تأملات و پرسش‌های شخصی من: معمای پایداری جمهوری اسلامی ایران پس از آغاز جنگ

19 Responses to “تأملات و پرسش‌های شخصی من: معمای پایداری جمهوری اسلامی ایران پس از آغاز جنگ”

1. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 54:07

   دکتر جان سلام: در جواب پرسش اولتان به نظر می رسد : الف ) استراتژی تغییر ریاست هیئت مذاکره کننده ایران خیلی موثر بود چون دکتر قالیباف با تغییر محل جلسه های مذاکره توانست سمت و سوی تفکر مدیریتی حوزه بین المللی و داخلی را به سمت موضوعات اصلی سوق دهد و تمرکز بدور از فرافکنی ایجاد کند

   پاسخ
2. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 57:07

   در پاسخ به سوال اولتان : به نظر می رسد تغییر محل مذاکرات از مسقط به پاکستان؛ توجه ویژه به نظام بین الملل به این موضوع که کشورها در سه بخش پیرامونی ،نیمه پیرامونی و هفته ای در کش و قوس هستند را تثبیت کرد

   پاسخ
   • ناشناس گفت:

     تیر 19, 1405 در 04:09

     مدینه صابری
     تیر ۱۷, ۱۴۰۵ در ۵۷:۰۷
     در پاسخ به سوال اولتان : به نظر می رسد تغییر محل مذاکرات از مسقط به پاکستان؛ توجه ویژه به نظام بین الملل به این موضوع که کشورها در سه بخش پیرامونی ،نیمه پیرامونی و هسته ای در کش و قوس هستند را تثبیت کرد

3. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 04:08

   در معادلات و رابط بین الملل در عرصه مذاکرات ؛ توجه به مساله هسته ای، پیرامونی و نیمه پیرامونی بودن محل مذاکرات ) کشور محل مذاکره) ؛ چقدر در پیشبرد اهداف و استراتژی های مذاکراتی مؤثر بوده است؟

   پاسخ
4. ناشناس گفت:

   تیر 17, 1405 در 09:08

   درباره نظریه‌های کلاسیک فروپاشی دولت و انقلاب‌های سیاسی، قدرت تبیین‌کنندگی این سوال مطرح است که آیا در عالم واقعیت ؛ نظریه های کلاسیک فروپاشی و انقلاب های سیاسی ؛ انعطاف پذیری کامل را در برابر چند وجهی بودن مساله فروپاشی دولت ها دارند چون دولت‌های هر کشور چند لایه هستند و بسیار پیچیده هر چند که در تبیین مساله پیرامونی یا نیمه پیرامونی یا هسته ای بودن دول ؛ میزان انعطاف نظریه های مختلف متغییر است و از ثبت برخوردار نیست

   پاسخ
   • مدینه صابری گفت:

     تیر 21, 1405 در 34:06

     درباره نظریه‌های کلاسیک فروپاشی دولت و انقلاب‌های سیاسی، قدرت تبیین‌کنندگی این سوال مطرح است که آیا در عالم واقعیت ؛ نظریه های کلاسیک فروپاشی و انقلاب های سیاسی ؛ انعطاف پذیری کامل را در برابر چند وجهی بودن مساله فروپاشی دولت ها دارند چون دولت‌های هر کشور چند لایه هستند و بسیار پیچیده هر چند که در تبیین مساله پیرامونی یا نیمه پیرامونی یا هسته ای بودن دول ؛ میزان انعطاف نظریه های مختلف متغییر است و از ثبات برخوردار نیست

5. ناشناس گفت:

   تیر 17, 1405 در 13:08

   با توجه به اینکه وول مختلف با پیشرفت علم و دانش و بکارگیری فنون مختلف ؛ در حال تغییر و تحول دائمی هستند ؛ آیا نظام سیاست جهانی یا حتی نظام سیاسی جهان می تواند فقط بر علوم و نظریه های کلاسیک پافشاری کند یا اینکا باید به دنبال راهی باشد که بتواند همپای جنگ های جدید و نوع ندید مذاکرات؛ به نظریه های جدید با ثبات نیز دست یابد؟

   پاسخ
   • مدینه صابری گفت:

     تیر 19, 1405 در 07:09

     با توجه به اینکه دول مختلف با پیشرفت علم و دانش و بکارگیری فنون در سطوح مختلف ؛ در حال تغییر و تحول دائمی یا مسیر تحولات و تغییرات مقطعی هستند ؛ آیا سیاست های نظام جهانی یا حتی نظام سیاسی جهان می تواند فقط بر علوم و نظریه های کلاسیک پافشاری کند یا اینکه باید به دنبال راهی باشند که بتوانند همپای جنگ های جدید و نوع جدید مذاکرات؛ به نظریه های جدید با ثبات نیز دست یابد؟

6. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 25:08

   درباره اینکه نسبت میان «نارضایتی اجتماعی» و «آمادگی برای براندازی سیاسی» چگونه باید بازاندیشی شود این سوال را مطرح می کنم که آیا در تعیین دو مفهوم گفته شده با ابتدا نگرش ها سنجیده شود یا اینکه ابتدا باید به سراغ عوامل تعیین کننده نارضایتی رفت ؟ چون دو مقوله نارضایتی اجتماعی و آمادگی برای براندازی سیاسی ؛ دقیقا لازم و ملزوم همدیگر در شقوب معادلات سیاسی هستند و در برخی مواقع بر همدیگر قدرت شکنندگی سریع ایجاد می کنند اینجا باید توجه کرد که گاها آمادگی برای براندازی سیاسی موجب نارضایتی اجتماعی می شود و گاها نارضایتی اجتماعی مقدمه آمادگی برای براندازی سیاسی می شود که در دو جمله اخیر کلمه های موجب و مقدمه در نکته کلیدی هستند که نباید از توجه دور بمانند. همچنین در بازاندیشی نارضایتی اجتماعی و آمادگی برای براندازی سیاسی باید به این نکته مهم توجه کرد که مقوله ها و مفاهیم کیفی برلی بازاندیشی شدن کیفی قلمداد می شوند یا کنی قلمداد می شوند چون اگر نارضایتی و یا تلاش برای براندازی بر سر موضوعات کمی همچون ارز و دلار و بورس و غیره باشد کفه بازاندیشی جور دیگری می چرخد و اگر اساس نارضایتی و تلاش برای براندازی بر مبنای موضوعات کیفی که با نگرش ها و توصیفات اولیه سر و کار دارند باشند کفه بر حور محور دیگری خواهد چرخید ؟

   پاسخ
   • مدینه صابری گفت:

     تیر 19, 1405 در 12:09

     درباره اینکه نسبت میان «نارضایتی اجتماعی» و «آمادگی برای براندازی سیاسی» چگونه باید بازاندیشی شود این سوال را مطرح می کنم که آیا در تعیین دو مفهوم گفته شده باید ابتدا نگرش ها سنجیده شود ( بخش کیفی تحقیقات ) یا اینکه ابتدا باید به سراغ عوامل تعیین کننده نارضایتی رفت ( بخش های کمی و سنجش پذیر تحقیقات) ؟ چون دو مقوله نارضایتی اجتماعی و آمادگی برای براندازی سیاسی ؛ دقیقا لازم و ملزوم همدیگر در شقوق معادلات سیاسی هستند و در برخی مواقع بر همدیگر قدرت شکنندگی سریع ایجاد می کنند اینجا باید توجه کرد که گاها آمادگی برای براندازی سیاسی موجب نارضایتی اجتماعی می شود و گاها نارضایتی اجتماعی مقدمه آمادگی برای براندازی سیاسی می شود که در دو جمله اخیر کلمه های (موجب) و (مقدمه) دو نکته کلیدی هستند که نباید از توجه دور بمانند. همچنین در بازاندیشی نارضایتی اجتماعی و آمادگی برای براندازی سیاسی باید به این نکته مهم توجه کرد که مقوله ها و مفاهیم کیفی برای بازاندیشی شدن ؛ کیفی قلمداد می شوند یا کمّی قلمداد می شوند؟! چون اگر نارضایتی و یا تلاش برای براندازی بر سر موضوعات کمی همچون ارز و دلار و بورس و غیره باشد ؛ کفه بازاندیشی جور دیگری می چرخد و اگر اساس نارضایتی و تلاش برای براندازی بر مبنای موضوعات کیفی که با نگرش ها و توصیفات اولیه سر و کار دارند باشند ؛ کفه بر حور محور دیگری خواهد چرخید ؟

7. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 31:08

   درباره امکان تمایز بین فرسایش سرمایه اجتماعی» و «فقدان ظرفیت بسیج انقلابی می توان این سوال را مطرح کرد کا آیا بر اساس رویکرد فلسفی جزء به کل و رویکرد فلسفی کل به جزء یا اساسا لستدلال قیاسی و استدلال استقرایی ؛ دیدگاهمان چگونه است ؟ به این معنا که نا می خواهیم در معادلات مان از کل به جزء حرکت کنیم یا از جزء به کل که با تفکیک یا این دو سمت حرکت به این سؤال می رسیم که امکان تمایز بین فرسایش اجتماعی و فقدان بسیج انقلابی فقط به نیروی انسانی محدود یا منظر از طرح دو این مقوله عوامل دیگر تیز هست؟

   پاسخ
   • مدینه صابری گفت:

     تیر 19, 1405 در 16:09

     درباره امکان تمایز بین فرسایش سرمایه اجتماعی» و «فقدان ظرفیت بسیج انقلابی می توان این سوال را مطرح کرد که آیا برای بررسی این مفاهیم ؛ بر اساس رویکرد فلسفی جزء به کل حرکت کنیم و یا با رویکرد فلسفی کل به جزء حرکت کنیم یا اساسا دیدگاه‌های ما طبق استدلال قیاسی و یا استدلال استقرایی ؛ چگونه است ؟ به این معنا که ما می خواهیم در معادلات مان از کل به جزء حرکت کنیم ( استدلال قیاسی ) یا از جزء به کل حرکت کنیم ( استدلال استقرائی ) ؟؟!! ؛ که با تفکیک یا این دو سمت حرکت ؛ به این سؤال می رسیم که امکان تمایز بین فرسایش اجتماعی و فقدان بسیج انقلابی فقط به نیروی انسانی محدود یا منظور از طرح دو این مقوله ؛ عوامل دیگر نیز هست؟

8. مدینه صابری گفت:

   تیر 17, 1405 در 08:09

   درباره مرز تحلیلی میان «بحران مشروعیت» و «فروپاشی اقتدار مؤثر» این سوال مطرح می شود که فروپاشی اقتدار در بعد فرد در چارچوب نظام سیاسی مورد سنجش است یافروپاشی اقتدار نظام داخلی در چارچوب کل نظام بین الملل که شامل همه ارکان نظام داخلی شود ؟؟؟؟!!! بر این اساس فرد در چارچوب نظام ممکن است اقتدار داشته باشد اما شاید نفوذ و قدرت لازم را نداشته باشد چون در معادلات بین المللی؛ قدرت و نفوذ و اقتدار سه مقوله جدائی ناپذیر برای جلوگیری از بحران مشروعیت ملی و مشروعیت بین المللی محسوب می شود ؛ بنابراین تفکیک دو مقوله اقتدار فرد در چارچوب نظام سیاسى ملی و اقتدار نظام سیاسى ملی در مقیاس اقتدار نظام جهانی نقش موثری برای تبیین و تشریح مرز تحلیلی میان بحران مشروعیت و فروپاشی اقتدار مؤثر ؛ و تاثیر متقابلی که مقوله ها بر هم داشته باشند دارد

   پاسخ
9. مدینه صابری گفت:

   تیر 18, 1405 در 57:03

   دکتر جان سلام : در باره پرسش اول در بخش پرسش‌های مربوط به جامعه و افکار عمومی: این سوال مطرح می شود که مقوله پیش بینی و مقوله پیشگوئی های ذکر شده از سوی مسئولان ؛ تا چه حد بر محاسبات عقلانی، موانع ساختاری یا ارزش‌های فرهنگی مؤثر بوده و خلا های فرسایشی مؤثر بر اعتراض مردمی یا شورش مردمی را پُر کرده آیت چون پیش‌بینی یعنی در وضعیت خاص چه رخ می دهد ؟ و پیشگوئی معطوف به آینده است و می گوید در آینده چه رخ خواهد داد؟

   پاسخ
   • مدینه صابری گفت:

     تیر 19, 1405 در 17:09

     دکتر جان سلام : در باره پرسش اول در بخش پرسش‌های مربوط به جامعه و افکار عمومی: این سوال مطرح می شود که مقوله پیش بینی و مقوله پیشگوئی های ذکر شده از سوی مسئولان ؛ تا چه حد بر محاسبات عقلانی، موانع ساختاری یا ارزش‌های فرهنگی مؤثر بوده و خلا های فرسایشی مؤثر بر اعتراض مردمی یا شورش مردمی را پُر کرده است ؟؟!!! چون پیش‌بینی یعنی در وضعیت خاص چه رخ می دهد ؟ و پیشگوئی معطوف به آینده است و می گوید در آینده چه رخ خواهد داد؟

10. مدینه صابری گفت:

    تیر 18, 1405 در 39:07

    دکتر جان سلام : در باره پرسش اول در بخش پرسش‌های مربوط به جامعه و افکار عمومی: این سوال مطرح می شود که مقوله پیش بینی و مقوله پیشگوئی های ذکر شده از سوی مسئولان ؛ تا چه حد بر محاسبات عقلانی، موانع ساختاری یا ارزش‌های فرهنگی مؤثر بوده و خلا های فرسایشی مؤثر بر اعتراض مردمی یا شورش مردمی را پُر کرده است ؛ چون پیش‌بینی یعنی در وضعیت خاص چه رخ می دهد ؟ و پیشگوئی معطوف به آینده است و می گوید در آینده چه رخ خواهد داد؟

    پاسخ
11. مدینه صابری گفت:

    تیر 19, 1405 در 38:09

    دکتر جان سلام ؛ درباره سوال : مشروعیت سیاسی در عصر جنگ شناختی و رسانه‌های دیجیتال نیازمند بازتعریف است ؟ این سوال را می توان مطرح کرد که اساساً مشروعیت سیاسی در عرصه های مورد نظر ؛ حول چه محورهایی می چرخد ؟ بعنوان مثال تلاش کشور ایران برای کسب مشروعیت سیاسی در حوزه خزر با تلاش کشور ایران برای حفظ مشروعیت سیاسی در حوزه خلیج فارس و تنگه هرمز و بهره گیری ای هایی که از رسانه های دیجیتال شد ؛ حتما نیازمند تعریف جدید از حفظ مشروعیت و کسب مشروعیت است که تشریح و تبیین بیشتر این مساله ضرورت بازتعریف مشروعیت سیاسی در عصر جنگ شناختی و رسانه‌های دیجیتال را تصریح می کند . بنابراین این سوال را در این‌باره مطرح می کنم که اساسا فرق بین حفظ مشروعیت سیاسی با کسب مشروعیت سیاسی ؛ در عرصه جنگ شناسی و رسانه های دیجیتال ؛ چقدر مشروعیت سیاسی را تثبیت یا متحول یا تضعیف می کند؟

    پاسخ
12. مدینه صابری گفت:

    تیر 22, 1405 در 26:07

    در عرصه جنگ شناسی و رسانه های دیجیتال که این دو مقوله در دنیای امروز بر هم همپوشانی دارند ؛ مشروعیت سیاسی نظام ؛ درجه اعتبار نظام را معین می کند که همین درجه اعتبار ؛ میزان باور به نظام را تعیین و تثبیت می کند؟ سوال من این است : آیا رسانه های دیجیتال در عرصه جنگ شناسی دنیای مدرن ؛ توانایی کافی لازم برای مشروعیت بخشی به نظام را دارند

    پاسخ
13. ناشناس گفت:

    تیر 22, 1405 در 28:07

    در عرصه جنگ شناسی و رسانه های دیجیتال که این دو مقوله در دنیای امروز بر هم همپوشانی دارند ؛ مشروعیت سیاسی نظام ؛ درجه اعتبار نظام را معین می کند که همین درجه اعتبار ؛ میزان باور به نظام را تعیین و تثبیت می کند؟ سوال من این است : آیا رسانه های دیجیتال در عرصه جنگ شناسی دنیای مدرن ؛ آیا می توانند برای ترمیم شکافهای ایجاد شده حوزه مشروعیت؛ از قدرت و نفوذ لازم و کافی برای تبیین کنندگی اذهان عمومی و رفع چالش‌های مشروعیت گام اساسی بردارند؟؟؟؟!!!

    پاسخ