نوروزی بردن برای نوعروسان لاری

یک نمونه از آداب ورسوم مردم لارستان بخصوص مردم شهر لار، مراسم نوروزی بردن برای نوعروسان هست.

در اولین نوروزی بعد از عقد یا ازدواج  آنها، خانواده هایی که دختران عقد کرده دارند، از طرف خانواده همسر و خانواده هایی که دختران شوهرکرده دارند از طرف خانواده مادر عروس، یک سری مواد غذایی، شیرینی های مخصوص محلی، پوشیدنی و… برای نوعروس فرستاده می شود.

این هدایا شامل لباس زنانه ترجیحا به رنگ سبز، روسری، ژاکت با توجه به فصل سرما، کفش،  جوراب، دمپایی، چادر مشکی و از همه مهمتر یک قطعه طلا مثل گردنبند، دستبند، گوشواره، انگشتر و یا ست کامل با توجه به توان مالی خانواده ها یا به جای طلا و زیورآلات، یک نوع لوازم خانگی و… است.

شیرینی های محلی مخصوص عید مثل: قتلمه، دلبرو، زیگرو، چولو، بوفه شکری یا شیره ای، که امروزه نان پنجره ای هم به آن اضافه می کنند.

سبزه عیدهم از یک کوزه مخصوص و گردن باریک قدیمی  و به کمک تخم تره تیزک که به “تخم تلو” معروف هست، آنرا سبز می کنند.

یک قدح دله مه که شبیه پنیرخانگی است و از مایه گوسفند تازه زائیده و شیر درست می شود و کنار که همان میوه ی درخت صدر هست، شوید و کاهو و سکنجبین و…

وقتی این نوروزی به خانه عروس یا داماد فرستاده شد، مادرشوهر یا مادرعروس، تعدادی از اقوام و آشنا و همسایه ها را برای دیدن این نوروزی، به خانه دعوت می کند و بعد مقداری از شیرینی ها را بین آنها تقسیم نموده و برای افرادی که نیامده اند نیز فرستاده می شود.

این آداب در قدیم حتما باید بجا آورده می شد و در غیر اینصورت، طعنه ها و نیش و کنایه ها از طرفین به گوش یکدیگر می رسید.

حتی اقوام هم که منتظر دیدن و خوردن نوروزی عروس خانم ها بودند، مرتب خانواده ها را در این رابطه به زیر سئوال می بردند.

  البته برای تهیه شیرینی ها، هنوز هم افراد خبره و با تجربه ای هستند که این کار را، انجام می دهند.

این مراسم فقط یکبار انجام می شود آنهم در عید اول، پس از عقد یا عروسی.

البته وقتی که دختر ازدواج کرده باشد، مادرش هر ساله به اندازه استفاده عروس و داماد، نوروزی می فرستد ولی دیگر بین اقوام و آشنا توزیع نمی کنند.

گفته می شود که اگر مادر عروس  وضع مالی خوبی هم نداشته باشد، باید قرض کند یا چیزی بفروشد و با پول آن، نوروزی تهیه کند و اصطلاحی است که اگر مجبور باشد باید چوبهای زیرسقف اتاقش را بفروشد و به دخترش (خوب وبد)کند.

که خوب و بد به معنی همان برنامه های کادو بردن و ارزش دادن به دختر هست که در خانه شوهرش، سرکوفت نخورد و طعنه نشنود.

درقدیم، ارزش دخترها در خانه شوهر، مقداری نیز به این کادوها یا خوب و بد کردن مادر و اطرافیان عروس هم بستگی داشته است.

خبرنگار: عشرت جهاندیده