شعری به یاد بزرگ نیک‌اندیش حاج حسن احمدی‌لاری

به یاد خیر عزیز شهرمان خادم الحسین علیه السلام زنده یاد حاج حسن احمدی لاری

از دیار لارستان، خاستگاه دینداری

رفت مَرد نیک اندیش، حاج احمدی لاری

چون امام و مولایش، مجتبی حسن، او بود

اَهل جود و احسان و همت و فداکاری

در کمک به همنوعان، بی کسان و محرومان

با همه مَدَدجویان، می نمود همکاری

تا که بگذرد آسان، از پُلِ خطیرِ صِراطْ

ساخت پُل در این خطّه، خطّه یِ نِکوکاری

راه نیک اندیشان، سیره یِ کریمان است

برگُزیده اند این راه، با تمام دشواری

بَس که داشت او در سَر، عشق سیّد و سَروَر

ماه حُزن ثارَالله، موسمِ عزاداری . . .

عاشقانه می گُستَردْ، سفره ی حسینی را

بی آنکه نَهَد مِنَّت، یا نماید اظهاری

می گرفت با اخلاص، دست بی نوایان را

دست های پُر مِهرِ هر یتیم و بیماری

نام نیکمردان است، جاودانه در تاریخ

ذکر خَیرِشان دائم، بر زبانِ ما جاری

از دیار لارستان، خاستگاه دینداری

رفت مرد نیک اندیش، حاج احمدی لاری

شعر: حاج حبیب مفتوحی/ لارستان

ف ۱۱۰