جالی خالی اِلمان های بومی در شهر لار!!

یکی از ابزارهای فرهنگ و هویت بخشی در هر نقطه جغرافیایی اِلمان ها و نمادهای آن خطه است.

میلاد لارستان: لارستان بزرگ به دلیل هویت و تاریخ بسیار قدیمی دارای پیشینه ای وسیع و گسترده است و نیاز است برای حفظ و معرفی آن با برنامه ریزی از سوی نهادهای دواتی و مردمی همچون میراث فرهنگی، شهرداری ها، انجمن ها و غیره به آن پرداخته شود.

یکی از چیزهایی که در حال حاضر در کشور ایران و حتی سایر کشورها به شکل مرسوم درآمده، ساخت اِلمان ها و نمادهای آن منطقه است.

شاید با یک سفر چند روزه به سایر شهرها به وفور شاهد دیدن اِلمان های مختلف در گوشه و کنار شهرها به ویژه ورودی های آنها بوده اید که از ان جمله می توان به اِلمان لانه یا کندوی زنبور عسل در شهر خوانسار استان مرکزی، یا اِلمان انار در شهر نی ریز یا اِلمان انجیر در استهبان و غیره اشاره کرد.

ایجاد چنین ساختارهایی در محیط های شهری علاوه بر انکه باعث معرفی سوغاتی ها یا فرهنگ یک شهر باشد، زیبایی چشم نواز برای گردشگران را رقم می زند و باعث می شود تا با گرفتن عکس یادبود یک شهر را به دیگران معرفی کنند و یا در خاطره ها از یک شهر برای همیشه یاد کنند.

لارستان نیز به لحاظ نمادهای زیبا هیچ چیزی که از سایر شهرها کم ندارد بلکه به لحاظ تنوع نسبت به اغلب شهرها سرآمد است که نمونه های بارز آن خروس لاری، آب انبار، کباب لاری، حلوامسقطی لاری، قوچ لارستان، سفال های بومی و غیره است که انتظار می رود با قراردادن اِلمان های هریک از این اشیاء، خوارکی ها، ابنیه ها و غیره هویت این منطقه غنی را به تصویر بکشند.