تئاتر لارستان، روزی روزگاری

از صحنه تا مدیریت؛ امین خرسند و روایت تئاتری که به زیرساخت فکر می‌کند

 

 

 

مقدمه:

امین خرسند، بازیگر و دانش‌آموخته تجربه‌محور تئاتر، از چهره‌های فعال نسل جدید نمایش لارستان است. حضور در پروژه ملی «سلمان فارسی» به کارگردانی داوود میرباقری، نگاه او را نسبت به تفاوت ساختاری تئاتر مرکز و شهرستان عمیق‌تر کرده است. خرسند امروز به‌عنوان رئیس انجمن نمایش لارستان، بیش از آنکه به اجرا فکر کند، به اصلاح بستر اجرا می‌اندیشد.

متن گفت‌وگو (ویرایش حرفه‌ای)

خرسند درباره پذیرش مسئولیت انجمن نمایش می‌گوید:

«دغدغه من زیرساخت تئاتر منطقه است. تجربه بازیگری حرفه‌ای به من نشان داد که بدون اصلاح ساختار جمعی، رشد فردی دوام ندارد. انجمن می‌تواند حلقه اتصال آموزش، تولید و اجرا باشد.»

او مهم‌ترین ضعف تئاتر لارستان را نبود زیرساخت‌های استاندارد می‌داند:

«نبود سالن تمرین و اجرای بلک‌باکس و تجهیزات حرفه‌ای نور و صدا، امکان تجربه‌گرایی و برنامه‌ریزی پایدار را سلب کرده است.»

 

خرسند تجربه حضور در پروژه «سلمان فارسی» را چنین تحلیل می‌کند:

«در مرکز، تفکیک وظایف و مدیریت منابع انسانی کاملاً حرفه‌ای است. هنرمند فقط روی نقش خود تمرکز می‌کند؛ اما در شهرستان، چندپارگی وظایف خلاقیت را فرسوده می‌کند.»

او درباره نقش انجمن نمایش تأکید می‌کند:

«انجمن باید در درجه اول حامی زیرساخت و استقلال هنرمندان باشد و در کنار آن، بستر گفتمان و ارتقای کیفی را فراهم کند.»

به باور او، تئاتر لارستان تا حدی به سمت اجراهای کم‌ریسک رفته است:

«این رویکرد شاید در کوتاه‌مدت برای بقا لازم باشد، اما اگر گیشه جای اندیشه را بگیرد، تئاتر از نقش اجتماعی خود فاصله می‌گیرد.»

در حوزه آموزش، خرسند بر «تداوم» تأکید دارد:

«کارگاه‌های پیوسته تخصصی و سیستم منتورینگ می‌تواند آموزش را از یک رویداد مقطعی به یک عادت حرفه‌ای تبدیل کند.»

او بزرگ‌ترین چالش مدیریتی خود را «ایجاد انسجام میان گروه‌ها و تغییر نگاه کوتاه‌مدت» می‌داند و درباره آینده می‌گوید:

«تئاتر لارستان در مسیر رشد تدریجی است. جهش واقعی زمانی رخ می‌دهد که آموزش و زیرساخت به‌طور جدی تقویت شود. حضور نیروهای جوان و مستعد، این مسیر را روشن‌تر می‌کند.»

جمع‌بندی

به باور امین خرسند، تئاتر لارستان بیش از هر چیز به صبر، آموزش مستمر، زیرساخت حرفه‌ای و هم‌افزایی هنرمندان نیاز دارد؛ مسیری دشوار اما ممکن، اگر نگاه‌ها از فردیت به مسئولیت جمعی تغییر کند.

خبرنگار: حمیدرضا پریدار

ف ۱۱۰