عروسک سنتی بیدو در کانون لارستان جان گرفت

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان لارستان در رویدادی تازه، با احیای عروسک بومی بیدو، پلی میان دنیای دیجیتال کودکان امروز و سنت های اصیل دیروز بنا کرد، تا هویت فرهنگی منطقه را در دستان کوچک اعضا زنده نگه دارد.

به گزارش میلاد لارستان به نقل از روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس، مرکز فرهنگی هنری لارستان در بیستم شهریور ۱۴۰۵، میزبان کارگاهی با محوریت احیای اسباب بازی های بومی و ساخت عروسک سنتی بیدو بود؛ رویدادی که فرصتی فراهم کرد تا کودکان و نوجوانان این دیار کهن، با هنر و هویت زادگاه خود مانوس شوند.

در فرهنگ مردم شناسی جنوب استان فارس و منطقه لارستان، ساخت دست سازه های سنتی ریشه ای دیرینه دارد؛ عروسک هایی ساده و اصیل که در گذشته های دور، مادران با استفاده از پایه های چوبی، تکه پارچه های دورریز و نخ های رنگی برای فرزندان خود می ساختند.

عروسک بیدو نمادی از قناعت و خلاقیت زنانه در دیار لارستان است، که بدون نیاز به زرق و برق های دنیای صنعتی، دنیایی از خیال و قصه را برای کودکان زنده می کرد؛ و اکنون به عنوان بخشی از میراث ناملموس فرهنگی، در قالب فعالیت های کانون بازآفرینی شده است.

منصوره تقوی فرد، مربی مسئول مرکز فرهنگی هنری لارستان در گفت‌وگو با ما با اشاره به اهداف این رویداد عنوان کرد: هدف اصلی ما از برگزاری این کارگاه، عبور از مصرف گرایی اسباب بازی های امروزی و بازگشت به ریشه های اصیل فرهنگی و بازگشت به هویت فرهنگی و بومی‌محلی بود. ساخت عروسک بیدو به اعضا آموخت که چگونه می توان با ساده ترین عناصر اطراف، همچون تکه ای چوب و اندکی پارچه، رویاها و قصه های ذهن را تجسم بخشید؛ و هویتی تازه آفرید.

وی در پایان افزود: وقتی کودکان با دستان خود دست سازه ای محلی را خلق می کنند، ناخودآگاه پیوندی عمیق میان آن ها و پیشینه اجدادی شان شکل می گیرد. در این کارگاه چند جلسه ای، بچه ها نه تنها مهارت دوخت و کار با مواد ساده را فرا گرفتند، بلکه ارزش میراث مادری و هنر زیستن با سادگی را در فضایی پرنشاط و تعاملی تجربه کردند.

با پایان یافتن این کارگاه، میزهای کانون لارستان با عروسک های بیدو آراسته شد. این رویداد، گامی برای پاسداشت آیین هایی بود، که در گذر زمان به دست فراموشی سپرده شده اند. ثبت این دست سازه ها در حافظه فرهنگی کانون نشان داد که چگونه ذوق و خلاقیت نسل نو می تواند غبار از چهره سنت ها بزداید و آن ها را به عنوان بخشی زنده از هویت بومی، دوباره در کانون خانواده و جامعه بازیابی کند.

این اقدام، تلاشی موثر برای حفظ پیوندهای فرهنگی است تا ارزش های اصیل منطقه در میان هیاهوی دنیای مدرن، همچنان جایگاه خود را حفظ کنند.

ف ۱۱۰