گويا قرار نيست مَثَل كوزهگر و كوزه شكستهاش در مورد ساختمان شهرداري لار پايان يابد. زير زمين و روزميني با تاريخچه سدهاي كه معلوم نيست جزء كدام اصول از سازهاي ميباشد…
گويا قرار نيست مَثَل كوزهگر و كوزه شكستهاش در مورد ساختمان شهرداري لار پايان يابد. زير زمين و روزميني با تاريخچه سدهاي كه معلوم نيست جزء كدام اصول از سازهاي ميباشد كه در قوانين شهرداري مصوب شده و تخطي از آن ناممكن است. اگر منتظريم كه خيّري برخيزد و آستين مبارك را بالا بزند و ساختماني در خور و زيبنده براي شهرداري لار بسازد، انتظاري است نابجا چرا؟زيرا نوع قوانين حاكم بر شهرداري به گونهاي بوده و
هست كه اگر براي ارباب رجوع گوسفندي هم قرباني كنند باز با دل رضا از اين ساختمان كه بيشباهت به ايوان مدائن نيست بيرون نميرود، تازه چنانچه اين سازه زماني به موزه تبديل شود آنقدر خاطرات حزنانگيز دارد كه كسي را ميل پاي نهادن در اين سراي نيست.
احداث ساختمان شهرداري از اولويت خاصي برخوردار است آن هم نه يك ساختمان بلكه، بهتر آن است كه شهرداريِ منطقهاي كه از فرمانداري ويژه برخوردار ميباشد به دو يا سه منطقه شهري تفكيك گردد. بدين طريق در جوار خود ايجاد اشتغال مينمايد. شهرداري كلان شهرها چه ميكنند؟ چرا از كار آنها الگوبرداري نميشود؟
بياييم چند صباحي گل و گلدان و هوا كردن بالن و … به كنار بگذاريم و كلنگ بناي ساختمان نوين شهرداري لارستان را آرشوار بر محل احداث بنشانيم و از طراحان و معماران و مهندسين عزيز لارستاني كمك بطلبيم و عزم را جزم نموده و ساختماني بينظير و در خور و شايسته و بايسته در سال ۹۳ براي شهرداري بسازيم.
ساختمان شهرداري از افزايش تعداد جمعيت شهر سالها عقب مانده است. افزايش سالنها و اتاقهاي شهرداري خواه ناخواه توأم با افزايش كارمندان آن نيز ميشود، و افزايش تعداد كارمندان تسهيل كار شهروندان را به همراه دارد.
فراموش نكنيم هر فردي كه پاي به اين ساختمان ميگذارد يك مشتري است و شعار معروف حق با مشتري است نه، بلكه مهم رفاه و آرامش خاطر مشتري است براي در آمدزابودن شهرداري در سرلوحه كار خود قرار دهيم، يعني برخورد اداري كاسبكارانه با مشتري .
مورد دوم: قوانين حاكم بر شهرداري و سرعتگيرهاي موجود در ان است، به اين نمونه كه مشتي از خروار است توجه كنيم: دفتر اسناد رسمي نامهاي به شهرداري مينويسد مبني بر اين كه آيا خريد و فروش مِلك مورد نظر بلامانع است؟
براي دريافت پاسخ نوزده مورد بايد پاسكاري شود!! كاري كه در زمين فوتبال با آن وسعت و به نسبت براي زدن يك گل به ندرت اتفاق ميافتد.
اما از دفتر اسناد رسمي سندي به اداره ثبت اسناد از طريق دفتر پيشخوان بدون ضميمه نمودن ارباب رجوع ارسال ميگردد، حال به مدت زمان كاري نداريم اما بالاخره روزي روزگاري نامهرسان زنگ منزل را به صدا درآورده و سند ملكي اصلي يك برگ را تحويل ميدهد.
در زمينه صدور پروانه ساختمان كه مپرس! حتماً بايد يك نفر ضميمه نامهها باشد تا كارهايت اندكي پيشروي كند، و زماني كه پروانه آماده و پرس گرديد تازه نشانت ميدهند و باز چند مورد ديگر پاسكاري ميشوي تا تحويلت دهند.
واقعيت اين است كه ايراد چنداني بر كارمندان عزيز شهرداري وارد نيست. هر كسي از اين عزيزان با توجه به قوانين دست و پا گير ناراحت است كافي است فقط چند دقيقه كنار ايشان بنشيند تا فشار و استرسي را كه تحمل ميكنند، احساس كنيد. گاهي هم لبخند اين عزيزان خستگي روزها رفتن و آمدن را از درون ما ميزدايد.
مورد سوم: اعضاي شوراي اسلامي لارستان ميباشد كه بدون تعارف همه، محترم و عزيزند اما به جاي خود. و اين مسئوليتي كه به دوش گرفتهاند بالاخره بايد به مقصد برسانند و ما به اين منظور از آنها قدرداني ميكنيم و سپاسگزاريم.
اما: از يك فوقليسانس معماري كه در شهر تورنتوي كانادا زندگي ميكرد و برحسب اتفاق ايراني هم بود پرسيدند آرزوي نهايي شما چيست؟ گفت: هشت سال است كه در شهرداري تورنتو مشغول به كارم و آرزوي بزرگم اين است كه روزي عضو شوراي شهر تورنتو شوم حال در نظر آوريد فردي با سابقه و تجربه هشت ساله هنوز به عضويت شوراي شهر در نيامده است! حال پرسش اين است؟ چند نفر از اعضاي شوراي اسلامي لارستان قبلاً در شهرداري تجربه كاري داشتهاند؟
عضو شوراي شهر شدن تخصص ميطلبد. آيا براي تعمير يا تعويض قطعهاي معيوب از ماشين خود درب منزل معتمد و بزرگ محل ميرويد؟ يا به تعميرگاه؟ اين اعضا از بين مهندسان و معماران و كساني بايد انتخاب شوند كه ارتباط تنگاتنگ چند و چندين ساله با شهرداري داشته باشند.
امروزه زندگي شهري پيچيده است خلافها تكامل مييابند و قوانين نيز براي مبارزه با آنها پيچيدهتر ميشوند حوزه تخصص محدودتر اما گستردهتر شده است در نتيجه نيروي انساني بيشتري براي انجام كار ميطلبد پس بر عهده شهروندان عزيز است كه در سالهاي آتي اعضاي شورا را با دقت و پرسش از نوع تخصص آنها اقدام به انتخاب نمايند، زيرا شهرداري قلب تپنده شهر ماست و شهر ما خانه ماست.
محمدعلي نراقي