روایت میدان(۳)/ایستادگی با عمق جان!!

استقامت در کف میدان از ۱۰۰ شب گذشته و همچنان جلوه‌های تازه در تجمعات رقم می‌خورد.

به گزارش میلاد لارستان، همیشه برای روایت حضور حماسی مردم در عرصه‌های ملی و مذهبی سختی کار زیادی وجود دارد و معمولاً حرف‌ها کلیشه‌ای و شعاری به نظر می‌رسد اما وقتی مصداقی و جزئی‌نگر به مسائل توجه شود، شعار جای خود را به عمل می‌دهد.

در دقایق پایانی مراسم تجمع روبروی حسینیه اعظم شهرقدیم قرار داشتیم و مطابق روال شب‌های گذشته، دعای امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف توسط مجریان برنامه در حال قرائت و عموم مردم رو به قبله در حال استغاثه با امام بودند.

جملات پایانی دعا در حال زمزمه بود که دیدم یک بانوی جوان محجبه درگیر بستن و جمع‌کردن صندلی‌ پارچه‌ای خود است. با توجه به اینکه دیدم برای انجام این کار دچار مشکل است، نزدیک او شدم و پس از سلام و احوالپرسی، به او گفتم احساس می‌کنم برای جمع‌کردن صندلی‌ کمک نیاز دارید.

این بانو پاسخ داد: بله، فنر پایه‌ها کمی سخت جمع می‌شود. درصورت امکان زحمتش را بکشید. نگاهی به او کردم و دیدم که این خانم باردار است. از او پرسیدم که؛ شما باردار هستید؟ گفت: بله. گفتم: شما با این شرایط در تجمع شرکت کرده‌اید؟‌ در کمال تعجب و البته طمأنینه پاسخ داد: چه شرایطی؟! گفتم: ماه چندم بارداری هستید؟‌ گفت: ماه هفتم. گفتم: اینکه با این شرایط جسمی و با توجه به سختی نشستن و برخاستن در معرکه میدان حضور دارید، برای من تعجب‌آور و تحسین‌برانگیز است. آفرین به غیرت شما.

اگر برای یک شب در جمع این مردم مبعوث شده حضور پیدا کرده باشیم، قطعاً دیده‌ایم افرادی که؛ با نوزاد در بغل، پیرمرد یا پیرزن خمیده، افراد عصا بدست و مصدوم و غیره عاشقانه و تا عمق جان در میدان خیابان ایستاده‌اند.

ف ۱۱۰