عبور می کرد.
 ۲- رودخانه شاه غنی  زال که از محله قنبربیگی تا محله خرمن زار ادامه پیدا می کرد.
 ۳-رودخانه ی فتح علی خانی  که آب آن به طرف محله نو می رفت البته این رودخانه خود از پل مطلب به دو سمت   تقسیم می شد .

رودخانه ای که به طرف مسجد شاهزاده می رود و رودخانه ای که به  طرف مسجد ولی عصر آب آن هدایت می شود . در حال حاضر با توجه به اینکه رودخانه   ی خوری  تبدیل به خیابان گردیده  است. قسمت زیادی از آب رودخانه حیدری به  رودخانه شاغنی زال هدایت شده است که موجب نارضایتی خانه های این قسمت فراهم  آورده است.

صمد کامجو