به گزارش خبرنگار میلاد لارستان؛ قرار بود ما در قالب کاروانی، با ۳ دستگاه اتوبوس از لارستان عازم مناطق جنگی جنوب کشور شویم. در صبح حرکت، مسئولین در تکاپوی آماده…
به گزارش خبرنگار میلاد لارستان؛ قرار بود ما در قالب کاروانی، با ۳ دستگاه اتوبوس از لارستان عازم مناطق جنگی جنوب کشور شویم. در صبح حرکت، مسئولین در تکاپوی آماده کردن نهایی وسایل مورد نیاز بودند. مسافرین کربلای ایران، به تدریج اما با شور و حال فراون می آمدند. بالاخره موقع حرکت فرارسید. زائرین با عبور از زیر قرآن و با نظم سوار اتوبوس ها شدند. در مسیر حرکت چشم ها به تابلوهای کنار خیابان خیره بود. زمان و جاده به سرعت سپری شد و پس از ۲۰ ساعت ما به سرزمین نماد مقاومت ایران یعنی خوزستان رسیدیم.
بخاطر کمی زمان، از ابتدای صبح، حرکت بسوی مناطق عملیاتی دفاع مقدس آغاز شد. در هر منطقه ای که حضور می یافتی، تعداادی از راویان و رزمندگان را می دیدی که با حضور در جمع کاروان های زیارتی، از رشادتها و بزرگ مردی های رزمندگان، پدران، برادران و خویشان، برای آنها می گفتند.
در اینجا، به ارائه مطالبی کوتاه در مورد سرزمینهای نورانی جنوب غرب ایران می پردازیم:
چند سالی است که؛ شروع کردن فصل جدیدی از زندگی و رقم خوردن یکی از بهترین لحظات عمر ما نسانها که همان تحویل سال است، با یک اتفاق و یا به عبارت بهتر، یک مکان معنوی به هم گره خورده است.
سرزمینی که سوای از آنکه نام خشن جنگ را با خود یدک می کشد، مأمن و آرام بخش دل هر ایرانی است. سرزمینی که بسیاری از انسانهای پاک را در روزگاری نه چندان دور گردهم جمع کرد و ندای لبیک یا امام آنها را تا اوج خدایی شدن برد.
نوروز که می شود، هر ایرانی اعم از پیر و جوان، زن و مرد، دانشجو و دانشمند، مسئول و غیر مسئول را با قوه معنوی و روحانی خود به این نقطه از ایران عزیز جذب می کند.
اروندکنار: اروندکنار در ۵۲ کيلومتري جنوب آبادان و در حدود ۳۰۰ متري خاک کشور عراق قرار دارد.
در زمان جنگ ايران و عراق، اروندکنار در منطقه عملياتي والفجر ۸ قرار داشت.
با نخل های بی سرش، با رود خروشانش و دشتهای پرآبش نگاه هر زائری را به خود خیره می کند. وقتی که در کنار رود خروشان اروندکنار خیل عظیم رزمندگان گذشته و افسران جنگ نرم امروز را می بینی، هیبت و بزرگی ایران را درمی یابی.
شلمچه: منطقه مرزی شلمچه در منتها اله غرب خرمشهر واقع شده است و نزدیك ترین نقطه مرزی به بصره می باشد. شلمچه یكی از محورهای هجوم دشمن در ۳۱/۶/۵۹ به خرمشهر بود. در عملیات بیت المقدس اگر چه خرمشهر آزاد شد ولی با توجه به اهمیت نظامی شلمچه، دشمن به سختی از آن دفاع كرد و آن را در اشغال خود نگه داشت و پس از آن موانع، استحكامات و رده های دفاعی متعددی در این منطقه ایجاد كرد. رزمندگان اسلام با اجرای عملیات كربلای ۵ در دی ماه ۱۳۶۵، این مواضع را در هم شكستند و شلمچه را آزاد كردند.
در هر لحظه که به آن نزدیک می شوی، آرامش خاصی وجودت را فرا می گیرد. غروبهای غم انگیزش دل هر انسانی را به لرزه می اندزاد. اما آنچه تو را تسکین می دهد، تپه ای است که بر فراز آن می توانی سلام خود را از نزدیک ترین نقطه به کربلا، بر ارباب شهدا، حضرت آقا اباعبدالله الحسین(ع) عرضه کنی.
در زمان خروج از یادمان و هنگام عبور از میان معبری که دو سوی آن را آب فراگرفته است و با نظاره به کلیپ رشادتهای رزمندگان که در قالب پرده ای به نمایش در می آید و آهنگ احساس برانگیزی که پخش می شود، به ناگاه اشک را برگونه هایت جاری می کند و می بینی زنان و مردانی که با حالی خوش، منطقه را ترک می کنند و بحال خادمینی که در این نقطه مشغولند، غبطه می خورند.
طلائیه: دود ۴۵ كيلومتر از جاده اهواز را طي مي كنيد، به سه راهي اي بر ميخوريد به نام طلائيه، يك جاده فرعي شما را به سمت غرب تا نزديكي مرز ايران و عراق مي برد، درست در كنار مرز، پاسگاه طلائيه ناميده مي شود.
اين منطقه يكي از محورهاي مهم عمليات هاي خيبر و بدر مي باشد و نيز كليدي براي حفظ جزاير مجنون. بعد از جنگ در اين مكان مقري جهت جستجوي پيكر مطهر شدا داير شد. در مكاني كه تعداد زيادي از شهدا كشف شد حسينيه اي به نام حسينيه حضرت ابوالفضل(ع) بنا شد كه اكنون ميزبان زائران كربلاي طلائيه مي باشد.
گنبد طلایی آن از دور چشم هر بیننده ای را می نوازد. پرچم های سرخ برافراشته در مسیر منتهی به آن و دریاچه های کوچک ایجاد شده در کنارش، آرام و قرار رسیدن به آن را از زائر می گیرد. طلائیه محل شهادت شهیدهمت و شهید خرازی از فرماندهان دلیر اسلام است. نجوا با شهیدان در کنار تکه پاره های آهنی ابزارهای جنگی، صفای خاص خود را دارد.
هویزه: برای رسیدن به یادمان شهداء باید جاده های باریک و روستاهای دور افتاده را طی کنی. اینجا جای شهادت علم الهدی و دوستان دانشجوی اوست. در حیاط یادمان، به مقبره تعداد زیادی شهید می رسی، که اُنس با هرکدام از آنها، حال و هوای خود را دارد.
سه راهه حسینیه: ایستگاه دلهای بیقرار حسین(ع) (حسینیه)حسینیه یعنی عطر صلوات رزمندگانی که خسته و کوفته از عملیات برمیگشتند تا با همعهد و پیمانی ببندند که تا راه دوستانی که کفن از خون داشتند را ادامه دهند؛ یعنی خاطره شربتها و چاییها، خندهها و شوخیهای قبل از عملیات و گریهها و مرثیه فراق دوستان همرزم در بعد از عملیات، حسینیة یعنی سرزمین هیئتی که حسینی شدند. این ایستگاه در عملیات بیتالمقدس از دست عراقیها خارج شد.
پاسگاه زید: پس از عبور از سه راهه حسینیه، به پاسگاه زید می رسی. زید پاسگاهی است مرزی در حد فاصل منطقه کوشک و شلمچه، و یکی از مسیرهای تهاجم بعثیها در ابتدای جنگ به خاک میهن عزیزمان و بهواسطه جاده بینالمللی که تا قبل از انقلاب در کنار این پاسگاه وجود داشت، تهاجم از این مسیر به سادگی صورت گرفت و نیروهای عراقی خود را به سه راه حسینیه رساندند و سپس به طرف خرمشهر حرکت کردند.
در جریان عملیات رمضان، یکی از اصلیترین محورهای هجوم به دشمن بود که در آن، پاسگاه بسیار مهم زید از دست بعثیها آزاد شد. این منطقه یکی از محورهای مهم در عملیاتهای بزرگی مانند بیتالمقدس و کربلای ۴ و ۵ بوده است.
موزه جنگ در شهر خرمشهر: ساختمان این موزه، در محل ساختمان سابق دفتر یک شرکت انگلیسی که در زمینه فعالیتهای نفتی در ایران دائر بوده، استقرار یافته است. در موزه خرمشهر، اشیاء باقی مانده از شهداء، ابزارآلات سبک و سنگین جنگی، مجسمه های رزمندگان، قبور چند تن از شهدای گمنام، دست نوشته های شهداء، سالن پخش فیلم های دفاع مقدس و… قرار داده شده است.
گزارش: حسن فراست