سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۵:۳۵ب.ظ
::آخرین مطلب 35 دقیقه پیش | افراد آنلاین: 0

ضرب المثل ها(1)

      هرجا شومه، شِمَمه(هرجا شب شد، محل خواب و آرامش من است)هرجا كه رسيدم و شب شد، آنجا محل خواب من است.يعني به تجملات و خانه‌هاي مجلل نيازي…

 

 

 

هرجا شومه، شِمَمه
(هرجا شب شد، محل خواب و آرامش من است)
هرجا كه رسيدم و شب شد، آنجا محل خواب من است.
يعني به تجملات و خانه‌هاي مجلل نيازي ندارم و كنايه از قناعت كار بودن افراد است.

                                                                                  ***
بِپوش كه مبارك بو، بكَن كه دريده!
بپوش كه مبارك باشد، از تنت بيرون بياور كه پاره شده.
پوشش و لباس خود را طوري انتخاب كن كه تميز و مرتب باشد كه فكر كنند نو است و به تو مبارك باد بگويند و وقتي كهنه و پاره شد، از آن استفاده نكن كه تو را نشان دهند و بگويند لباست پاره است.
(پوشش مناسبي را براي خودت انتخاب كن)

                                                                                  ***
و سِنّ بيست، غم صدساله اُمخَه
كنايه از اين است كه غم و رنج روزگار، مرا زود پير كرد.
(در سن بيست سالگي، غم‌هاي صد ساله خوردم.)

                                                                                  ***
مَه تُف هم شَلو نابَئِم
كنايه از بي‌ارزش بودن و عدم جذابيت افراد است.
من آب دهانم را هم روي او نمي‌اندازم.

                                                                                  ***
مثل پيه كَف اَكره
به چربي حيواني كه لاي      گذاشته باشند، مي‌ماند كه در حال ذوب شدن است.
به شخص پريشان حال و نگران و درمانده، گفته مي‌شود.

                                                                                 ***
اَلوئِه زَخم خوش ناخَته!
روي زخم خودش نمي‌خوابد.
كنايه از كسي است كه آبرويش رفته ولي برايش مهم نيست و باز هم به دنبال تكرار كارهاي زشت خودش است.
يعني با وجودي كه رازش برملا و رسوا شده ولي باز هم به دنبال رسوايي و بي‌آبرويي است و عبرت نگرفته است.

                                                                               ***
گوهر خُت، اَسنگ مَزن
قدر و ارزش خودت را خوب بدان و با شخص بددهن و بد اصل، دهان به دهان نشو .
خودت را كوچك نكن.

                                                                               ***
خُمو بِكِوَم، خُمو اُرُسّم
خودمان بيفتيم خودمان بلند شويم.
كنايه از بي‌كسي و غمخوار و پرستار نداشتن به هنگام بيماري و ناتواني است.

                                                                             ***
خُش آهِنگره خُش مي‌دمَد دَم.
خودش آهنگر است و خودش دم را مي‌دمد.
خودش مي‌برد و خودش هم مي‌دوزد.
كنايه از اين است كه در انجام كارها خودرأي و خود مختار عمل كرده  و با كسي مشورت نمي‌كند.

 

 

 

نوشته شده در تاریخ:دوشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۱ ساعت ۵:۲۶ق.ظ

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

نظر سنجی

به نظر شما مهمترین موضوع در راستای توسعه اقتصادی اجتماعی منطقه گدام می باشد؟

Loading ... Loading ...
آخرین اخبار پربازدیدترین