شعر شاعر گراشی در بحبوحه جنگ

آتشم، خاکسترم، از جنس باران نیستم

با نسیم افتان و خیزانم، چو توفان نیستم

در ظهیرالدوله دربندِ کسی افتاده‌ام

کوچه‌گردی شاعرم، اهل بیابان نیستم

چون سپندم روی آتش، در پی دیدارِ او

ماه اسفندم، ولی در فکر پایان نیستم

در خیابان مجیدیه نگاهم مست شد

با اشاراتی به او گفتم: مسلمان نیستم

آمدی ظرف رُطب آورده بودی، بی‌خبر

گفته بودم موقع افطار تهران نیستم

در طریق عشق‌ورزی زود دانستم که من

میردامادم، شبیه شیخ صنعان نیستم

راست گفتم همچو اسپندم، ولی در پرده‌ام

مثل داغ عاشقی داغی نمایان نیستم

دست بردار از سرم این‌گونه پامالم مکن

من گلیمی کهنه‌ام، خون شهیدان نیستم

 شاعر: صادق رحمانی